Zilan
O adam odadan çıkınca Abime ağladım. Çünkü bu insanlıktan nasibini almamış mahlukat, Abimi vurmuş.
Elimin acısı bir yana abimin aklımdan çıkmaması bir yana. Yere tekrar çömelip ağlarken kapı açıldı.
"Tatlım, hade gel imam efendi gelmiş, seni hazırlayalım."Diyince 'İstemiyorum' Şeklinde başımı sağa sola sallayarak itiraz ettim.
"Canım, seni o kadar iyi anlıyorum ki ama yapacak bir şey yok. Giyinip çıkmamız gerekiyor."Diyip elindeki kırık beyaz elbiseyi bana uzatarak "Al, bu benim elbisem. Botan abi, sana daha güzelini alır biliyorum ama bu bana doğumdan sonra hiç olmadığı. Biliyor musun? Hiç giymedim bile," Demesiyle elbisenin güzelliğine baktım.
Hiç açık renk elbise giymediğim için tuhaf gelmişti.
Bade 'nin gözlerine yaşlı gözlerle bakıp hafifçe gülümsedim. Çünkü ondan başka
