The Innocent's Revenge

Chapter 2

Lumipas ang araw at nagsimula na rin klase namin. As for those four, they're fine.

After they arrived sinamahan ko silang magpaenroll sa registrar. Mga siraulo! Anlakas ng loob umuwi rito at sumunod, may pa sabi sabi pang mag aaral rin sila eh hindi pa naman pala sila nakaenroll na apat.

Minsan hindi ko matukoy kung tinatamad lang sila o kaya naman hindi lang nila ginagamit ang mga utak nila. They freaking have connections! Pwede nilang ipagawa sa iba yung pagpapaenroll pero– ay ewan!

And luckily, we are on the same room. A room in this dormitory is good for six people, yup! It is big. As expected from a school for elite people.

"Shanniah Cuenco! Tangina, isa nalang at bubuhusan kita ng tubig na may yelo.." rinig kong sabi ni Aether na hanggang ngayon ay ginigising parin si Aya.

"Hmm..maya na, five minutes" paungol na sagot nito bago tinakpan ang mukha ng unan.

"Yan rin ang sinabi mo 15 minutes ago! Bangon na!" Aether yelled habang hinihila ang kumot ni Aya.

Hindi na bago sakin ang ganitong senaryo dahil dati ko pang alam na tulog mantika talaga si Aya. Sa tagal naming magkakakilalang lima ay kilalang kilala ko na sila. Kung si Aya ang pinakatulog mantika, si Aether naman ang taga gising niya.

"Alex bilisan mo ngang maligo!" Flame said habang kinakatok ang pinto ng CR. Hindi ito sumagot na ikinailing nalang niya.

Si Alex ang pinakamatagal kung maligo. Only god knows what she's doing inside the bathroom dahil halos isang oras ang tinatagal niya sa banyo.

See? Ngayon palang sumasakit na ang ulo ko sa kanilang apat. Hindi natatahimik ang buhay ko pag nasa paligid sila but still, I'm grateful that they're here with me.

"Hurry up. Kakain pa tayo sa cafeteria" ani ko pero di sila sumagot. Pero alam kong narinig nila.

Sa lahat ay ako palang ang nakabihis at nakaready na. You see, I'm an early bird. Ako lagi ang maagang nagigising.

I'm wearing my uniform– grey skirt that is two inches about that knee, white long sleeve shirt that has a school logo in the left side of the chest, maroon vest and grey necktie. I'm also wearing my black boots to partner it. In this school, we're allowed to wear any shoes we want.. heels, doll shoes, sneakers, etc.

I can say, i like the color of our uniform. Tho, i know someone na masisira ang mood.

"Why the f**k is this too short?" iritang komento ni Flame habang nakatingin sa full length mirror.

Almond-shaped eyes...

Pointy nose...

Natural reddish-colored lips..

Oval-shaped face..

I sighed. I forgot, Flame dislike wearing skirts especially this short. Inis na inis ito at kulang nalang ay punitin niya ang skirt nya. It's not that short actually, she's just overreacting. Flame's style is boyish style. She don't wear girly clothes such as dresses, and skirts. She wears croptops pero ayaw na ayaw nya sa mga dress at skirts. Lalo na ang mga shorts na maiikli.

"Wow it's pretty!" natutuwang sabi ni Alex habang umiikot ikot pa upang tignan rin ang kabuohan nya sa salamin.

Cat-like eyes...

Pointy nose...

Heart-shaped face...

Thin and natural pinkish lips...

Unlike Flame, Alex likes trendy clothes. She's the fashionista of the group, siya rin ang pinaka maarte. Bagay rin naman sa mukha nya ang pagiging maarte nya dahil hindi maitatangging maganda sya. Dumagdag pa sa ganda nya ang buhok nyang kulay ash gray.

"They're uniform is not bad" tumatangong sabi ni Aether habang nakatingin kay Alex na tuwang tuwa sa suot nitong uniporme.

Aether is cool. She likes all the styles and she can slay in both boyish and girly outfits.

Round-shaped eyes...

Pointed nose...

Pinkish cheeks...

Natural pinkish lips...

Sexy body...

Matangkad rin ito at maganda ang katawan kaya naman hindi nakapagtataka na madaming nagkakagusto sa kaniya.

"Oh pak! Ganda ko!" si Aya habang nagp-posing pa sa harap ng salamin.

Lahat kami napatingin sa kaniya at napangiwi. May pagkabaliw talaga tong babaeng to!

Aya, well, makapal ang mukha nya. Pero hindi sya yung walang hiya na walang ibubuga. Aya is indeed beautiful...and smart.

Almond shaped eyes...

Thick eyelashes...

Pointed nose...

May kakapalan na kilay...

plump lips...

Aside from that, she's sexy and tall. May sayad nga lang.

I lazily grabbed my bag and invited them to go grab some breakfast, na hindi naman nila tinanggihan. It's still 6:27 in the morning at hindi pa ganun ka dami ang nakikita naming studyante sa hallways. It's either they're on the cafeteria already or they're still sleeping but the hell i care

Along the way, many students are glancing at us. Kaliwa't kanang bulungan ang maririnig pero obviously, they're talking about us. Bukod roon ay rinig na rinig namin ang mga pinagsasasabi nila. Bakit pa naimbento ang bulong kung rinig parin naman namin.

'who are they?'

'i don't know..pero ngayon ko lang sila nakita'

'maybe they're new'

'obviously'

'they look beautiful'

'no they're not.. I'm more prettier than them'

'bro look oh!'

'nice, newbies'

'gonna hit on them later'

'damn so sexy!'

'sinabi mo pa, lalo na yung ash gray ang buhok'

'that tall girl with an innocent face looks cute'

'bro, no need to choose..all of them are gorgeous '

'indeed!'

'i wonder what their name is..'

Pinagsawalang bahala ko nalang ang mga naririnig kong komento at walang pakealam na naglakad papasok ng cafeteria. Agad naming naagaw ang atensyon ng lahat ng pumasok kami. Bulungan at mataray na tingin ang pinupukol ng ibang babae sa amin, i just smirked. Insecure?

"Let's go" mahinang sabi ko at nagpatiunang naglakad papunta sa counter.

Nakasunod sakin ang apat at ramdam ko parin ang titig ng iilan samin pero hindi ko na pinagtuunan iyon ng pansin. I'm freaking hungry right now!

"Order me some food, CR lang ako.." biglang paalam ni Alex at umalis papunta sa kung saan.

Nakita ko ang pagsimangot ni Aya. "Raulo, sa tagal nyang nag CR kanina ngayon nas-CR parin sya? Konti nalang iisipin kong jowa nya yung toilet bowl.." aniya na ikinailing ko.

Aether tapped her shoulder. "It is proven that talking to yourself is a sign of intelligence..kaya naiintindihan namin Aya.. don't worry, tanggap ka parin namin." Aether said habang tinatapik tapik pa ang balikat nito na ikinalukot ng noo nya.

"Bobo! May kausap kaya ako!" Aya hissed and Flame looked at her boredly.

"Oh, sino?" si Flame. She then grinned with a smirked on her face.

And by that, lahat kami napasimangot dahil alam na namin ang sasabihin nya–

"Sarili ko" she then laughed loudly like she just heard a very funny joke.

Napatingin sa direksyon namin ang lahat, more on kay Aya lang sila nakatingin. In unison, tinalikuran namin siya at hindi pinansin. Sa halip ay humarap kami sa counter at umorder ng pagkain.

May sayad talaga ang hinayupak!

Minsan talaga itinatanggi kong kilala ko siya eh...like, how did i ever became friends with her?

Hindi nagtagal ay dumating na ang order namin at agad na naghanap ng mauupuan. Iniwan namin si Aya roon at narinig ko naman agad ang pagtawag nya samin pero hindi namin sya pinansin.

Maaga pa kaya madaming bakanteng upuan. Ng makahanap ay agad kaming umupo at ilang sandali lang ay nakiupo na rin si Aya na nakalabi na ngayon na parang bata.

"You're so bad, you left me.." she said while pouting. Nandidiri syang tinignan ni Aether.

"Stop making that face, you look like pagod na duck!" conyong ani Aether.

"You look like a cockroach conyo girl!" Aya fired back.

"How dare you? You look like a duck embryo.." si Aether.

"At least masarap at hinahanap hanap!" Aya said na ikinangiwi naming tatlo.

"Nice joke. Gutom lang yan, you should eat na" nakangiwing sabi ni Aether.

This...mabuti at sanay na ako sa kanila kung hindi ay kanina ko pa pinag untog ang ulo nilang dalawa.

"Antagal naman ni Alex" biglang sabi ni Aether.

Now that she mentioned that..it's been 10 minutes but she's still not back. Don't tell me naligaw sya? But that's impossible, we toured the campus kaya kahit CR ng cafeteria alam namin kung saan and it's not far kaya bakit–

Lahat kami ay napatingin sa pintuan ng cafeteria when a group of men entered pero hindi iyon ang umagaw sa pansin namin kundi ang babaeng nagpupumiglas sa hawak ng dalawang lalake.

Alex..

What the hell is happening?

To be continued...