Please, My Professor

Chapter 20

Congratulations, Kevin." Nagulat naman si Kevin ng bigla siyang napitan ni Marichu at binati pa siya nito.

She was that girl sa library na madalas nakakausap ni Kevin.

“Oh…Hi…” Sagot naman ni Kevin sa babae.

" Thank you. You too, you did well this academic year.”

She just smiled at him, then she glared, more like asking ,yet no words were heard.

" What?” Nahalata naman iyon agad ni Kevin kaya inunahan na niyang tanungin ang dalaga.

Then she blew a soft sneer, a deep sigh, then she said it's nothing. She was just wondering kung bakit hindi na niya napapansin ang lalaki sa loob ng library.

“Sino ‘yon?" Curious namang tanong ni Ralp ng makita niyang may kausap si Kevin. Kakaalis lang din nito kaya hindi na rin sila naabutan ni Ralp

“‘Yon? Trip mo ‘no?”

" In fairness maganda sya ah. I mean, pwede na.”

" Sira ka talaga Ralp! Si Marichu ‘yon ‘no. Nakilala ko ‘yon sa library. Besides , wala kang panama sa babaeng ‘yon uy. Hindi ka niya type for sure.” Pabirong asar naman ni Kevin sa kaibigan, at halata namang napipikon na ito sa kaniya.

" You know what? Ang labo mo eh. I won't help you then…”

" Hoy…joke lang eh. How about let's make a deal? Find me a job then I'll help you with Marichu."

“Well…" Napaisip ang kaibigan sa offer ni Kevin sa kaniya.

“Okay deal!"

Matapos makapagpa-picture nila Kevin kasama ang pamilya ay pinauna na niya itong umuwi at nagpaiwan siya sa gym kasama ang ibang mga honorees. May napag-usapan kasi sila ni Ralp kaya kailangan niya itong tuparin. He must help Ralp to get close to Marichu, then he'll get a job for him in return.

Sa loob ng canteen dito naghintay si Kevin. Alam niya kasi darating si Ralp dahil ito ang napag-usapan nila. Perhaps, gusto kasi ni Ralp si Marichu at inamin nito na matagal na niya itong gustong lapitan. Naghihintay lang daw ito ng tamang tyempo.

Well, kailan kaya ang tamang tyempo? Was it really about the perfect time, or just that the moment we need is on our fingers. Some would say there is such faith that demands everything. Ang tadhana ang dahilan ng lahat ng bagay. Bago pa man tayo naisilang ang tadhana ay mayroon ng inihanda para sa atin. The moment we were born, that's tadhana. We never choose to have them with our parents, and not a single circumstance is deliberately based on our conscious mind. Ngunit ano nga ba ang tadhana? It is our predetermined self. We are born to be who we are as our predetermined self speaks. Madalas nalilito tayo. Is there really a predetermined self before us? Maybe or maybe not. Regardless, we have to accept everything that is served on the table, and play with it. Let's see who has the last laugh.

“I'm sure nasa loob ng library ngayon si Marichu. I knew her quite well kaya alam kong makukuha mo ang loob niya in the help of me. The mighty Kevin."

“Nakuha mo pa talagang magbiro ha, Kevin." Sagot naman ni Ralp habang nasa loob sila ng canteen at pinag-uusapan kung ano ang gagawin nila upang malapit siya kay Marichu.

“Okay…seryuso na. You know what, Marichu has a vintage soul and an oil school fashion. She is a bookworm kaya hindi talaga tatalab sa kaniya ang nga moderning deskartihan.”

" So anong gagawin natin?”

" Shoot Ralp! Hindi mo pa rin magets?Ang Ibig king sabihin ay ibalik natin siya sa panahon kung saan siya belong.”

Nabigla naman si Ralp sa sinabi ng kaibigan.

" Seryuso ba!?” Sabi pa nito habang na lalaki ang mga matang nakatitig sa kaniya.

" Sira! Syempre wala tayong time machine ‘no. Instead of bringing her back to 40s, how about let's bring back the old way of courting? Let's give her a bouquet of flowers and floods of letters. Let's give her a vintage presents, and compliment her ways. Sure she would definitely love that.” He suggested to Ralp. Actually pati siya at hindi rin sigurado kung gagana ito ngunit he must try dahil nakasalalay din rito ang kaniyang makukuhanh trabaho mula sa kaibigan. He knows Ralp very well at alam niyang marami itong malalapitang businessman na makakatulong sa kaniya.

“Right! So kaya pala pinabili mo ang ng ng bouquet of flowers?"

“Exactly and I have vintage letters here para naman may maibigay ka sa kaniya.”

Naghanda na ang dalawang magkaibigan para sa kanilang gagawin.

" Ready nana para sa project red!?”

" Project red?”

" Code name ‘yan ng gagawin natin, Ralp. Project red kasi kapag successful ito, magiging mapula ang valentines mo. Kapag naman nag fail, magiging pula ang mukha mo. For sure she won't hesitate to slap you out kapag napasobra ka.” Napalunok naman siya ng laway sa narinig nito.

Habang papaakyat sa library ay tahimik ito. Walang masyadong tao dahil nagsi-uwian na ang mga estudyante maliban na lang sa iilang mga staffs at students na talagang bookworms.

" For project red high five!”

" Project red?”

" Oh…professor Kenny, hi.” Bati ni Ralp sa professor habang si Kevin naman ay napatulala at napatingin naka g kay professor Kenny.

" A-anong gagawin niyo rito, professor kenny?”

" Hindi ba obvious, Ralp? I'm here a the library at malamang may babasahin ako.” Suplada namang ani I professor Kenny kay Ralp.

" Oh, congratulations by the way!” At umalis na rin ito. Dumeritso ito s loob ng library dahilan upang mas lalong ma curious si Kevin. Susundan na sana niya ang professor ng bigla naman siyang pinigilan ni Ralp.

“Oh, sandali lang. Iba ‘yong plano natin dito eh. Tsaka na si professor Kenny, si Marichu muna."

“How abo…"

“Shhh… ayaw mo ba ng trabaho?”

" Gusto.”

" Then you must help me, okay?”

" Fine, Ralp!”

Sa loob ng library ay hinanap nila si Marichu at sakto namang magkatabi silang dalawa ni professor Kenny.

“Nako! Yari!"

“Bakit?" Usisa naman mi Ralp.

“Look… magkatabi sila ni Marichu. Delikado tayo.”

Napakunot naman ng noo si Ralp sa sinabi ni Kevin at napaisip ma bakit siya mababahala gayong wala naman siyang problema kay professor kenny.

“Sira! Hindi naman ikaw ang lalapit eh. “