หมาเด็กมันร้าย เอื้อยค้าบบ

ตอนที่15:หนีไม่พ้น โชคชะตา

“เจ้าเกมส์ มานั่งนี่มา แม่มีเรื่องจะบอกเรา”น้ำเสียงที่ฟังดูจริงจังจากปากคุณดาวประกาย พี่เกมส์ได้แต่เงียบแล้วเดินมานั่งลงข้างๆคุณแม่ ซึ่งอยู่ติดกันกับคุณหนูไฮโซนั่น

พี่เกมส์มองหน้าคุณหนูไฮโซด้วยความไม่พอใจ แต่ก็เก็บเอาไว้ให้ลึกที่สุด

“คุณแม่คุณพ่อมีอะไรหรอครับ ผมต้องรีบจัดเงินรางวัลให้เหล่าคนงานที่นำเสนอผลงานวันนี้”พี่เกมส์พูดเสียงเรียบๆแววตาดูเย็นชาและนิ่งมาก

ยัยคุณหนูไฮโซเห็นเข้าก็ยิ่งคลั่งรักพี่เกมส์แบบสุด“เท่ห์ชะมัด ฉันจะเอาคนนี้แหละ ยังไงก็ต้องจับให้มั่นคั้นให้ตาย เมื่อคืนน้องชายของเขาก็ใหญ่ ใหญ่เสียจนฉันไม่อาจจะแบ่งให้ใครได้อีก”เสียงในหัวของยัยคุณหนูนั่น

พี่เกมส์เหลือบตามองไปที่โมเน่ต์บ่อยครั้ง ดวงตาจ้องมองที่เอวคอดเธอ ที่มีมือใหญ่เจ้าซันโอบแน่นอยู่ เขารู้สึกไม่ชอบแต่ก็ทำเป็นนิ่งไว้

ยัยคุณหนูแอบสังเกตเห็น นางมองตาสายตาพี่เกมส์ไป เห็นสาวสวยตัวเล็กๆยืนอยู่ แต่มีชายหล่อหน้าตาโครตหล่อกว่าพี่เกมส์ซะอีกที่ยืนอยู่ข้างๆเธอ ยัยคุณหนูเบ้ปากใส่โมเน่ต์อย่างตั้งใจ

โมเน่ต์ขยับตัวเพราะไม่ชอบใจที่นางมาเบ้ปากใส่ เจ้าซันกอดเอวคอดแน่น ริมฝีปากหนาขยับข้างๆหู“อย่าเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ เพราะผมคงไม่ยอมแน่ๆถ้าพี่สาวต้องเดือดร้อนเพราะมัน”เสียงทุ้มต่ำเบาหวิว แต่ทำเอาโมเน่ต์สงบลงอย่างว่าง่าย

“หนูส้มโอ เค้ามาบอกพ่อกับแม่ว่า คืนที่ลูกเมามายจนขาดสติ ลูกได้ไปมีอะไรกับเธอ และเธอเกิดตั้งท้องลูกของลูก ลูกมีอะไรจะพูดมั้ย”

คุณศาสตรา พูดน้ำเสียงดูใจเย็น จ้องมองไปที่ลูกชายคนโตด้วยความคาดหวังให้ลูกเป็นสุภาพบุรุษมากพอ

“เอิ่ม…ผมจำอะไรไม่ได้เลยด้วยซ้ำว่าผมไปกับเธอได้อย่างไร จะให้ผมต้องรับผิดชอบได้ยังไง”

พี่เกมส์บอกปฎิเสธ สายตาเหลือบมองสาวโมเน่ต์อย่างขอความเห็นใจ เจ้าซันเริ่มหึงจนหน้าแดง ดึงเอวคอดพี่สาวแนบแน่นขึ้นอีก

ยัยคุณหนูส้มโอ เริ่มไม่พอใจที่พี่เกมส์แอบมองโมเน่ต์บ่อยๆ จึงรีบควักกระเป๋าเอาคลิปในมือถือมาเปิดโชว์ทุกคนทันที

เสียงครางสุดสยิวดังออกมา จนทุกคนก็ต้องหน้าแดง คุณดาวประกายรีบบอกยัยส้มโอให้ปิดเอาไว้ทันที

“ปิดๆเถอะลูกส้มโอ เอาแบบนี้ล่ะกัน เมื่อทุกอย่างมันชัดเจนขนาดนี้ เดี๋ยวพ่อกับแม่จะหาฤกษ์ดี จัดงานหมั้นให้กับเจ้าเกมส์และหนูส้มโอก็แล้วกันนะ เอาตามนี้ห้ามใครคัดค้านเด็ดขาด!!!”

พี่เกมส์ไม่พอใจลุกขึ้นโวยทันที“ไม่…ผมไม่แต่งกับยันอ้วนนี่หรอก ผม…”พี่เกมส์หยุดพล่ำ ในหัวก็คิดแต่ว่าอยากจะแต่งกับโมเน่ต์คนเดียวเท่านั้น

“ผม…ชอบคุณโม ขอผมแต่งกับคุณโมเถอะครับ”พี่เกมส์พูดออกมาอย่างจริงจัง ทุกคนอึ้งไปหมด ยัยส้มโอปรี้ดแตก ดึงแขนพี่เกมส์หันกลับมา แล้วตบที่หน้าอย่างจัง

“นี่คุณเกมส์ แล้วฉันกับลูกล่ะ ในท้องฉันคือเลือดเนื้อของคุณ คุณจะไม่สงสารลูกตัวเองเลยหรอ”เสียงโมโหปนแค้น กระแทกออกมาจากปากยัยส้มโอเสียงดัง ทุกคนอึ้งขึ้นไปอีก

พี่เกมส์ไม่สนแล้วในวินาทีนี้ เขาหันไปหาโมเน่ต์ กำลังจะเดินไปดึงมือเธอออกมาเคียงข้างเขา แต่เจ้าซันก็หวงของๆเขา เจ้าซันรีบเอาตัวเองออกมายืนบังพี่สาวเอาไว้

“พี่เกมส์…โมเน่ต์คือเมียผม ผมหวง พี่อย่าพยายามอีกเลย กลับไปหาเมียพี่สะเถอะ อย่าทำให้ทุกคนต้องอึดอัดใจไปมากกว่านี้เลย”

พอทุกคนได้ยินเจ้าซันพูดแบบนั้น ก็พากันอึ้งขึ้นไปอีกระดับ ในขณะที่ทุกคนกำลังอึ้งสายตาคมของสองพี่น้องก็ฟาดฟันกันอย่างจะกินเลือดกินเนื้อกันให้ได้

“อุ้ย…เอาแล่วๆๆๆศึกแย่งยิงตัวเมีย อุ้ยสาวสวยพูดผิด”“นี่แนะไอ้พี่เสกมันใช่เวลามั่ย แฮร่ๆ ต่อค่ะๆเชิญๆ”

คนรับใช้ต่างก็รีบหดหัวกลับทันที ทำตัวให้เล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้ ยุบยิบรีบลากไอ้เสกออกไปข้างหลังทุกคนทันที

“เอาๆพอได้แล้ว เจ้าเกมส์พ่อกับแม่ก็เคยบอกว่าจะให้เจ้าซันกับหนูโมเน่ต์แต่งงานกัน เจ้าซันมันก็รับรู้ ทุกคนก็รับรู้กันหมด ตัวเกมส์เองก็ทราบ แล้วนี่อะไร จะแย่งเมียกันเองซะแล้ว”คุณศาสตรารีบแก้ปัญหาทันที

“สรุป เอาอย่างที่พ่อกับแม่ตกลงกันก็แล้วกัน เจ้าซันกับหนูโมเน่ต์ เจ้าเกมส์กับหนูส้มโอ มีอะไรจะขัดอีกมั้ย”

น้ำเสียงดุขึ้นกลายเท่า ใบหน้านิ่งขรึมทันที ทุกคนไม่กล้าขัด เจ้าซันกอดเอวพี่สาวแน่นยิ้มพอใจ โมเน่ต์ทำหน้าตกใจที่จะได้แต่งกับไอ้หมาเด็กเพราะเธอพึ่งจะรู้

พี่เกมส์กำหมัดแน่นกัดฟันจนสันกรามขึ้นเด่นเห็นได้ชัด สายตาจ้องหน้าน้องชายเขม็งด้วยความโกรธ “ไม่…ผมจะเอาโมเน่ต์เท่านั้น ต่อให้ผมต้องแย่งเมียน้องชายผมก็ยอม”พูดจบพี่เกมส์ก็วิ่งออกไปขับรถแล่นหนีไปอย่างแรงจนฝุ่นตลบไปหมด

ยัยส้มโอจ้องโมเน่ต์ตาเขม็ง ในใจคิดจะกำจัดเธอทิ้งเสีย แต่ก็ต้องทำเป็นนิ่ง

“ไม่ต้องคิดมากนะหนูส้มโอ ยังไงหนูก็ต้องได้แต่งกับเจ้าเกมส์แน่ๆ เดี๋ยวแม่กับพ่อจะรีบไปหาฤกษ์ดีๆเพื่อหมั้นก่อน หนูกลับไปก่อนนะ อ่อ ดูแลหลานแม่ดีๆล่ะอย่าให้เขาตกใจมาก”

คุณดาวประกายพูดปลอบใจยัยส้มโอ ด้วยความเอ็นดูนางที่ในท้องมีเลือดเนื้อเชื้อไขของลูกชายอยู่

“ค่ะ คุณแม่…ส้มโอทำให้คุณพ่อและคุณแม่ต้องลำบากแล้ว”ยัยส้มโอปี้นหน้ายิ้มหวาน แต่ในใจแทบอยากจะรีบฉีกร่างสวยๆของสาวโมเน่ต์ทิ้งสะตอนนี้เลย

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยดี คุณศาสตราและคุณดาวประกายก็หันมาคุยกับเจ้าซัน ว่าตกลงเรื่องมันไปถึงไหนกันแล้ว “นี่ไอ้เจ้าซัน ลูกกับหนูโมน่ะ ไปถึงไหนกันแล้ว บอกพ่อกับแม่มาสิ”

สายตาของผู้ใหญ่ทั้งคู่จ้องมองลูกชายอย่างคาดหวัง

“เอิ่ม…เราสองคน เอิ่มได้กันแล้วครับ”เจ้าซันหน้าแดงก่ำก้มหน้าก้มตาตอบ

คุณศาสตราและคุณดาวประกายยิ้มส่ายหน้าให้ความไวไฟของเจ้าลูกชาย

“เฮ้ย…แล้วพวกเราจะไปสู่ขอหนูโมยังไงดีล่ะ ทางนั้นยิ่งเจ้าคิดเจ้าแค้นอยู่ด้วย”คุณศาสตราเอ่ยออกมาด้วยความหนักใจ

“ไม่รู้สิ เรื่องแบบนี้มันก็ต้องใช้เวลาสักหน่อย และมันก็ขึ้นอยู่กับไอ้ลูกชายแล้ว ว่าจะทำให้ฝ่ายนั้นยอมรับลูกเขยจากฝั่งนี้ได้หรือไม่”

เจ้าซันขมวดคิ้วชนกันทันที ในหัวเริ่มตีกันยุ่งเหยิง

ในออฟฟิศโมเน่ต์ กำลังจัดเงินรางวัลใส่ซองทีละซองตามรายชื่อและจำนวนเงินที่ระบุเอาไว้ในเอกสารที่คุณเกมส์ได้ทำเอาไว้

เสียงเปิดประตูกระจกดังขึ้นจากทางด้านหลัง ตึก ตึก ตึก เสียงฝีเท้ากระแทกพื้นจากรองเท้าส้นสูง ดังช้าๆทีล่ะก้าว ค่อยๆขยับเดินเข้ามาใกล้!!!!