The Academy Of Shadow

Lihim ng mga Propesor

Umbra Arcanum – The Grand Hall, 6:00 AM

Maaga ang klase, pero hindi para kay Nyra.

Sa suot niyang itim na balabal at mga matang walang emosyon, para siyang nilalang na hindi na natutulog. Habang papasok ang mga estudyante na may ngiting pagod at mata pa ring puyat, si Nyra ay tahimik lang, nakaupo sa pinakaharap.

Tahimik. Mapanood. Naghihintay.

Dahil ngayong araw, may mangyayari.

At alam niya.

---

“Good morning, class.”

Si Professor Caelum—isang elemental mage at dekano ng Arithmancy—ang unang pumasok. Sa unang tingin ay mabait: puti ang buhok, mainit ang ngiti. Pero sa mata ni Nyra, ibang kulay ang aura nito.

Hindi ito ordinaryong tao.

Sumunod si Professor Leira, guro sa Necromantic Theory. Palaging tahimik, kulang sa eye contact, laging may hawak na rosaryo—pero ang rosaryong iyon ay gawa sa buto.

At sa pinakagilid ng silid, nakatayo si Professor Varun, ang tagapangalaga ng Forbidden Spells.

Lahat sila’y may isang bagay na pinapanggap.

At ngayon, alam na ‘yun ni Nyra.

---

"May tanong ako," sabi ni Nyra, malamig at walang paalam.

Tahimik ang klase. Lahat napatingin.

"Anong alam niyo tungkol sa Black Church na nasa ilalim ng akademya?"

Biglang nanlamig ang hangin.

Nagkatitigan ang tatlong propesor. Walang sumagot.

“Walang simbahan sa ilalim ng akademya,” ani Caelum.

Pero bahagya siyang ngumiti—isang ngiting pilit.

Si Nyra, tumayo.

“Bakit ako’y tinanggap ng trono kung walang simbahan?”

Pinakita niya ang pendant.

Nagningning ito.

Nagbago ang hangin sa silid—parang binuksan ang pinto ng isang lumang mundo.

---

Sumigaw ang isang estudyante.

“Nagbabago ang kulay ng langit!”

Lahat lumapit sa bintana.

Sa labas, itim ang ulap.

Umiikot ito sa taas ng Umbra Arcanum.

Parang mata. Parang nilalang.

“Gising na ang Simbahan,” bulong ni Nyra.

---

Sa faculty room, ilang minuto matapos ang klase…

"Alam na niya," bulong ni Professor Leira habang kinakabahan. "Wala pa sa plano!"

"Di pa siya handa," sagot ni Caelum, pero sa tinig niya ay may pagkasindak. “Kung muling mabubuhay ang Itim na Trono, mawawala ang balanse.”

“Hindi lang balanse.”

Dumating si Headmaster Lucien. Tahimik. Walang yabang. Pero ang presensya niya ay parang apoy na malamig.

“Kapag binuksan niya ang ikatlong pinto,” bulong ng matanda, “baka tuluyan nang bumalik ang Digmaan ng Mga Diyos.”

---

Gabing iyon.

Naglalakad si Nyra sa isang pasilyong walang ilaw. Papunta sa Chamber of Whispers.

Dito, binabantayan ang mga lumang talaan ng Umbra Arcanum. Mga sulat. Mga kontrata. Mga kasumpa-sumpang propesiya.

Nahanap niya ang isa:

> “Kapag muling tumindig ang Anak ng Anino, ang tatlong tagapagtanggol ay kailangang mamili:

Manahimik sa kasinungalingan…

O mamatay sa katotohanan.”

Nang marinig ni Nyra ang isang kaluskos, agad siyang nagtago sa likod ng haligi. Mula sa dilim ay dumaan ang tatlong propesor—nag-uusap sa di pamilyar na lengguwahe.

Lumilipad ang mga anino sa paligid nila.

Nagbubukas ng portal.

At sa gitna ng portal—isang mata.

Buhay. Iitim. Parang galit ng kalangitan.

---

“Malapit na,” bulong ni Leira.

“Kapag nabuksan na ang huling selyo, wala nang makakapigil.”

---

Ngunit si Nyra ay naroon.

Tahimik. Panoorin. At sa wakas, nagsalita sa sarili:

"Kung hindi niyo ako sasabihang totoo… ako na lang ang huhukay ng bangkay ng kasaysayan."