DALAWANG linggo na ang nakalipas mula nang araw na iyon, at hindi naman maiwasan ni Yvette ang makaramdam ng ginhawa dahil hindi pa naman siya sinusugod ng kung sino man dahil sa pag-aakalang inagaw niya si Nickolai mula roon.
At sa dalawang linggong kapayapaan na iyon ay naging maayos naman ang takbo nang trabaho ni Yvette. Punuan pa rin sa appointments ang bawat schedule ni Nickolai, pero hindi naman naging malalayo ang mga iyon kaya hindi nakakapagod.
And now, Yvette only had less than three weeks before the three months contract ended. And Yvette felt both happy and relief. Happy, dahil sa wakas ay makakabalik na rin siya sa anak, at relief dahil pag-uwi niya’y masisiguro niyang gagaling na ang anak.
“What are you grinning at, Yvette?”
Yvette looked at Nickolai who was staring at
