เช้าวันนี้เตชินอาสาไปรับดารินที่หน้าบ้านเพื่อมาส่งเธอที่ทำงานอย่างเช่นทุกวันหากเขาไม่มีเคสด่วนหรือเข้าเวรที่โรงพยาบาล
“ตกลงพรุ่งนี้เดียร์จะไปงานแต่งไอ้เจพร้อมเตเลยไหม” เขาถามก่อนหญิงสาวจะเปิดประตูลงจากรถ ตอนนี้ทั้งคู่อยู่หน้าบริษัทที่ดารินทำงานเรียบร้อยแล้ว
“พรุ่งนี้เดียร์มีสัมมนาไง ลืมเหรอ” ดารินเตือนสติ เธอมีสัมมนายาวเลิกห้าโมงเย็น แต่เตชินเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวต้องไปงานไวหน่อย เธอไปพร้อมเขาไม่ได้
“เออเนอะ เตลืมวันที่”
“ไม่ไหวเลยนะคะคุณหมอ บอกแล้วว่าอย่าทำงานหนักเกิน ให้พักผ่อนบ้าง” หญิงสาวส่ายหน้าน้อย ๆ อ่อนอกอ่อนใจ หากแววตากลับมีแต่ความซาบซึ้งและรักใคร่เขามากกว่าเก่าหลายเท่าตัว
ช่วงนี้เตชินทำงานหนักกว่าเก่า ไหนจะต้องเอาเวลาพักผ่อนที่ควรเป็นเวลาส่วนตัวของเขามาดูแลเอาใจใส่เธอ คอยรับคอยส่งเธอเสมอทั้งที่เธอเองก็ดูแลตัวเองได้
“พักผ่อนน้อยจนเบลอ หลงลืมวันที่ไปหมดแล้วนะ ต่อไปไม่ต้องมารั
