หมาเด็กมันร้าย เอื้อยค้าบบ

ตอนที่20:คนเฝ้าไข้ ใครก็อย่ามาแย่ง

ผ่านไป40นาที หมอก็เดินออกมาจากห้อง “ญาติคุณรินรดา อัครโยธินคนไหนครับ”หมอหนุ่มสุดหล่อเกินออกมาตามหาญาติของโมเน่ต์

เจ้าซันกำลังจะลุกขึ้น คุณสาโรจน์พ่อของโมเน่ต์ชิงยกมือตอบก่อน

“ผมเองครับ เป็นพ่อของคนไข้”เสียงแหบพล่านตอบแล้วไอออกมาสองที

“ครับ ตอนนี้คุณรินรดา ปลอดภัยแล้วครับ แต่หมอต้องให้นอนที่โรงพยาบาลก่อนสักสามคืนเพื่อดูอาการแทรกซ้อน คนไข้สำลักน้ำไปหลายอึก ผมกลัวว่าปอดจะอักเสบและติดเชื้อเอาได้ จึงต้องนอนรักษาตัวไปก่อน”

“ครับๆ ”คุณสาโรจน์ตอบรับ ทุกคนพยักหน้ารับรู้ทุกคน “แล้วใครจะเป็นคนนอนเฝ้าไข้ครับ ผมจะได้ลงชื่อของญาติเฝ้าไข้”

เจ้าซันกำลังจะยกมือขึ้น แต่คุณสาโรจน์กลับบอกว่า“ผมเป็นคนเฝ้าไข้เองครับ นอกจากผมก็ห้ามใครหน้าไหนเข้าเยี่ยมทั้งนั้น”

เจ้าซันทำหน้าไม่พอใจกำลังยึกยักๆจะโต้เถียงกับคุณสาโรจน์แต่โดนคุณแม่ดึงแขนเอาไว้

“ปล่อยไปก่อนลูก เดี๋ยวแม่จะหาโอกาสพามาเยี่ยมหนูโมนะ เชื่อแม่ใจเย็นๆ”

คุณศาสตราเดินเข้ามาตบไหล่ลูกชายเบาๆเพื่อให้กำลังใจ “ไว้พวกเราจะกลับมาเยี่ยมหนูโมใหม่ก็แล้วกันนะ วันนี้พวกเรากลับก่อน”

คุณศาสตรารีบจูงแขนลูกชายกลับไป วินเนอร์กับคุณดาวประกายเดินตามไป ไอ้เสกรีบวิ่งไปที่รถทันที

ที่ห้องพักพิเศษที่โรงพยาบาล โมเน่ต์ยังคงนอนหลับอยู่ คุณสาโรจน์ก็กำลังนั่งเฝ้ามองหน้าลูกสาวด้วยความเป็นห่วง

ลูกน้องสองคนเข้ามาส่งข้าวให้ ”นายครับข้าวสำหรับคืนนี้ครับ ”พวกเขารีบวางกล่องข้าวลงบนโต๊ะ

“อื้ม…คืนนี้ให้เอ็งสองตัวกลับไปดูแลไร่แทนข้าที ส่วนไอ้ไวท์ อยู่เป็นเพื่อนข้า ไปๆรีบกลับได้แล้ว”

คุณสาโรจน์แบ่งหน้าที่ให้ลูกน้อง “ครับนาย งั้นพวกเรากลับก่อนนะครับ”“อื้มๆรีบไปๆ”

เมื่อพวกคนงานทั้งสองกลับไปแล้ว คุณสาโรจน์ก็ลุกขึ้นไปจัดเตรียมของเพื่อไปอาบน้ำ “ไอ้ไวท์เอ็งจัดการดูแลคุณหนูแทนข้าที ข้าจะอาบน้ำสักครู่”

“ครับนาย ”ไอ้ไวท์เดินมานั่งลงที่โซฟาตัวยาวทันที คุณสาโรจน์รีบเดินหอบเสื้อผ้าเข้าห้องน้ำไป

คุณพยาบาลเข้ามาเปลี่ยนถุงน้ำเกลือให้คนไข้ ไอ้ไวท์นั่งมองตามคำสั่งนายที่ให้จับตาดูใครก็ตามที่เข้าออกห้องนี้

คุณพยาบาลคนหนึ่งถือเข็มฉีดยาออกมา แล้วหันไปมองไอ้ไวท์ “เอิ่ม ขอเชิญญาติคนไข้ออกไปรอด้านนอกก่อนนะคะ ตรงนี้คงไม่สะดวกต่อการรักษาค่ะ” น้ำเสียงพูดถูกบีบจนน้ำเสียงฟังดูเหมือนเพศที่สาม ไอ้ไวท์เห็นว่ามีเพศที่สามอยู่ด้วยมันจึงรีบดีดตัวเดินออกไปยืนรอหน้าห้องทันทีเพราะมันไม่ชอบ

พอไอ้ไวท์ออกไป เจ้าซันในร่างของนางพยาบาลก็เผยโฉมออกมา “เฮ้ยยย…อึดอัดชิบหายว่ะ ”เจ้าซันเอ่ยด้วยความหงุดหงิด พยาบาลอีกคนหันมาให้กำลังใจเจ้าซัน “เอ่อน่า มันก็มีแค่วิธีนี้แหละที่จะเข้ามาได้ เร็วๆจะทำอะไรก็รีบๆทำ”เสียงบีบดัดเสียงจนฟังดูแปลกพิลึก วินเนอร์เปิดผ้าปิดจมูกออกหายใจเอาอากาศ

เจ้าซันรีบพยักหน้าและก้าวเดินเข้าไปหาโมเน่ต์ทันที สายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยมีจนล้นเอ่อออกมาเป็นคราบน้ำตา“พี่สาวครับ ตื่นสักที คุณได้ยินผมมั้ย ผมคิดถึงพี่สาวใจจะขายอยู่แล้ว”มือใหญ่จับมือเรียวมากอดกุมเอาไว้แน่น

วินเนอร์นั่งฟังอยู่ ก็ถึงกับกะเอือมในคอบอกให้รู้ว่าเขาก็นั่งอยู่ตรงนั้นด้วย เจ้าซันหันมามองตามองค้อน“อย่าขัด”

เสียงเจ้าซันฟังดูดุๆขึ้นมา วินเนอร์พยักหน้ารับรู้แบบขอไปที

แต่คนที่อยู่ในห้องน้ำก็ได้ยินเสียงของทั้งสอง คุณสาโรจน์พยายามเงี่ยหูฟังจากด้านในแต่ก็ฟังไม่ถนัดนัก จึงได้ตะโกนออกมา

“ไอ้ไวท์ เอ็งคุยกับใครวะ หมอเข้ามารึไง”เสียงแหบพล่านเอื้อนเอ่ยดังฟังชัด

เจ้าซันรีบบีบเสียงตอบทันที“ใช่ค่ะ พยาบาลเองค่ะ มาเปลี่ยนยาให้คนไข้ค่ะ” “อ่อ…ครับๆ เปลี่ยนไปเถอะครับผมไม่กวนแล้ว” พอได้ยินคุณสาโรจน์ตอบกลับมาแบบนั่น ทั้งสองก็โล่งใจ เจ้าซันรีบหันกลับมา นั่งมองหน้าแฟนสาวทันที

เจ้าซันเอาตั๊กแตนสาน ทำจากใบมะพร้าวยัดไว้ในมือพี่สาว

เพราะครั้งหนึ่งโมเน่ต์บอกว่าอยากได้ เพราะเห็นเจ้าซันซื้อมาจากตลาด แต่ครั้งนั้นเขาซื้อมาให้กับลูกๆของคนงานในไร่

“พี่สาวครับ พอคุณตื่นขึ้นมาคุณจะรู้ ว่าผมอยู่ข้างๆคุณตลอด ผมรักคุณมากๆนะ รีบตื่นขึ้นมานั่งตักผม ผมรออยู่”

เจ้าซันยังพูดไม่จบ เสียงเปิดประตูห้องน้ำก็ดังขึ้น ทั้งเจ้าซันและวินเนอร์ รีบเอาผ้าปิดจมูกปิดเอาไว้และทำท่าเก็บอุปกรณ์ทันที

“เสร็จแล้วหรอครับ ”คุณสาโรจน์เอ่ยถามในขณะที่กำลังเดินออกมา

วินเนอร์รีบตอบทันที“ค่ะ พักผ่อนเยอะๆนะคะ”ตอบแบบบีบเสียงทำให้คุณสาโรจน์ฟังน้ำเสียงดูคลับคล้ายคลับครา แต่เขาก็คิดไม่ออก

“ครับๆไม่ต้องห่วงลูกสาวผม ผมจะดูแลเต็มที่ครับ”พยาบาลตัวปลอมทั้งสองรีบเข็นรถยากลับออกไป แต่ก่อนนจะออกไป เจ้าซันอดไม่ได้ที่จะเดินกลับมา แล้วก้มลงหอมแก้มพี่สาวฟอดใหญ่

ทำให้คุณสาโรจน์มองแรง “เอ่อ คืออะไรครับคุณพยาบาล” “อ๋อ คือหมอแค่ลืมเช็คกลิ่นยาที่ให้ไปนะคะ ถ้ากลิ่นเริ่มออกตามรูขุมขนก็หมายความว่าคนไข้ ได้รับยาที่ถูกต้องแล้วค่ะ ไปก่อนนะคะ”

คุณสาโรจน์จ้องมองพยาบาลสาวทั้งสองที่มีก้ามขาที่เหมือนผู้ชายมากๆเดินออกจากห้องไปแบบ งงๆ

“อะไรวะ มีแบบนี้ด้วยหรอ ฮึ ฮึ แปลกๆ ไอ้ไวท์ๆเข้ามาเร็ว”เสียงเรียกลูกน้องดังออกมา ไอ้ไว้ท์รีบเดินเข้ามาทันที “มาๆมานั่งกินข้าวด้วยกัน ”“เอ่อ…มันไม่เหมาะหรอกครับนาย ”ไอ้ไวท์รีบปฎิเสธ คุณสาโรจน์ถอนลมหายใจออก“มาเถอะ ที่นี่โรงพยาบาลมันดีแค่ไหนกัน ที่เอ็งยอมมาอยู่เป็นเพื่อนข้า มาๆอย่าให้ได้เสียอารมณ์”

ไอ้ไวท์จึงรีบไปล้างมือแล้วกลับมานั่งกินข้าวกับเจ้านายด้วยความหิว

“แล้วก็บอกว่าไม่กินๆ ดูสิจานแทบเลื่อม”คุณสาโรจน์เอ่ยหยอกลูกน้อง ไอ้ไวท์ยิ้มอายทันที พอพากันกินข้าวเสร็จ ไอ้ไวท์ก็เก็บถ้วยจานชามไปล้างทำความสะอาดทันที

คุณสาโรจน์มานั่งเฝ้าลูกสาวอยู่ใกล้ๆ กลางดึกในห้องพักพิเศษ ทีวีจอแบนถูกเปิดทิ้งเอาไว้

ทั้งไอ้ไวท์และคุณสาโรจน์พากันหลับสนิท ราวกับโดนวางยาสลบ

ขายาวๆสองคู่ ค่อยๆเดินย่องเข้ามาอย่างเบา เจ้าซันกับวินเนอร์ในชุดสมชายที่ได้เปลี่ยนใหม่แล้ว พากันเดินเข้ามาข้างใน

วินเนอร์รีบไปโดดขึ้นนอนบนโซฟาตัวยาว เขี่ยไอ้ไวท์ลงจากโซฟาเบาๆ จนร่างไอ้ไวท์ลงมานอนเหยียดอยู่บนพื้น เจ้าซันลากคุณสาโรจน์มานอนที่ข้างเตียงอีกฝัง แล้วเจ้าซันก็รีบมานั่งหลับข้างๆพี่สาวทันที มือใหญ่กอดกุมมือเรียวเอาไว้แน่น ผ้าห่มผืนใหญ่ที่เจ้าซันนำมาด้วย ถูกห่มให้คนทั้งสองนอนหลับฝันหวาน ในภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันตลอดคืน!!!!