NATAPOS ang kaarawan ni baby Ej. Lahat sila ay masaya maliban sa akin na may halong lungkot. Napailing-iling tuloy ako ng wala sa oras.
“Ayos ka lang ba, Ineng?” Napalingon ako sa tao na nagtanong sa akin. Ngumiti rin ako rito ng matamis.
“Ayos lang po ako, Mama Bebang. Namimis ko lang po ang aking anak. Masaya po siguro ako kung nakasama ko ang aking anak sa kaarawan niya, ngunit malabong mangyari ‘yun,” malungkot na sabi ko sa matanda.
“Alam kong darating din ang araw na makakasama mo rin siya Stella. Tingnan mo nga, oh, malapit mo nang maabot ang mga pangarap mo sa buhay. Kaya naniniwala akong kaunting panahon na lang at makakasama mo na rin ang anak mo, Stella. Patuloy ko lang magdasal.”
Hinawakan din nito ang aking kamay. Ako naman ay masamis na ngumiti sa Ginang.
Tama naman i
