หมาเด็กมันร้าย เอื้อยค้าบบ

ตอนที่19:บุกมาแย่งตัวลูกสาว

ทุกคนทำเป็นเงียบรีบำสิ่งที่กำลังทำอย่างตั้งใจ แต่แท้ที่จริงในใจของทุกคนต่างก็ภาวนาให้ยัยส้มโอไม่กรี้ดลั่นขึ้นมาเสียตรงนี้

ยัยส้มโอหน้าแดงก่ำด้วยความโมโห แต่ก็ได้แต่นิ่งๆเข้าไว้เพราะต่อหน้าว่าที่พ่อปู่แม่ย่าต้องทำทรงน่ารักเอาไว้

เจ้าซันเดินถือแก้วผลไม้ปั่นสมูตตี้สุดแสนอร่อยแก้วโตมาให้พี่สาว โมเน่ต์รับมาด้วยความอยากลอง ว่าฝีมือสุดหล่อของเธอจะดีเลิศแค่ไหนกัน

พอลองได้ดื่มโมเน่ต์ก็ต้องตาโตเพราะความอร่อย “อื้ม…อร่อยจังค่ะ นี่คุณทำได้ไงคะ ตอนแรกนึกว่าจะรสชาติแปลกๆซะอีก”

“แหม๋…นี่คิดบู้ลี่ผมใช่มั้ย น่าจับตีก้นจริงๆ”เจ้าซันพูดหยอดพี่สาวลืมนึกไป ว่ารอบๆมีคนอื่นอยู่ด้วย ทุกคนทำเป็นนิ่งเฉย ยกเว้นยัยส้มโอที่นั่งตาถลึงใส่สาวโมเน่ต์อยู่ราวกับนางยักษ์

แต่ในขณะนั้นเองเสียงเอะอะโวยวายก็ดังลั่นบ้านมาแต่ไกลๆ

“ลูกข้าอยู่ไหน โมลูก ออกมา กลับบ้านเดี๋ยวนี้”ร่างใหญ่เดินเข้ามาอย่างร้อนรนในมือถือปืนซองมาหนึ่งกระบอก ไอ้เสกวิ่งตามหลังเข้ามาติดๆ “อย่าครับคุณสาโรจน์ ผมต้องไปรายงานเจ้านายก่อน”

ไอ้เสกห้ามโหวกเหวกๆมาติดๆ ทุกคนตกใจยืนขึ้นมองไปทางเดียวกันหมด “โมลูก กลับบ้าน ที่ผ่านมาพ่อเข้าใจว่าลูกไปทำงานที่ในเมือง ที่ไหนได้แอบมาพลอดรักกับมันถึงในบ้าน นี่รู้เห็นเป็นใจกันหมดทั้งเด็กทั้งหัวหงอกหัวดำเลยนะ ”

“พ่อคะ คุณพ่อ โมจะทำงานโมไม่กลับนะคะ”โมเน่ต์พยายามแกะมือพ่อออกจากแขนของต้น คุณสาโรจน์ดึงลูกสาวเกินหลับไปจนตัวโมเน่ต์แทบปลิวตามแรงมหาศาล

“ไม่…คุณพ่อ อย่าพาโมกลับเลย โมมาทำงานจริงๆครับ”เจ้าเกมส์พยายามเกินตามหลังมาติกๆ พร้อมทั้งคุณศาสตราและคุณดาวประกาย วินเนอร์ และยัยส้มโอก็มาด้วย ไอ้เสกวิ่งตามหลังทุกคน สาวใช้พากันมาแอบดูด้วยความอยากรู้เรื่องของเจ้านาย

“ใครพ่อแก ข้ามีลูกสาวเพียงคนเดียว ไปกลับบ้าน มันงามหน้านัก เร่มาหาผู้ชายถึงบ้านไป”

คำพูดของคุณสาโรจน์ทำให้โมเน่ต์เกิดความอับอายและน้อยใจ โมเน่ต์ร้องไห้ออกมาสบัดมือพ่อออกสุดแรง “คุณพ่อ โมโตแล้วนะคะ โมมีสิทธิ์ที่จะมีแฟน แล้วนี่โมก็มาทำงานจริงๆ พ่อไม่เข้าใจโมเลยจริงๆ”

โมเน่ต์วิ่งขึ้นรถเก๋งคันสีแดงกุหลาบ แล้วขับออกไปอย่างไว เจ้าซันรีบขับรถตามออกไปด้วยความเป็นห่วง

คุณสาโรจน์กับลูกน้องรีบขึ้นรถแล้วขับตามไปติดๆ คุณศาสตรากับวินเนอร์และไอ้เสกรีบขับรถตามไปด้วยความเป็นห่วงเจ้าซัน

รถสี่คันขับไล่กันมาติดๆ รถเก๋งคันสีกุหลาบขับนำหน้า รถจิ๊บคันสีดำขับตาม รถกระบะคันสีขาวขับตามหลังไป รถกระบะสีบรอนขับตาม

โมเน่ต์ที่ทั้งเสียใจและโกรธพ่อ ที่ฉีกหน้าเธอแบบนั้น เพราะความที่ไม่มีสติ เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น โมเน่ต์หยิบมือถือขึ้นมาก่อนจะมองดูเป็นเบอร์แปลกๆที่โทรเข้ามา

โมเน่ต์ทิ้งมือถือลงที่เบาะรถข้างๆไม่รับสาย ก่อนจะหันมามองทางปรากฎว่า หน้ารถเก๋งหันเลี้ยวลงข้างทางไปครึ่งหนึ่งแล้ว

โมเน่ต์กรีดลั่นด้วยความตกใจ รถเก๋งพุ่งลงไปในคลองลึกใกล้ทางออกไร่อิทธิเดช

เจ้าซันร้องลั่นเรียกพี่สาว“โม…”รถสามคันจอดเรียงต่อท้ายกันเป็นแถว

เจ้าซันรีบกระโจนลงน้ำตามไปทันทีอย่างไม่ห่วงชีวิตของตนเลย คุณสาโรจน์กับลูกน้องรีบวิ่งลงจากรถกระโดดตามลงไป

วินเนอร์วิ่งมากระโดดตามไปอีกคน ไอ้เสกไม่รอช้ารีบกระโจนลงไปช่วยเจ้านาย คุณศาสตรายืนมองดูสถานการณ์ข้างบนด้วยความเป็นห่วง

มือใหญ่สั่นเทาไปหมดล้วงเอามือถือขึ้นมามือสั่นระริก รีบกดโทรเรียกรถพยาบาลอย่างไว

โมเน่ต์พยายามตั้งสติหาทางออกจากรถแต่ด้วยแรงดันที่สูงมากๆเธอไม่สามารถเปิดรถออกมาได้ น้ำท่วมเข้าข้างในอย่างรวดเร็ว

เจ้าซันเคาะที่ประตูรถอย่างแรง เห็นพี่สาวกำลังดิ้นรนเอาชีวิตรอด เจ้าซันแทบขาดใจแทนแฟนของตัวเอง เขาเจ็บปวดหัวใจที่ช่วยเธอไม่ได้สักที

โมเน่ต์หันมาจ้องตาเจ้าซัน ใบหน้าเศร้าเหมือนเธอกำลังร้องไห้ เจ้าซันใช้กำปั้นทุบที่กระจกสุดแรง จนมือบวมแดงขึ้นมา

โมเน่ต์ค่อยๆหลับตาลงทีละนิด และหลับไปในที่สุด ร่างบางเล็กลอยล่ะล่องในรถอย่างไร้สติ

เจ้าซันแทบบ้าตายในตอนนั้น คุณสาโรจน์กับลูกน้องพยายามช่วยกันทุบกระจกรถ ไอ้เสกดำลงมาถึงตัวเจ้านายพอดี แล้วรีบส่งแม่กุญแจเอาไว้สำหรับซ่อมรถให้กับเจ้านาย

เจ้าซันใช้แม่กุญแจใหญ่ ทุบที่กระจกรถอย่างแรงสามที กระจกรถมีรอยราว วินเนอร์ที่ใส่คอมเเบล็คอยู่ตลอดเวลา จึงใช้ขาถีบกระจกรถเข้าไปอย่างแรง

กระจกรถแตกออกเจ้าซันรีบยื่นมือใหญ่ดึงแขนพี่สาวออกมาทันที ไอ้เสกขึ้นจากน้ำด้วยความหมดแรง คุณศาสตราช่วยดึงมันขึ้นมา

ตามมาด้วยลูกน้องของคุณสาโรจน์อีกสามคน พวกมันขึ้นมานอนเกยฝั่งด้วยความเหนื่อยหอบ

เจ้าซันอุ้มร่างโมเน่ต์ขึ้นมานอนกอดเอาไว้แน่นอยู่ริมฝั่ง คุณศาสตรารีบเข้ามาช่วยลูกชายกับว่าที่ลูกสะใภ้ทันที

คุณสาโรจน์เริ่มหมดแรงเพราะตะคริวดันกินซะได้ เขาขยับตัวไม่ได้เลยกำลังจะหมดลมหายใจ

วินเนอร์กำลังจะผุดขึ้นเหนือน้ำ แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นซะก่อน จึงรีบหันกลับลงไปช่วยทันที

วินเนอร์ดึงร่างแก่ของคุณสาโรจน์ขึ้นจากน้ำ คุณศาสตรารีบเข้ามาช่วยดึงขึ้นอีกแรงในทันที

เสียงรถพยาบาลดังขึ้นแต่ไกลๆและใกล้เข้ามา จนกระทั่งมาถึง พยาบาลรีบเข้าช่วยโมเน่ต์ทันที

โมเน่ต์ถูกนำขึ้นรถพยาบาล เจ้าซันรีบขึ้นตามไปทันที

รถพยาบาลวิ่งออกไปคุณสาโรจน์ลุกขึ้นนั่งวินเนอร์ช่วยนวดคลายก้ามเนื้อให้

คุณสาโรจน์สะบัดไหล่จนมือวินเนอร์หลุดออก วินเนอร์ส่ายหัวเบาๆให้กับความดื้อรั้นของคนแก่คนนี้

คุณศาสตราแตะไหล่ลูกชายเบาๆแล้วส่ายหน้าบอกว่าไม่ต้องช่วยเขาแล้ว

ลูกน้องรีบเข้ามาพยุงเจ้านายขึ้นรถ“ไปโรงพยาบาลเร็ว”เสียงแหบแห้งจากการสำลักน้ำเข้าไปออกคำสั่งด้วยเป็นห่วงลูกสาว

รถกระบะคันสีขาวถูกขับเเล่นฉิวออกไปอย่างไว คุณศาสตราและวินเนอร์ รีบขับรถตามไป ให้ไอ้เสกเป็นคนขับรถจิ๊บเจ้าซันกลับไปที่บ้าน

หน้าห้องฉุกเฉิน เจ้าซันนั่งนิ่งก้มหน้าร้องไห้เงียบๆจนตาแดงก่ำ

คุณสาโรจน์นั่งจ้องมองตาเขม็งด้วยความไม่พอใจ คุณศาสตราและวินเนอร์นั่งอยู่ข้างๆไม่ห่าง ทุกคนจ้องมองตากันเขม็งเงียบๆ ราวราชสีกำลังจ้องขเหมือบเหยื่อ

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป คุณดาวประกายกับไอ้เสกรีบเดินเข้ามา “เป็นไงบ้างคุณ หนูโมฟื้นหรือยังคะ”เสียงหวานๆเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงว่าที่ลูกสะไภ้ “ยัง หมอยังไม่ออกมาเลย ”คุณศาสตราตอบเสียงสั่นเล็กน้อย !!!