The Academy Of Shadow

Ang Lihim ng Lumang Trono

Sa ilalim ng silong ng Forbidden Tower – Hatinggabi

Tahimik. Malamig.

Ang mga hakbang ni Nyra ay halos hindi marinig sa lumang marmol na sahig habang binabagtas niya ang Forbidden Tower—isang lugar sa loob ng akademya na kahit ang mga guro’y tinatakot.

May bulung-bulungan na dito itinago ang mga nilalaman ng panahon bago pa itayo ang Umbra Arcanum.

Pero hindi na lang siya estudyante ngayon.

Hindi na siya nangangapa.

Dala niya ang kapangyarihan ng diyosang nilimot—at ngayon, kailangan na niyang malaman ang katotohanan tungkol sa trono na sinumpa ng buong daigdig.

---

“Lux umbrae… aperi mihi,” bulong niya.

Bumukas ang mga pinto ng bato.

Sa loob, isang bulwagan na may lumulutang na mga relic, umiikot sa isang sirang trono na yari sa obsidian at pilak.

Ito ang Trono ng mga Naligaw—ang dating upuan ng diyosa Nyxara bago siya pinagtulungan ng mga diyos at nilibing sa kadiliman.

---

Flashback – Sa alaala ng Trono

Habang hinahawakan ni Nyra ang trono, sumirit sa isip niya ang alaala ni Nyxara.

Nasa harap nito ang pitong diyos—lahat ay nakasuot ng puti.

Ang langit ay nabiyak habang ang diyosa ng anino ay lumuhod, hindi dahil sa paggalang… kundi dahil sa pagkakanulo.

“Pinili mong ipagtanggol ang mga mortal,” sigaw ng isa.

“At nilabag mo ang batas ng langit.”

Ngumiti si Nyxara, malamig.

“Hindi ko nilabag ang batas. Ginising ko lang ang katotohanan.”

At sa huling iglap ng kanyang buhay, isinumpa niya ang trono:

> “Walang makakaupo sa akin muli… maliban sa dugong mula sa aking sariling puso.”

---

Balik sa kasalukuyan

Napatigil si Nyra.

Dugo mula sa kanyang sariling puso…

Ibig sabihin—siya lamang ang makakaupo sa trono.

Dahil siya ang tagapagmana. Ang dugo. Ang huling anino ni Nyxara.

---

Sa labas ng Tower – Mga mata ng liwanag

Samantala, sa lihim na silid ng mga diyos, pinag-uusapan si Nyra.

“Lumapit na ang oras,” ani Isador, ang diyos ng Kaayusan.

“Kapag umupo siya sa trono, mawawala ang balanse. At ang ating kaharian ay mawawasak.”

“Papatayin natin siya bago iyon mangyari,” sagot ng diyosang si Aeloria.

“Kahit pa anak siya ng isang diyos… hindi na siya isa sa atin.”

---

Sa silid ng anino – Pagsubok ng trono

Lumapit si Nyra sa Trono ng mga Naligaw.

Wala siyang tiwala, pero wala rin siyang oras.

Sa kamay niya, pinutol niya ng kaunti ang kanyang palad at pinatulo ang dugo sa batong upuan.

Pula. Itim. Kumislap ang trono.

“Higit sa dugo—ang pagkilala ng anino,” bulong ng trono.

At biglang…

BANG.

Ang buong silid ay napuno ng liwanag at kadiliman na nagsalpukan.

---

Sa mundo ng loob ng trono

Dinala si Nyra sa isang pocket realm—isang sirang langit na punong-puno ng mga alaala ng digmaan ng mga diyos.

Nakita niya ang mga mortal na sinunog, ang mga lungsod na pinabagsak, ang mga diyos na nilamon ng kapangyarihan.

At sa gitna ng lahat ng iyon—nakita niya si Nyxara, nakatayo, mag-isa.

“Bata ka pa,” sabi ni Nyxara.

“Pero dala mo na ang bigat ng mundong ito.”

“Hindi ako handa,” sagot ni Nyra.

“Walang sinuman ang handa. Pero pinili mo ang katotohanan—at iyan ang unang hakbang ng isang tunay na diyosa.”

---

Balik sa realidad

Nagising si Nyra, nakaupo na sa trono.

Sa kanyang palad—nakaukit ang marka ng Eclipsed Crown, simbolo ng itinatwang diyosa.

At biglang—nagbukas ang langit.

Darating na sila.