Kabanata 35
Dead
Isang halik sa aking noo ang naramdam ko at dahan-dahan na minulat ang aking mga mata. Sumalubong sa akin ang mukha ni Cole, nag-aalala at parang takot na takot sa kalagayan ko. Inabot ko ang mukha niya at kaagad siyang niyakap siya ng sobrang higpit. Ramdam ko ang pagdikit ng mukha niya sa aking leeg.
"Si Jonas? Si Destinie? Anong nangyari, Cole?" nagsimula na akong umiyak, naalala ang nangyari bago ako nawalan ng malay.
I felt Cole's hug tighten when I loosen my hug to face him so we can talk properly. He kissed my neck and whispered.
"Don't stress yourself please."
"Gusto kong makita si Jonas, Cole. Today is his birthday, we need to celebrate it. Pakisabi sa mga bata na umuwi na sila, g-gusto silang makita ni Jonas, iyon ang g-gusto... n-niya sa k-kaarawan niya.
