ตอนที่ 15
คนขี้บ่นนั่งเหม่อ
***
(บ้านผู้ใหญ่วัฒน์)
หลังจากที่เขาจัดการเอกสารกองพะเนินของชาวบ้านที่ส่งเรื่องมาเรียบร้อยแล้ว เขากลับนั่งอยู่ศาลาหน้าหมู่บ้าน นั่งจ้องไปที่ปากประตูนั่นราวกับกำลังรอคอยอะไรบางอย่าง นัยน์ตาเขาเหมือนข่มคิดเรื่องราวที่ผ่านมา คิ้วขมวดเป็นปมอย่างช่างใจ
“คล้ายอะไรขนาดนั้น เจน...คุณจากผมไปแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมคุณถึงต้องส่งใครที่คล้ายคุณขนาดนั้นผ่านเข้ามาในชีวิตผมด้วย รู้ไหมมันทำให้ผมนึกถึงคุณ...” ผู้ใหญ่วัฒน์ หรือที่วัยรุ่นในละแวกนี้ต่างเรียกเขาว่า ‘เฮียวัฒน์’ กำลังนั่งเหม่อนึกถึงหน้าของพลอยใสที่เขาช่วยชีวิตไว้ ทับซ้อนกับแฟนเก่าที่เสียชีวิตไป
“อ้าว...ผู้ใหญ่วัฒน์ มานั่งทำไมตรงนี้คะ นี่ยังเช้าอยู่เลย หรือว่าจะออกไปตรวจหมู่บ้านกัน” ป้าแวว ซึ่งเป็นป้าแม่บ้านเดินกลับเข้ามาหลังจากไปจ่ายตลาด พร้อมกับหอบของพะรุงพะรังเต็มไม้เต็มมือ
“เปล่าครับ...ผมแค่มานั่งคิดอะไรเรื่
