หมาเด็กมันร้าย เอื้อยค้าบบ

ตอนที่18:ของใครของมันสิวะ!!!

เจ้าซันรีบวิ่งลงไปที่ออฟฟิศทันที ทันทีที่เปิดประตูห้องเข้าไป เห็นสองสาวกำลังหยุมหัวกันอยู่พอดี

“นังโม ปล่อยฉันนะ แกมีสิทธิ์อะไรมาดึงหัวฉันเนี้ย”เสียงแว้ดๆดังฟังชัดปนสั่นเพราะความเจ็บเล็กน้อย

“แล้วคุณหนูส้มโอมาจิกหัวโมก่อนทำไมล่ะคะ โมไม่ยอมง่ายๆหรอกนะ” เจ้าซันเห็นว่าพี่สาวของเขาอยู่ด้านล่างลำตัวนอนแนบกับโต๊ะทำงานอยู่ ส่วนด้านบนคือยัยส้มโอตัวอ้วนชุ่ย

เจ้าซันรีบเข้าไปจะดึงยัยส้มโอออก แต่ก็ไม่อยากจับตัวนาง เพราะขยะแขยง แต่ก็กลัวพี่สาวจะเจ็บตัวไปมากกว่านี้

เจ้าซันยืนเก้ๆกังๆก่อนจะตัดสินใจหันมาสั่งพี่วินเนอร์ให้รีบไปตามพี่เกมส์ลงมาเดี๋ยวนี้

“พี่วิน ไปตามพี่เกมส์ลงมาเดี๋ยวนี้เลย ถ้ามันไม่ลงมาตอนนี้ ผมจะขึ้นไปอาละวาดจนห้องเละ พี่เกมส์เขารู้ฤทธิ์เดชของผมดี”

วินเนอร์กุมขมับก่อนจะวิ่งแจ้นขึ้นไปข้างบน เสียงกุญแจห้องนอนพี่เกมส์เปิดออก พี่เกมส์ปาหมอนใส่คนที่บุกลุกเข้ามาทันที

“อุ้บ…เจ็บนะพี่เกมส์ ”เสียงน้องชายดังขึ้นพี่เกมส์ชะโงกคอขึ้นมองก่อนจะนอนฟุบหน้าลงที่เดิม

“มีอะไรหรอ ”เสียงถามแบบคนง่วงนอนดังขึ้นเบาๆ วินเนอร์รู้ดีว่าต้องพูดยังไงถึงจะช่วยกระตุ้นพี่เกมส์ได้ดี

”พี่เกมส์ลุกเดี๋ยวนี้นะ ยัยส้มโอเมียพี่น่ะกำลังหยุมหัวคุณโมอยู่ในออฟฟิต เร็วไปช่วยเธอก่อนจะเจ็บตัวไปมากกว่านี้”

พอได้ยินว่าโมเน่ต์โดนทำร้ายพี่เกมส์ก็ลุกขึ้นวิ่งลงไปข้างล่างทั่งที่ยังไม่ใส่เสื้อ

ร่างใหญ่เปิดประตูห้องออฟฟิศเข้าไป เจ้าซันกำลังง่วนกับการกล่อมยัยส้มโอกับโมเน่ต์ก็เลืกแล้วต่อกันอยู่

“พี่เกมส์ มาเลย มาแยกเมียพี่เอกไปเดี๋ยวนี้นะ เมียผมเจ็บตะตายอยู่แล้ว ” คำพูดคำกล่าวหายัดเยียดความเป็นเมียของยัยส้มโอทำให้พี่เกมส์อารมณ์ขึ้น

กำลังจะเดินเข้าไปชกปากน่องชายตัวดี วินเนอร์กุมขมับและส่ายหัวทันที ก่อนจะเข้าไปห้าม“พอๆ พี่เกมส์ พอแล้ว แค่คู่สาวๆผมก็ปวดหัวจะแย่ แล้วนี่จะมาอีกคู่หรือไงครับ ไปๆรีบแยกๆเมียพวกคุณเถิดขอรับ เสียงดังเอะอะไปทั่วบ้านแล้ว ”

พี่เกมส์หยุดกึกทุนที ตาคมดุดันสองตาประสานงานกันอย่างดุเดือด “โอ้ย…โมเจ็บนะยัยส้มโอบ้า”

เสียงร้องด้วยความเจ็บหนังหัวจากปากหวานๆของโมเน่ต์ ทำเอาหนุ่มๆถึงกับหันไปมองทันที

พี่เกมส์ไม่รอช้ารีบดึงแขนอวบๆของว่าที่เมียออกมาทันที “ออกมานี่…ถ้ายังอยากจะแต่งงานกับฉัน ก็อย่ามาก่อเรื่องที่นี่อีก”เสียงดุดังฟังชัด ร่างอวบๆถูกดึงตัวปลิวถอยออกมา

มืออวบข้างหนึ่งก็ยังดึงรั้งเส้นผมสาวสวยขึ้นมาด้วย เจ้าซันรีบเข้าไปกอดร่างพี่สาวเอาไว้แน่น มือใหญ่คว้าเส้นผมดึงรั้งเอาไว้ พี่เกมส์รีบแกะมือยัยส้มโอออกด้วยความโกรธ

“ปล่อยโมนะ ”เสียงข่มขู่ปนกับสายตาที่ดุร้ายจ้องมองเข้าไปในดวงตาของยัยส้มโอ นัยส้มโอจึงจำใจยอมปล่อยง่ายๆ

ร่างน้อยๆของสาวโมเน่ต์นั่งลงบนตักใหญ่เจ้าซัน บนเก้าอี้ทันที

เจ้าซันรีบใช้มือนวดคลึงที่หัวพี่สาวเพื่อคลายความเจ็บ “เจ็บมากมั้ยครับพี่สาว…”เสียงทุ้มต่ำเบาๆข้างหูเล็ก โมเน่ต์พยักหน้า มองจ้องหน้าหล่อๆที่มีแต่ความอ่อนโยนและห่วงใยเธอในเวลานี้

พี่เกมส์เลือดขึ้นหน้าด้วยความหึงปนน้อยใจ กำลังจะเดินเข้าไปดึงเจ้าซันออกมาให้ห่างสาวโม แต่วินเนอร์ดึงแขนเขากระตุกไปทีหนึ่งเพื่อเรียกสติ

วินเนอร์ส่ายหน้าเบาๆ ยัยส้มโอหึงจนแทบจะเข้าไปบีบคอสาวโมเน่ต์ให้ตายเสียตอนนี้เลย แต่ก็ต้องทนเก็บอาการเอาไว้

วินเนอร์ดึงแขนพี่เกมส์ออกมา พี่เกมส์ดึงยัยส้มโอตามออกมาเคลียร์ที่ห้องรับแขกทันที

“นี่คุณ จะมาทำอะไรคนของผมแบบนี้ไม่ได้นะ นี่มันบ้านของผมคุณไม่มีสิทธิ์ทำร้ายใครๆ”สายตาดุ ท่าทางยืนเท้าเอวอย่างน่ากลัว มือใหญ่ทุบปึ้งลงบนโต๊ะเสียงดัง จนยัยส้มโอตกใจ

ยังไม่ทันที่ยันส้มโอจะได้โต้ตอบคุณศาสตรากับคุณดาวเรืองก็เดินลงมาก่อน ทั้งสองท่านมองหน้าเด็กๆที่ดูตึงเครียดกันแบบสุด

“เสียงดังอะไรกันแต่เช้าลูกๆ ห๊ะ”คุณดาวประกายเดินไปชงกาแฟที่บาร์น้ำพลางถามความเป็นมาไปด้วย

คุณศาสตราเดินไปนั่งรอที่โซฟาตัวใหญ่ แล้วจับหนังสือพิมขึ้นมาเปิดดู และก็รอฟังคำตอบจากลูกๆอย่างใจเย็น

พี่เกมส์คิดและจ้องหน้าส้มโออย่างหนักใจ วินเนอร์นั่งอ่านหนังสือข้างๆพ่อ “เอ้า ว่าไงเจ้าเกมส์มีเรื่องอะไรให้ต้องคิดมาก”

คุณดาวเรืองหันมาวางกาแฟที่เค้าเตอร์บาร์ พี่เกมส์นิ่งเงียบ เพราะอึดอัดใจที่จะตอบ ในใจก็เป็นห่วงสาวโมเน่ต์กลัวว่าถ้าพูดออกไปมันจะดูไม่ดีในสายตาของคุณพ่อคุณแม่อย่างแน่นอน

เจ้าซันที่นั่งดูแลพี่สาวอยู่ในออฟฟิต ก้มลงจูบที่ริมฝีปากบาง อย่างดูดดื่ม ก่อนจะชวนพี่สาวเดินออกมานั่งพัก“ที่รัก…ไป ผมจะทำน้ำผลไม้ให้ดื่ม แทนอาหารเช้าเบาสบายท้องด้วย ”โมเน่ต์ยิ้มแล้วลึกเดินตามเจ้าซันออกไปทันที

เจ้าซันออกมาทันสถานการณ์ที่กำลังตึงเครียดอยู่พอดี ได้ยินที่คุณแม่ถามพอดี จึงเดินมาที่เค้าเตอร์บาร์แล้วเปิดตู้เย็นหยิบแอปเปิ้ล อโวคาโด และกล้วยออกมาวาง ทุกคนหันไปมอง ไม่มีใครเชื่อสายตาตัวเองว่าเจ้าซันจะทำเรื่องพวกนี้ได้

“ไม่มีอะไรหรอกครับคุณแม่ ก็แค่เรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อย ตอนนี้ก็เคลียร์กันแล้ว ของใครของมัน เคลียร์กันเอาเองครับ”

คุณศาสตราและคุณดาวประกายหันมามองหน้าลูกชาย “ของใครของมัน นี่ลูกๆหมายถึงใคร หรืออะไร”

คุณศาสตราเอ่ยถามด้วยความงง ทุกคนยังเงียบ เจ้าเกมส์หัวเราะเบาๆพลางทำน้ำปั่นฟุตตี้สุดอร่อยให้แฟนไปด้วย

“ก็เมียผมผมก็เคลียร์เอาเอง ส่วนเมียพี่เกมส์ก็ให้ไปเคลียร์กันเอาเองเหมือนกัน แฟร์ๆ”

พี่เกมส์กำหมัดแน่นแต่ก็ข่มอารมณ์เอาไว้เมื่อน้องชายย้ำเตือนบ่อยเรื่องเมียพี่เมียน้อง

วินเนอร์นั่งอมยิ้มเงียบๆ พลางอ่านหนังสือไปด้วย คุณศาสตราและคุณดาวประกายยิ้มด้วยความพึ่งจะเข้าใจขึ้นมาบ้างเผินๆก็ตาม

“นี่เรียกผัวเรียกเมียกันได้แล้วหรอ เด็กสมัยนี้ช่างไวไฟกันจริงๆเลยนะ ไอ้คนแก่ๆอย่างพวกเรานี่ตามกันไม่ทันเลยทีเดียว”

คุณศาสตราเอ่ยพลางหัวเราะออกมา คุณดาวประกายเดินถือถ้วยกาแฟมาวางบนโต๊ะพร้อมกับขนมปังปิ้งแสนอร่อย

“เอ่อ…หนูส้มโอ แม่ได้ฤกษ์จัดงานหมั้นให้พวกหนูแล้วนะ เป็นเดือนหน้าช่วงต้นๆเดือน”คุณกาวประกายบอกเล่าให้ยันส้มโอฟัง

“จริงหรอคะคุณแม่ ส้มโอดีใจที่สุดเลยค่ะ ”ส้มโอยิ้มกว้าง หันไปส่งยิ้มให้พี่เกมส์ แต่พี่เกมส์ไม่พอใจเป็นอย่างมาก รีบลุกขึ้นเดินออกไปทันที