Chapter 4
1296 Words
[Klark's POV]
"Good morning Klark," masayang bati sa akin ni Jerome.
"Oh Jerome, kanina ka pa ba diyan? Sorry ha," paumanhin ko.
"Haha. Hindi naman pare, actually kararating ko lang," sabi niya.
Napa-oh nalang ako.
"Teka, saan ang dorm mo?," tanong ko bigla.
"Sa Room number 35," sagot niya. Napatango nalang. Nasa third floor ata yun kung hindi ako nagkakamali.
"So, tara na?," tanong niya.
"Sure"
Anyway, isang simpleng T-shirt lang na may tatak na spongebob sa harapan. Napagtripan ko lang na suotin haha. At pinaresan ko ng black jeans na at white rubber shoes. Habang si Jerome ay nakasuot siya ng checkered at ripped jeans then black shoes. Actually, he's kind of cool to that outfit.
As usual, sa hagdan na naman kami. Grabe, nakakapagod kung alam niyo lang mga kuys. These stairs really suck.
Nang makalabas kami ng dorm building ay nakita ko ang mga estudyanteng pakalat-kalat.
"Ngayon lang sila nagsidatingan," biglang sabi ni Jerome.
"Huh?," kunot-noo kong tanong sa kaniya.
"Naka-kunot kasi yang noo mo. Haha. Alam kong nagtataka kasi pakalat-kalat sila," natatawa niyang sabi.
"Edi ikaw na," sarkastiko kong sabi.
I heard him chuckle.
Habang naglalakad kami ay may nakasalubong kaming tatlong lalake. Naglakad sila ng matino at nag-good morning sila kay Jerome. Pero si Jerome, poker face lang. Ok, that's wierd.
"Bakit ganyan ang mukha mo?," bulong ko sa kaniya.
Nagkibit balikat lang siya ng bilang sagot. Eh...sudden change of mood ganun?
"Ang wierd mo. Haha,"-Ako.
"Bago tayo pumunta sa faculty, daan muna tayo sa Announcement's board para tignan kung anong section natin," ang wierd niya talaga ngayon. Wala na siyang kaemo-emosyon.
"Sure"
•••••|
[Announcement's Board]
Maraming estudyanteng nagkukumpulan nang dumating kami sa Announcement's Board pero nang mapansin nila na paparating na kami-este si Jerome lang pala, nahati sila sa dalawa. Kaya naman dumaan kami sa harapan nila at hinanap ang pangalan ko.
Anderson...
Anderson...
Anderson...
Ayun! Nakita ko na!
Nakita ko ang pangalan ko sa 'Special Section'
Teka!!! SPECIAL SECTION ba kamo? Di nga?!! Ang mga nasa Special Section kasi ang pinakamataas, pinakagalang-galang sa lahat ng mga estudyante.
Ibig sabihin...
"We're done here. Tara na," aya sa akin ni Jerome.
Tumango nalang ako sa kaniya. Nauna siyang nag-lakad kesa sakin. Lalakad na sana ako nang humarang ang mga estudyante kanina. Kumunot ang noo ko.
"Bakit?," lakas kong tanong.
"Who are you?," tanong ng isang lalake. Masama ang tingin niya sa akin kaya Tumingin ako sa kaniya. Sasagot na sana ako nang may magsalita ulit.
"Alam ko na! Ikaw si Zhane Klark Anderson! Yung bagong scholar ni President Park! Tama ako diba?," tapos itinuro pa niya ako.
"Oo," simple kong sagot.
"Ibig sabihin..."
"Welcome to Aeden Academy. Sorry for being rude while ago," paumahin ng lalakeng masama ang tingin sa akin kanina tapos yumuko siya. Sumeniyas siya na yuyuko din ang mga kasama niya kaya ganun din ang ginawa nila.
"Woah. Too formal. Normal parin akong estudyante dito. In fact, I'm just a scholar," natatawa kong sabi.
"Tss. Playing innocent?," may biglang nagsalita likuran ng mga estudyanteng nakaharap sa akin kaya lumingon sila sa kaniya. At nahati ulit ito sa dalawa. Tss. Kilala ko yang boses nayan. Sino pa ba? Edi ang magaling na anak 'kuno' ng President.
"What?"-Ako
"Tss. Just get out of my sight," he said irritaredly.
Ang sama talaga, ano?
"Yeah. Whatever," bakit? Siya lang ba ang may ganang gumaniyan? Aba ako rin. >."Woah. Hindi ba si Zhane Klark Anderson yung kasama ni Council President?"
"Parang pamilyar yang pangalan dude"
"Malamang sa alamang. He is really familiar because he's the scholar of A.A that got almost perfect in the scholarship exam. Akalain mo yun?"
"Tama siya nga!"
"What?!," inis na tanong ni Jerome sa dalawang nagbubulungan.
Napatawa nalang ako. Hindi ko man maitindihan kung bakit parang suplado siya ngayon wala na akong pake. Hahaha.
•••••|
[Someone's POV]
KUNG PWEDE LANG NA MANUNTOK NGAYON GINAWA KO NA! BWISIT! BWISIT! BWISIT!
Gago ka Jerome!!! Wag na wag kang magkakamali!!!
Ugh! Parang nababaliw na ako! Ang hirap talagang magselos! s**t!!!
••••|
[Klark's POV]
Alam niyo yung feeling na parang may nakatingin ng masama sa inyo kaso hindi mo alam kasi hindi mo nakikita? Sh*t! Kinikilabutan tuloy ako.
Nang mailagay namin sa locker yung mga gamit namin ay nagpasiya na kaming kumain ni Jerome sa labas ng campus. Hindi pa kasi bukas yung cafeteria.
••••|
"Psst Jerome!," tawag ko kay Jerome.
"Bakit?," tanong niya sa akin.
"Anong drama mo kanina? Ang seryoso mo," tapos tumawa akong mahina. Nandito kasi kami sa pinakamalapit na Jollibee. Gutom na gutom na daw kasi si Jerome.
"Ah yun ba? Wag mo ng pansinin yun! Kumain ka nalang," tapos umiwas siya ng tigin sa akin.
"Asus. Ano nga?," pangungulit.
"Aish. Kumain ka nalang," Haha! Ang sarap tumawa.
Itinaas ko ang kamay ko na parang sumusuko.
"Haha. Ok ok. Kakain na," sabi ko habang nagpipigil ng tawa. Ang pula na kasi yung tenga niya.
••••|
"Oh sige, bukas ulit pare," sabi ko kay Jerome nang makarating kami sa dorm building.
"Sige," sabi niya.
Nagkahiwalay na kami ng landas ni Jerome dahil nasa third floor na kami ng building.
Nakakapagod talaga maglakad. Kainis!
Binuksan ko na yung pinto ng dorm namin. Nagulat ako ng bumungad sa akin ang pagmumukha ni Christian. Kaya napaatras ako ng konti.
"Bakit ngayon ka lang?," tanong niya sa akin
"Ano naman sa'yo?," sagot ko ng pabalang.
Dahil sa sagot ko napaayos siya ng tayo at tumalikod siya sa akin. Tapos umupo siya sa couch.
"I already made my decision about the condition," because what I have heard, I gulped. I really have bad feelings about this.
Tumingin siya sa akin ng diretso.
Those eyes...
Sh*t! Yung kulay kayumanggi niyang mata..parang...parang..parang...
...ang sarap titigan!
"A-ano yung kondisyon?," tanong ko.
"Be my SERVANT ," muntik ko pang nabitawan yung kape na binili namin sa coffee shop kanina.
"Ano?!," biglang napasigaw nang pumasok sa utak ko yung sinabi niya.
"You heard me right? Walang ulitan sa bingi"-Christian
" Are you out of your mind Christian? Me? Your servant?," kahit naman na mahirap lang kami, hindi ko naranasan ang maging servant.
"Don't call me Christian, call me JOSH because we are NOT CLOSE ," halata naman kung ano yung idiinin niya diba?
"Ok JOSH!-"
"Gagawin mo o mawawala ang SCHOLARSHIP mo?"-Christian
"S-sigurado ka ba? May iba ka pang naisip diba? Diba? Di-" pinutol niya ulit ang sasabihin ko.
"I'm sorry pero yun lang ang naisip ko kaya wala ka ng magagawa," para akong binagsakan ng malamig na tubig sa sinabi niya. Naman! Kainis.
"Hanggang kailan?," tanong ko. May magagawa pa ba ako?
"Hanggang nandito ka sa DORM KO nakatira," he grinned.
Damn it!Napapikit nalang ako dahil sa sinabi niya.
- Writer
