“ATE!”
Sinalubong ako kaagad ng masayang yakap ni Concon pagdating na pagdating namin. Mahigpit na yakap rin ang iginanti ko. Ilang taon kaming hindi nagkita at ngayon nga ay naiiyak pa ako. I become too emotional when it comes to my family. Kapag pamilya na ang usapan, ganoon na lang talaga ang emosyon ko. Umaapaw. Lalo na sa kapatid ko'ng si Concon, my own blood and flesh. Magkasangga noon pa.
“Na-miss kita, Ate! Kumakain ka ba? Bakit parang pumayat ka yata?!” aniya sa gita ng yakapan namin. Bumitaw lamang saglit upang sipatin ang mga bagay na ipinagbago sa akin.
Paano ay sa videochat lang naman kami nakakapag-usap at kung minsan ay bitin pa dahil busy itong tao.
Pinisil ko ang dalawa niyang pisngi sa sobrang gigil ko. “Ikaw nga diyan, ang laki ng itinangkad mo! Mas matangkad ka
