Tahimik ang gabi sa Umbra Arcanum.
Masyadong tahimik.
Hindi ito ang klase ng katahimikan na nakakagaan ng pakiramdam—ito ang uri ng katahimikan na parang may nakatingin sa’yo mula sa dilim. Ang mga anino sa mga pasilyo ay gumagalaw kahit walang hangin. Ang mga dingding ay tila may bulong, pabulong na mga salitang hindi mo maintindihan, pero ramdam mong hindi mabuti.
Alas tres ng madaling araw.
Gising pa si Nyra.
Hindi siya madaling makatulog. Hindi dahil sa kaba. Hindi rin dahil sa takot.
Sanay siyang walang tiwala sa gabi.
Sanay siyang gising habang natutulog ang mundo.
Suot ang itim niyang balabal, lumabas siya ng kwarto. Wala siyang ingay—parang kaluluwa lang na dumaan. Ang mga hakbang niya ay hindi naririnig. Ang bawat galaw niya ay parang sinanay sa tahimik na giyera.
Wala siyang direksyon. O baka meron—hindi lang niya sinasabi kahit sa sarili niya.
Pero isang lugar lang ang umaakit sa kanya ngayong gabi.
Ang Lumang Aklatan.
---
Sa loob ng Aklatan
Ang pinto ay mukhang ordinaryo: kahoy, may alikabok, at may kalawang ang hawakan. Pero ang hangin sa paligid nito ay mabigat—parang pinipigil ang paghinga mo. Nilapitan ito ni Nyra. Ang mismong pinto ay umuga, para bang ayaw siyang papasukin.
Hinawakan niya ito.
Click.
Bumukas ang pinto nang dahan-dahan.
Ang loob ay amoy amag, luma, at mahika.
Napakaraming libro, pero hindi tulad ng karaniwang library. Ang mga librong ito ay nabubuhay. May libro na kumukurap. May libro na umuungol. May libro na may mga pahinang tumatalsik kahit walang hangin.
Hindi ito para sa karaniwang estudyante.
Ito ang silid ng mga lihim.
Pumasok si Nyra.
Tahimik. Matatag. Walang takot.
Alam niya kung anong hinahanap niya.
Isang partikular na estante ang nilapitan niya. Walang label. Walang pangalan. Pero may aura ito na parang sinisigaw: “Bawal.”
Hinila niya ang isang libro.
The Codex Nocturnis.
Lumang libro. Itim na takip. May lock—pero napunit na. May bahid ng dugo sa gilid.
Binuksan niya ito.
Mabilis niyang binalasa ang mga pahina. May mga salitang hindi niya dapat naiintindihan… pero naiintindihan niya. May mga diagram ng ritual. Mga aninong may mga mata. Mga tawag sa nilalang mula sa ilalim ng mundo.
Hanggang sa isang pahina ang biglang lumiwanag.
Hindi dahil sa liwanag ng kandila.
Dahil sa kanya.
Nag-react ang libro sa dugo niya.
Nagbukas ang lihim na pahina.
---
Sa Lihim na Pahina
“Ang mga itinatakwil ay hindi nawawala,” bulong ng pahina. “Sila’y naghihintay. Sa loob mo. Sa paligid mo. Sa mga alaala mo.”
Lumamig ang hangin.
Napasinghap si Nyra nang bahagya. Hindi sa takot—sa pagkakilala.
Alam niya kung sino ang tinutukoy ng libro.
Si Ina.
Hindi siya biological mother ni Nyra. Pero siya ang nagpalaki sa kanya mula sa pagkabata—isang warlock ng Morvalis. Isang guro ng madilim na sining.
Siya rin ang dahilan kung bakit nasira ang Morvalis.
Pinili niyang isakripisyo ang buong akademya… para iligtas si Nyra.
Kapalit ng lahat.
At hanggang ngayon, hindi alam ni Nyra kung bakit.
---
"Nagising na siya."
Napalingon si Nyra.
May boses.
Mula sa likod ng bookshelf.
Wala siyang nakita.
Whispers. Bulong. Mga salitang wala sa kasalukuyang wika.
Humawak siya sa pendant sa leeg niya—isang itim na bato na may hugis luha. Kaloob ni Ina.
“Lalamunin ka ng lihim mo kung hindi mo ito haharapin,” sabi ng libro.
Inisara niya ito.
Naglakad siyang muli—papunta sa isa pang estante. Doon, may isa pang aklat na hindi niya pa binubuksan noon.
“Historia Umbrae.”
Kasaysayan ng Kadiliman.
Binuksan niya ito at isang larawan ang lumabas.
Isang babae. Maputi ang buhok. Pulang mata. Isang diyosa ng kadiliman.
“Nyxara.”
Tumigil si Nyra.
Ang pangalan ay bumulong sa utak niya na parang naalala niya ito, kahit kailanman ay hindi niya ito narinig.
Pero may mas malala pa.
Sa ilalim ng imahe ng diyosa, may nakasulat:
“Tagapagmana: Nyra Vale.”
---
"What…?" bulong niya sa sarili.
Nagsimulang umilaw ang pendant niya.
Sumasagot ito.
Biglang lumamig ang paligid. Lumipad ang mga pahina. May apoy na itim ang biglang umilaw mula sa sulok ng aklatan. Bumukas ang sahig—mabagal, parang may hinihigop pababa.
Hindi siya natakot.
Tumayo lang siya.
Tahimik. Umiiral ang lakas.
Alam niya…
Simula na ito.