Adar
Nüfus müdürlüğünden çıktığımda hissettiğim heyecanı tarif edemem. Aynı arabada gitmeyi teklif ettiğimde, önce tereddüt etse de kırmadı beni, geldi. Arabanın kapısını açtım, yolcu koltuğuna oturdu.
Hazar ile Asya’ya kendi işlerine bakmalarını söylemiştim bile. Cihan'a gideceğimiz adresi mesaj olarak attım.
Annem hastalanmadan önce, her hafta sonu oraya kahvaltıya ya da sadece bir kahve içmeye giderdik. Annem ve benim için özel olan o yere, şimdi gönlüme taht kurmuş kadını götürecektim. Çok heyecanlıydım.
Ben de arabaya bindiğimde kalbim yerinden çıkacak gibiydi. Ona baktığımda kafası önüne eğikti, arada dışarı baksa da bana hiç bakmıyordu. O an dikkatimi en çok saçları çekti. En sevdiğim o kıvırcık saçlarını nasıl da bir tokaya hapsetmişti öyle. Dayanamadım, o cümle döküldü dudakla
