ANDREA'S POV
Nakita ko na pabangga na yong kotseng sinasakyan ko. Pigil hininga akung pumikit ng mariin.
Hawak ako ni Mrs.Torres nang sa ganon sabay kaming mamatay dalawa. Narinig ko yong halakhak niya na sinasabi niya doon kung gaano niya pinag-handaan itong araw ng kamatayan niya.
Pagka takot, nahahabag at galit itong naramdaman ko habang hinihintay itong kamatayan namin.. I know any moment sasabog na itong sasakyan.
Nag alala ako kay Giovann paano kung mawawala nga ako ngayon. Paano kung maiiwan ko nanaman siyang mag isa. Naiisip ko palang yon. Halos madurog nayong puso ko.
I am so inlove and drowning to him. Ayaw kung maiwan siyang mag isa, ngayon pa na magkaka-anak kaming dalawa.
Dahil sa na isip na anak sa sinapupunan. Mas nag pursigi pa tuloy akung mabuhay. No! I can't leave
