CHAPTER 12: I'M BEING PLAYED BY THE FATE
5000 Words
"Inuutusan mo ba ako kung ano ang dapat kong gawin sa hindi dapat?" Taas kilay kong tanong sa kanya
Yes, hindi na dapat akong matakot dahil apat na taon na ang nakalipas at galit na lang ang natitira sa puso ko para kay River kaya bakit ako matatakot sa kanya?
"No, I'm just saying the right thing" he said
"Saying the right thing? Is slandering me is right to you?" I smirked at him
"Just come in because it looks like it's going to rain again." Tanging saad ni River bago tuluyang pumasok sa loob
RUMBLE! RUMBLE! RUMBLE!
Nang marinig ko ang malakas na kulog na iyon ay wala na akong iba pang nagawa kundi pumasok na lang sa loob ng bahay ni River.
"You can use the bathroom in the kitchen or the one in your old room. It's up to you which one you would like to use." Said River as he sit on the sofa
Hindi ko masyadong pinagtuunan ng pansin ang sinabi nyang iyon dahil inililibot ko ang aking paningin sa loob ng bahay, I feel so nostalgic right now, but it's not a good memory I'm remembering right now.
"Kapag tapos kong maligo ay aalis na ako aga----"
GROOOOOOOOOOOWL!
"Is that your stomach?" Kunot noong tanong ko kay River
"No." He denied
"Really?" Nakangising saad ko
"Just take a shower and go home." He just said
Hindi ako makapaniwala sa nakikita ko ngayon, namumula ang tenga ni River dahil sa hiya. Si River ba talaga itong kaharap ko o kambal nya?
"Pagkatapos kong maligo ay magluluto ako ng pagkain bilang bayad sa tulong mo sa'kin" saad ko
"You don't need to do that" hindi nya pagsang-ayon
"Ayokong magkaroon ng utang na loob sa isang Collymore" saad ko at hindi ko na sya hinintay na magsalita pang muli bagkus ay umakyat na ako at nagtungo sa guest room upang doon maligo, sa tingin nya ba ay papasok akong muli sa dati kong kwarto? No way, ayoko nang balikan ang kwarto na iyon kahit na kailan dahil napapalibutan lang iyon ng mga masasakit at malulungkot na alaala
"Heeeeee? Bakit parang abandonadong kwarto na ito?" Tanong ko sa aking sarili nang makapasok ako sa loob ng isa sa mga guest room at tumambad sa akin ang maalikabok at masapok na loob nito
Bago ako naligo ay nilinis ko muna ang buong kwarto, hindi naman ako natagalan dahil hindi naman sobrang dumi ng kwarto, sadyang masapot at maalikabok lang talaga
"Parang hindi isang sikat na CEO ang nakatira dito, hhyyss" saad ko matapos kong malinis ang buong kwarto at makapasok sa loob ng banyo
SEVERAL MINUTES LATER
"Mr. Collymore" tawag ko sa kanya nang hindi ko ito makita sa salas
Nasa office nya kaya?
Hindi na ako nagpaligoy ligoy at agad aklong muling umakyat sa taas upang puntahan si River sa kanyang opisina dito. Agad naman akong nagmadaling maglakad nang makita kong bukas ang ilaw at pinto ng kanyang opisina
KNOCK! KNOCK! KNOCK!
"Why do you have to knock when the door is already open?" Saad ni River nang hindi man lang ako nililingon
"Hindi naman ako bastos na tao na bigla na lang papasok sa isang kwarto na walang pasabi sa may-ari nito." Taas kilay kong tugon sa kanya
I see. This is what River's office looks like. This is the first time I've been able to enter here because he wouldn't allow me to enter here before no matter what happened. In fact, even if I came to the door of his office, he forbade me before.
"What do you want?" He asked as he closed his laptop
"Damit na pwede kong magamit" mabilis kong sagot
"You can just go to your room to look for your own clothes. Why do you have to ask me for that?" Sinusubukan ba talaga ng lalaking ito ang pasensya ko?
"As far as I know, I don't live here, so I don't know what you are talking about in my room." Saad ko naman. It's not that I'm playing dumb in front of River, because I get the gist of what River said.
"What? Do you want me to go with you to get clothes?" He said sarcastically
"Never mind, kaya kong kumuha para sa sarili ko" pagmamaldita ko sa kanya at dali dali na akong umalis at nagtungo sa dati kong kwarto
Don't tell me...
Nang makarating ako sa dati kong kwarto noong nakatira pa ako dito kasama ni River ay saglit muna akong tumigil sa tapat ng pinto nito at ilang segundo itong tinitigan
Kahit pa pinto lang naman ang nakikita ko.
Ilang segundo pa ulit ang lumipas ay nagdesisyon na akong pumasok dito. Laking gulat ko naman nang makita kong muli ang loob ng dati kong kwarto. Kung ano yung ayos nang iwan ko ang kwartong ito noon ay ganoon pa rin ang ayos hanggang ngayon.
"Don't tell me that River has been cleaning this room for four years because it's so clean and I don't see even a single trace of dust around." Usap ko sa aking sarili at dali dali akong nagtungo sa closet at mabilis itong binuksan
"What the f**k?" Kunot noong sambit ko nang makitang kahit ang mga damit na ginagamit ko noon dito ay malinis at mga nakabalot pa sa plastic upang hindi malagyan ng alikabok
Kung anong ikinadumi ng guest room ay sya naman ikinalinis ng kwarto na 'to.
"Nakahanap ka na ba ng dami----"
"AY HAYOP KA!" Sigaw ko sa gulat dahil bigla na lamang lumitaw sa pinto ng kwarto si River
"Are you cursing me?" Kunot noong tanong nya
"Who in their right mind would suddenly appear out of nowhere and suddenly speak?!" Inis kong sabi sa kanya
"But I've been here for a while, don't you know?" He's acting inoccent
"Since when?" Taas kilay ko namang tanong
"Starting from what you said, Don't tell me that River has been cleaning this room for four years because it's so clean and I don't see even a single trace of dust around." What the hell? He'd been standing there from the very beginning, but I didn't even feel his presence or even hear him walking.
"If you've been there for a while, why didn't you even speak?" Tanong ko pa
"You look like you're enjoying yourself, so I'd let you. One more thing from the beginning I called your name, but you looked kind of lost in thought. That's why you didn't hear me even though I was this close to you." River explained
"Tch! Pwede bang umalis ka na dahil magbibihis na ako" Pagiiba ko naman ng usapan
"Okay" he simply replied
At nang makalabas si River ay mabilis kong sinara ang pinto at agad na akong nag bihis. But still, I still can't believe that River has been taking care of this room all these years. What's his deal?
"Wait. Hindi kaya ginagamit ni Kayla 'tong kwarto simula nang mawala ako? Well, I already can tell the possibility since she's River's first love. Good for them. Lulutuan ko na lang si River bilang kapalit ng pagtulong nya sa akin at aalis na ako dahil baka biglang dumating si Kayla at masabihan pa akong kabit" usap ko na naman sa aking sarili.
Matapos akong makapagbihis ay agad akong bumalik sa sala kung saan ay nakaupo na ulit sa sofa si River at nanonood ng TV.
"What do you want to eat? I'll cook it for you. Then I'll be on my way." Saad ko
"I already told you that you don't have to do that." He said
"I must insist, ayokong magkaroon ng utang na loob sayo" sabi ko naman
"If you don't want me to cook for you, tell me what I can do for you to be fair." I said
"Anything?" Kunot noong tanong nya
"Yeah, just name it. As long as kaya kong gawin ay gagawin ko, h'wag lang akong magkaroon ng utang na loob sa isang Collymore" Paliwanag ko sa kanya
"Then, call me by my name" Huh? Anong sabi nya?
"Call you what?" Nakangiwing tanong ko naman. Kahit kailan talaga ay hindi ko maiintindihan kung ano ba ang tumatakbo sa utak ng lalaking ito.
"I said, call me by my name" ulit nya dito
"Tinatawag naman kita sa pangalan mo kaya anong klaseng hiling 'yan?" Pangangatwiran ko naman
"River is my name and Collymore is my surname. They are different." He said
"What's the point of calling you that name?" Kunot noong tanong ko dito
"You're not working under me, so why are you calling me Mr. Collymore?" Seryosong tanong nya naman sa akin
"The same goes with other people. The sales ladies at the mall don't work under me either, but why do they call me Miss and Ma'am?" Balik ko sa kanya
"Are you being sarcastic with me?" Tanong pa ni River
"That's a different case" dagdag nya pa
"I'm just telling the truth. They are not different." Ano ba ang gustong mangyari ng lalaking 'to? Do I have to act like nothing happened before and go buddy-buddy with him? Doesn't he know that he hurt me a lot then and continues to torture me until now because our past continues to haunt me and I can't escape because two children were the result of that.
"But you used to call me by my name."
"Hindi mo ba narinig ang sinabi mo? I used to, it means noon na iyon at hindi ngayon. You know what, Mr. Collymore? Hindi ko alam kung ano ang gusto mong mangyari sa ating dalawa, but let me enlighten you. Kung ano man ang nangyari noon sa atin ay wala iyon dahil una sa lahat ay kontrata lang naman ang kasal natin para may maipagamot ako sa nanay kong may sakit at walang pagmamahal sa ating dalawa at higit sa lahat ay sana sa susunod na magkita tayo ay umarte ka na lang na hindi mo ako kilala at ganun din ang gagawin ko dahil may mga anak na ako at gusto ko na lang mabuhay ng tahimik kasama sila!" Saad ko, muntik na akong mawala sa aking sarili.
At dahil sa mga sinabi kong iyon ay hindi naman agad nakapagsalitang muli si River. At bago pa man sya makapagsalita ay kinuha ko na ang mga gamit ko at muling nagsalita. "Aalis na ako, salamat na lang sa pagtulong sa akin, huwag kang mag-alala dahil ibabalik ko ang damit na ito sayo" dahil panigurado akong ginagamit ito ni Kayla.
Matapos kong masabi iyon ay dali dali akong tumakbo palabas at sakto namang may taxi na nagbaba ng pasahero sa tapat ng bahay ni River kaya dali dali akong sumakay dito nang makita kong makababa na ang tatlong sakay nito
"Saan po kayo, ma'am?" Tanong ng driver sa akin
"Sa MRT lang po kuya" mabilis kong sagot
3 HOURS LATER
"I'm home!" Sa wakas ay nakauwi na rin ako
"Mommy!" Masayang tawag naman sa akin ni Marina at niyakap ang hita ko
"Gabi na ah, bakit hindi ka pa natutulog? Alam mo namang bawal sayo ang mapuyat" saad ko
"Mommy, it's still 9:10, so I still have 20 minutes left before going to bed." Said Marina
"Ate? Bakit ginabi ka na?" Tanong naman sa akin ni Zaikie na kakalabas lang galing sa kusina
"Something unexpected happened at h'wag mo nang itanong kung ano 'yon" paliwanag ko naman sa kanya
"Kumain ka na ba?" Tanong naman nya
"Hindi pa nga eh"
"Sige, initin ko na lang yung ulam" sabi naman nya at muling bumalik sa kusina habang ako naman ay naupo na lang sa sofa
"Mommy?" Tawag naman sa akin ni Nile nasa taas at nakasilip
"Oh, Nile. Halika dito" tawag ko rin naman sa kanya
"You look tired, mommy" saad ni Nile nang makalapit ito sa akin
"Yeah, Mommy had a long day, but I'm okay now because I see you both now, so Mommy is not that tired anymore." Sabi ko naman at binigyan silang dalawa ng halik sa noo
"Mommy, your clothes!" Said Marina
"Hhmm? What about mommy's clothes?" Kunot noong tanong ko sa kanya
"It looks so new to me" she said that backfired me.
"Oo nga, ate Keilee, hindi naman 'yan ang suot mo kanina ah." Dagdag pa ni Zaikie
"W-well, n-nabasa k-kasi a-ako s-sa u-ulan" utal utal kong sambit
"Nabasa ng ulan?" Kunot noong tanong pa ni Zaikie
"Yeah! T-tama! Nabasa ako ng ulan tapos saktong nakasalubong ko yung dati kong classmate tapos pinahiram nya ako ng damit nya" pagsisinungaling ko sa mga ito
"Oooh, that's why hehe" Marina giggled
"Okay na pala yung pagkain ate, tapos uminom ka na rin ng gamot just in case dahil sabi mo na nabasa ka ng ulan" sabi ni Zaikie
"Sige, salamat" saad ko at tumayo na ako sa aking kinauupuan para magtungo sa kusina at kumain
"Mommy?" Tawag sa akin ni Marina na kasama si Nile na nakatayo sa pinto ng kusina
"What is it sweetie?" Tanong sa kanya at itinulak naman nito ang kanyang kambal sa akin
"Marina! Why did you do that?" Gulat kong tanong
"It's okay, mommy, she didn't pushed me hard because she's weak" said Nile that make Marina frowned
"Tch!" Said Marina
"May kailangan ba kayo sa akin?" Tanong ko
"We just want to give you something, mommy." Mabilis namang sagot sa akin ni Nile. Napakunot naman ang noo ko dahil sa sinabing iyon ni Nile, ano naman kaya ang gustong ibigay sa akin ng mga ito?
"And what do you want to give me that makes your faces look like that?" Tanong ko pa
"Here, mommy" aniya Nile at iniabot sa akin ang isang payat at pahabang box.
"Ano naman ang laman nito?" Tanong ko nang makuha ko ito sa kanya
"Open it na mommy!" Saad naman ni Marina sa excited na tono ng kanyang boses
"Hhhmm, ano naman kaya ang regalo sa akin nitong mga anak ko na ito?" Sabi ko sa malambing na boses at nginitian silang dalawa
"Bilis na mommy, open it na!" Dagdag pa ni Marina na tumatalon talon pa sa tuwa
"Okay, okay, bubuksan ko na" nakangiting tugon ko naman sa kanya, at gaya nga ng sinabi ni Marina ay binuksan ko na ang boex at laking gulat ko naman nang makita ko kung ano ang laman ng box na ito.
Hindi ako makapaniwala sa aking nakita kaya hindi ako agad nakapagsalita at tinitigan lang ang regalo sa akin nila Marina at Nile "Don't you like it, mom?" Nile asked me in a sad tone.
"Huh? Ah! No, sweetie. I liked it so much, Mommy was just surprised, so I couldn't speak right away." Paliwanag ko naman
"REALLY?!" Masayang tanong nilang dalawa na sabay na sabay pa.
"Yes! I really like it! Thank you so much!" Masayang sambit ko sa mga ito at binigyan sila ng isang mahigpit na yakap
"You're welcome, mommy!" Sabay na naman nilang saad at kasabay nito ang kanilang pagkalas sa aking yakap
"Anong klaseng scroll ito?" Tanong ko, hindi ko pa kasi ito binubuksan pero base at itsura ng scroll na ito ay mukhang libo na ang tanda nito
"Galing daw po sa India ata ang scroll na iyan, mommy" sagot sa akin ni Nile
"India? Paano nyo ito nakuha at saan nyo ito nakuha?" Kunot noong tanong ko naman sa kanilang dalawa
Imposibleng may nagbigay nito sa kanila o nakita lang nila kung saan dahil naka-preserved itong scroll na ito base sa tekstura nito
"Nile got it from a good mister sa orphanage, mommy!" Masiglang sagot sa akin ni Marina
"A good mister? Orphanage?" Naguguluhang tanong ko pa
"Remember the orphanage we used to go to with Grandpa? That's where I got that scroll. A mister there won it and then he gave it to me because he said he wasn't going to do anything with it, so he just gave it to me instead." Paliwanag naman ni Nile
"And how come there was such a scroll in that orphanage?" I asked. It's not that I don't trust my son, but because he only calls the person who gave it to him as "mister," and based on my children's personalities, they call people they don't know "mister" and "miss."
Sobrang delikado na ng mundo na ito para sa mga batang kagaya nila Nile at Marina.
"Because they had an event again and one of their events was an auction and that scroll was one of the items they sold at the auction." Paliwanag ni Nile
"Nagkaroon ng auction sa orphanage at itong item na ito ang nabili ng ister na tinutukoy mo?" Bilang isang ina ay natural lang na marami akong magiging tanong dahil apat na taon palang ang mga anak ko, wala pa silang masyadong alam sa mundong ito at isa pa, masyadong cute ang mga anak ko kaya paano kung masamang tao pala yung taong nagbigay nito sa anak ko?
"Opo" Maiksing sagot ni Nile
"Magkano nya nakuha sa auction 'to?" Kunot noong tanong ko pa, imposibleng makukuha mo lang ng magkano itong scroll na ito sa isang auction at panigurado akong pinag-agawan ito doon
"5 billion po"
"5 BILLION?!" Sigaw ko sa gulat
"Opo, 5 billion" ulit pa ni Nile
"S-sure k-ka b-ba d-dyan?" Utal utal kong tanong sa kanya
"Opo"
It's like I'm going to get sick from what my son is telling me. This scroll is worth 5 billion, and then it was just given to him like some candy.
"What's wrong, mommy?" Tanong naman sa akin ni Marina
"It's nothing, sweetie. Mommy is just tired" I just said
"Nile! Marina! 9:30 na, matulog na kayo." Saad ni Zaikie na kakapasok lang dito sa kusina
"Ano 'yan ate?" Tanong pa nya
"Regalo nila Nile at Marina" mabilis ko namang sagot sa kanya
"Wow! Ang good girl at good boy naman ng dalawang ito" nakangiting saad ni Zaikie sa dalawa at ginulo ang mga buhok nito
"Tito!" Inis na saway naman sa kanya ni Marina
"Sige na, umakyat na kayo sa mga kwarto nyo para matulog dahil aalis tayo bukas ng umaga" singit ko naman
"Where are we going, mommy?" Tanong ni Nile
"You're going to kindergarten this year, aren't you? We will look for your school tomorrow!" Nakangiting sagot ko
"Yay! School!" Masiglang saad naman ni Marina
"Kaya matulog na kayo para maaga kayong magising bukas" sabi naman ni Zaikie
"Opo" sabay nilang sagot sa tito nila at agad na mga lumabas sa kusina para magtungo sa kanilang mga kwarto
"Napainom mo ba ng vitamins si Marina?" Tanong ko kay Zaikie nang makalabas ang kambal
"Yes, nakipaghabulan pa nga si Marina dahil ang pait daw ng lasa" sagot nya sa akin
"Wala naman tayong magagawa dahil ayaw nya talaga sa lasa ng vitamins nya" natatawang saad ko naman
"So, bakit ka ginabi?" Biglang tanong naman ni Zaikie
"What?" I asked
"Kailan pa naging sagot ang tanong?" Kunot noong tanong sa akin nito
"Sabi ko naman sayo na h'wag mo nang itanong kung anong nangyari eh" sabi ko naman
"You looked so troubled ate" he said
"Really?"
"The twins might not see it, but not me. I'm not the same age as Marina and Nile to not notice anything wrong, and also, Mr. Cruz called on the landline earlier and was looking for you because he said he wanted to ask you something. He said you weren't answering your phone, so he called on the landline because he thought you were at home and just doing something." Zaikie explained
"Ah, is that so?" Nakangiwing tanong ko pa
"So, what happened?"
"You know what, Zaikie?"
"What?" Kunot noong tanong pa nya
"I met their biological father earlier" saad ko at hindi naman agad nakapagsalita si Zaikie dahil sa sinabi kong iyon
"Nakakagulat di ba? Hahahaha, sa totoo lang hindi ito ang unang beses naming pagkikita" dagdag ko pa
"Hindi ko n-----" He cut me off
"Wait! Wait! Wait!" Zaikie said
"What?" I asked
"Ate, are you for real?!" Hindi makapaniwalang tanong nya sa akin at hinawakan pa ang magkabilaang balikat ko at bahagya akong niyugyog
"Sa tingin mo ba magsisinungaling ako sa ganitong sitwasyon?" Seryosong tugon ko naman sa kanya at mabilis kong hinawi ang kanyang hawak sa akin
"No way" mahinang saad ni Zaikie nang mulli itong bumalik sa kanyang upuan at titigan ako ng ilang segundo
"Do you still love him?" Bigla nyang tanong sa akin na ikinagulat ko naman
"Love him? Are you kidding me right now, Zaikie?" Nakangising sambit ko dito
"Paanong nangyaring hindi ito ang unang beses na nagkita kayo? Alam na ba nya ang tungkol kila Nile at Marina? Kaya ba sya nagpakita sayo kasi kukunin nya yung kambal? Should I call Sanjo and Danwil para bugbugin namin sya? Did he hurt you?" Sunod sunod na tanong naman nya sa akin
"Zaikie, calm down" sabi ko naman
"Paano ako kakalma eh nagkita kayo ulit ng gagong 'yon?" Nakangiwing sambit ni Zaikie
"Oo na, oo na, pero kumalma ka nga muna kasi" saad ko
"Okay" he said and he took a deep breathe
"Now, tell me about it ate" he added
"Aksidente lang naman lahat ng pagkikita namin kanina nung bumili ako ng pasalubong para kila Nile at Marina, then a dog suddenly appeared out of nowhere and wanted to eat my treat for the twins. Then after that, I was surprised because he suddenly appeared out of nowhere. Syempre I avoided him tapos biglang umulan na nga malakas kanina kaya tumakbo na ako pabalikl sa waiting shed knowing na basang basa ako ng ulan." I stopped
"Wala ba syang sinabi sayo?" Kunot noong tanong ni Zaikie
"Bwisit nga eh, mukhang alam nyang wala talagang dumadaan na mga sasakyan sa lugar na 'yon kapag maulan, so he offered me a ride but I resist dahil makita nga lang ang mukha nya bumabalik na lahat ng masasakit na alaala, ano pa kaya yung makasama sya sa loob ng isang sasakyan di ba?" Sabi ko naman
"I get what you're saying" Zaikie said
"So, paano ka namang nagpalit ng damit mo?" Tanong pa nya
"Didn't I tell you that he offered me that he would take me home and I had no choice, so I went with him and I didn't realize that we were in a villa that he owned and, worse, it's the villa that I used to live in!" Inis kong kwento sa kanya
"And that's where you changed into the clothes you're wearing now?"
"Yeah" I replied at him
"Eh bakit hindi mo man lang sinabi sa amin na nagkita na pala kayo noon?" Kunot noong tanong pa ni Zaikie
"Hindi naman na kailangan eh" sabi ko naman
"Why is he here?"
"Maybe because of his work." Mabilis kong sagot sa kanya
"What will you do when he finds out that Nile and Marina are his children?" Tanong pa ni Zaikie
"Do you think I'm not ready if that happens?" Syempre alam ko namang malaki ang posibilidad na malaman ni River na anak nya sila Nile kaya nga ginagawa ko ang lahat para hindi nya malaman ang katotohanan dahil ayaw ko ring masaktan ang mga anak ko.
Kung bibigyan ko man ng buong pamilya ang mga anak ko ay sisiguraduhin kong may pagmamahal at hindi kontrata. Ayokong lumaki sila Nile at Marina na buo nga ang pamilya pero wala namang pagmamahal sa isa't isa ang mga magulang nila, baka iyon pa ang maging dahilan para maging rebelde ang mga anak ko at ayaw kong mangyari 'yon.
"Since it's you, I have nothing to worry about." Nakangiting saad ni Zaikie
"Anyway, si Mr. Cruz lang ba ang naghanap sa akin?" Pagiiba ko ng aming usapan
"Ah! Speaking of naghanap sayo, may email na dumating. Ang old fashion ate Keilee, galing sya doon sa October na tinutukoy mo" aniya Zaikie
"October? Tinignan mo ba kung ano?" Kunot noong tanong ko dito
"Sabi nya sa sulat ay uuwi na daw sya dito sa pilipinas next month" mabilis nyang sagot
"Sure ka? Ayon talaga ang sinabi nya sayo?" Paninigurado ko naman dito
"Oo, tignan mo, ito yung sulat nya oh" sabi ni Zaikie at agad na inabot sa akin ang sulat na agad ko namang kinuha sa kanya upang basahin
"Hhhmm" Nang makuha ko sa kanya ang sulat ay agad ko itong binasa
"Ayoooo! This is your BFF! How are you? I'm sorry, Keilee. We haven't spoken to each other for a long time now, and I'm swamped with work. But don't worry because I will be returning to the Philippines next month because we are now done with our exploration together with Mr. Dominguez. We're going to see each other again after a long, long time being unable to see each other. Moreover, you have committed a heinous crime against me, so I have to go back there right away."
"Heinous crime?" Kunot noong tanong ko nang bigla akong huminto sa pagbabasa
"I heard from Mr. Dominguez that it is said to be from Mr. Cruz. that you have a child already?! Bakit hindi mo man lang sa akin sinabing may anak na pala kayong dalawa? You have to show me my niece and nephew and just make sure you look like them, because just by looking at their father, I know his genes are stronger than yours. Yours truly, beautiful October."
Matapos kong basahin ang sulat na iyon ay muli akong napaupo. "Imbis na mag-alala ako sa pag-uwi ni October ay parang na insulto pa ako sa mga sinabi nya sa dulo" saad ko
"Ilang taon na kayong magkaibigan ng October na 'to, ate Keilee?" Tanong ni Zaikie
"Let's say parang childhood friend ko na sya, masasabi ko ring sya ang una at tunay kong kaibigan kasi alam naman nating lahat na halos wala akong kaibigan, kakilala, oo marami, pero yung kaibigan? Si October lang ang lagi kong naiisip o hindi kaya si Hunter" sagot ko naman sa kanya
"Ah, parang kami nila Danwil." Aniya Zaikie
"We're home!"
"Ngayon palang umuwi yung dalawa?" Tanong ko kay Zaikie habang nanlalaki ang aking mga sa gulat
"Hindi mo ba napansin? Tahimik ang bahay kasi wala si Danwil hahahaha" sagot nito sa'kin
"Oh? Anong pinaguusapan nyo?" Biglang singit naman ni Sanjo nang makapasok ito sa kusina at dumiretso sa refrigerator para kumuha ng tubig
"Nothing, we were just talking about my friend, who is coming back here to the Philippines next month." I smiled at him
"Sinong kaibigan ate?" Tanong naman ni Danwil
"Si October, yung archeologist kong kaibigan, remember?" Sagot ko
"Yeah, we already know her, sya lang naman ang kaibigan mo eh hahahaha" For some reason, I feel like I want to strangle Danwil.
"Okay, Sanjo. Kumain ka na ba? Kung hindi pa, sabihin mo sa'kin kung ano ang gusto mong kainin at paglulutuan kita" saad ko naman at inilagay ko na sa lababo ang pinagkainan ko
"Hala! It's just a joke. I'm just kidding! Ate!" Aniya Danwil habang niyuyugyog ako
"Oh?" I said in a cold tone
"Sorry na, hindi na mauulit, pakainin mo lang ako hindi na mauulit. Hindi ka ba naawa sa'kin? Buong maghapon akong nag-practice sa baseball kaya gutom na gutom ako" pagpapaawa nya naman
"You can eat out with your friends, right? Or maybe you have no friends." Pang-aasar ko naman sa kanya habang seryoso ang aking mukha
"Ate naman eh!" Danwil said, like a child throwing a tantrum because his parents didn't buy him the toy he wanted.
"That's what you get when you piss off, ate Keilee." Sabi naman ni Sanjo
"Teka nga lang, bakit ngayon lang kayo umuwi?" Tanong ko naman
"May practice ako ng basketball tapos si Danwil naman sa baseball, malapit na kasi ang sport festival kaya ginagabi na kaming mga athelete" paliwanag ni Sanjo sa akin
"Athlete? Bakit si Zaikie andito lang sa bahay buong maghapon?" Kunot noong tanong ko pa
"Ha! Hindi ko na kailangan mag-practice dahil malakas na ako!" Saad naman ni Zaikie na halatang nagmamayabang lang
"Sus! Tigilan mo nga kami Zai, ang sabihin mo hindi ka pinapapunta sa practice ng archery club dahil sa kagaguhang ginawa mo last week" basag naman sa kanya ni Danwil
"Huh? Bakit? Anong nangyari?" Tanong ko
"Paano ba naman kasi, itong si Zaikie ay suspended ng dalawang linggo sa school kaya andito lang sya sa bahay buong maghapon. They had a fight with someone from the swimming club, and Zaikie, an archer, beat up the swimming club members as if he were a member of the karate club. That's why he was suspended from school for two weeks, but he was only suspended for two weeks, and his game is not blocked for next month at the sports festival." Paliwanag ni Danwil na may halong pang-aasar pa kay Zaikie
"Totoo ba, Zaikie?"
"Well, kasalanan naman nila eh, binuhusan nila ng soup yung isang freshman. Pinagtanggol lang naman namin 'yon eh" pagdedepensa ni Zaikie sa kanyang sarili
"Hhyyss, fine. As long as hindi kayo yung nag-umpisa ng away" sabi ko naman
"Saan ka pupunta, ate?" Pagpigil sa'kin ni Danwil
"Sa kwarto ko, bakit?" Sagot ko
"Eh? Di ba paglulutuan mo pa kami ng pagkain?" Tanong naman ni Sanjo
"Inantok na ako eh, kayo na lang ang bahalang magluto, may marrinated pork naman na dyan sa ref." Sabi ko, at isa pa wala naman talaga akong balak magluto ng pagkain nila, masyado na akong pagod
"Ang daya!" Protesta naman ni Danwil
"Ako na ang magluluto ng pagkain nyo, h'wag na nating istorbohin si ate Keilee dahil halos kakauwi lang din nya" sangit naman ni Zaikie
"Thank you, Zaikie" sabi ko naman
"You're welcome, ate, matulog ka na, aalis pa kayo nila Marina bukas di ba? Goodnight" saad ni Zaikie
"Goodnight" saad ko
"My day has been very tiring because of so many unexpected events, such as River helping me and taking me to his villa, and I discovered that Kayla is now using my old room, while Nile gave me an old scroll as a gift. The scroll is said to be worth $5 billion and came from India, but Nile has no idea who gave it to him." I talk to myself
- Writer
