Derya.
Anneannem ile dedem yanıma oturdular. Ellerinde bir fotoğraf albümü vardı. İçini açtığımızda, bir sürü bebeklik ve çocukluk resimleri... genç kızlık fotoğrafları... Ne tuhaf, hepsi de bana benziyordu. Yıllarımı çalan bir aynaya bakar gibiydim. Sanki ruhumun bir parçası, bu karelerde yeniden canlanıyordu.
Anneannem, gözleri yaşlı bir şekilde bana baktı, sesi titriyordu. Hıçkırıklarının arasından zar zor duyulan bir fısıltıyla "Bunlar hepsi annenin resimleri, kızım... Senin güzel annen... Gül Ayşe'miz..." dedi. O an, geçmişin buz gibi duvarları paramparça oldu içimde.
İlk defa Annemin resmini görme heyecanı... Neler vardı o hüzünlü, o yakıcı histe? Size ne anlatabilirim ne de söyleyebilirim. Düşünsenize: Yıllarca anne bildiğiniz kişi anneniz değil. Birden, hayatınızın ortasında, 27
