-Sumru Kaya-
Sabah uykumdan annemin saçlarımı okşamasıyla uyandım. Kendimi biran Hakan'ın yanında zannettim. Oda her sabah böyle uyandırırdı. Annem erkenden kalkıp yanıma gelmiş saat sabahın yedisi.
"Annem günaydın. Ama sabah daha erken değilmi ya. "
"Günaydın benim prensesim."
"Sensin prenses Nevin Hanım".
"Kızımla belki sabah yürüyüşü yaparız diye düşündüm. Sonra fırından sıcak ekmek alırız, gelip kahvaltıyı hazırlarız. Malum bugün büyük bir yoğunluğumuz var."
"Tamam annem yapalım. Sen yeterki iste canımın içi."
"Sumru kızım sana birşey sorucam. Ama bana doğru söyle. Gerçi sen bana yalan söylemezsin ama, sakın çekinip saklamaya çalışma."
"Sor Annecim, hayırdır."
"Yüzbaşı Hakan'la aranda ne var?. Yani o sana sen ona farklı bakıyorsunuz. Dün kahvaltıda ve kapıda karşılaşma anında
