เสน่ห์รักปรารถนา

ฝันร้ายของอรอุมา

บทที่3 ฝันร้ายของอรอุมา

อีกฝั่งของงานเลี้ยง

"พี่เอกคะ ไวน์นี่อร่อยจริงๆนะคะ ไม่ขมเลยยิ่งกินยิ่งอาหร่อยยยย เอิ้ก !!"

อรที่พูดเสียงอ้อแอ้บ่งบอกว่าเธอนั่นเริ่มจะเมาแล้ว

"อรพี่ว่าเราหยุดกินเถอะเธอเมามากแล้ว พี่ว่าเธอกลับห้องมั้ยพี่ไปส่ง พี่ไม่น่าเอาให้เธอกินเลยไม่คิดว่าเธอจะกินเยอะขนาดนี้"

"ก็มันอาหร่อยๆนี่ค่ะ อรไม่มาววสักหน่อย อรหวายยยอยู๊นะ^0^"

"พี่ว่ากลับไปนอนเถอะ ถ้าเธอยังจะกินต่อพี่กลัวเธอจะน็อคเอาพรุ้งนี้มีไปเดินดูเกาะนะกับคณะที่มาสัมมนานะเดี๋ยวเธอจะลุกไม่ขึ้น"

"งั้นอรกลับก่อนนะค่ะ ไม่ต้องไปส่งอรไหว^-^ พี่เอกสนุกกกกกับเพื่อนๆต่อเลยค่ะ"

"ไหวแน่นะ "

"แน่นอนนค่ะ ระดับอรแล้ว ฮาฮ่าๆ"

อรได้เดินขึ้นลิฟท์ไปที่ห้องทำไมลิฟท์มันถึงหมุนขนาดนี้เนี้ยะ ทางก็เบี้ยวอะไรขนาดนี้เนี้ยะ อรเธอบ่นพึมพัมในใจ

จนเดินมาถึงหน้าห้อง616

"ถึงห้องแล้ว เอ้ ฉันลืมล็อคประตูห้องหรอเนี่ยะ ??ช่างมันเถอะปวดหัวจัง ง่วงชะมัด"

เธอเดินเข้าห้องพร้อมกดล็อคประตูไว้จากด้านใน

"ห้องมันแปลกๆเน๊อะ สงสัยฉันจะเมามากเลย ไปนอนดีกว่าไม่ไหวแล้ว ''

อรเดินตรงไปที่นอนสักพักเธอโดนดึงแขนเข้าไปกอดจากด้านหลัง

"มาแล้วหรอคุณรู้มั้ยผมรอคุณจะไม่ไหวแล้ว"ทศเข้ามากอดพร้อมเอาหน้ามุดเข้าไปซอกคอของอร

"ปล่อยนะ คุณเป็นใครเนี้ยะเข้ามาในห้องฉันทำไม"

"ทำไมคุณพูดแบบนั่นละคุณบอกให้ผมรอนะ"

"ไม่นะ ฉันไม่เคยพูดแบบนั่น ปล่อยฉันไปเถอะ"

เธอพยายามขัดขืนจะออกจากอ้อมแขนของเขาแต่ทว่าเธอทั้งเมาทั้งสู้แรงของเขาไม่ไหว เขาจับอรหันหน้าไปหาเขา เขาสวมกอดเธอ ฝ่ามือที่ใหญ่กำลังลูบไล้ทั่วร่างกายของหญิงสาวที่ยืนตัวสั่นสะท้าน เขาค่อยๆก้มลงจูบที่ริมฝีปากอวบอิ่มของเธออย่างนุ่มนวลเธอทำอะไรไม่ได้นอกจากหลับตาตัวแข็งแข็งราวกับถูกมนต์สะกดมือของเขาค่อยๆลูบเข้ามาในเสื้อของเธอเขาใช้มือปลดกระดุมเสื้อในของเธออย่างเชี่ยวชาญมือเขาค่อยๆคืบคานไปถึงนมของเธอเขาค่อยๆบีบคั้นนมใช้นิวคลึงยอดประทุมสีชมพูจนเธอร้องครางออกมเบาๆ เขาบรรจงจูบเธอแล้วจูบเธอเล่าจนเธอแทบหายใจไม่ทันเขาไม่รอช้าเขาใช้แขนอันกำยำอุ้มเธอขึ้นเตียงอรที่ไม่เคยจะจูบกับใครสักครั้งในชีวิตนี่เป็นครั้งแรกเธอทั้งงงงวยใจหมุนคว้างตอนปากทั้งสองคนประกบกันอย่างดูดดื่ม ร่างกายร้อนผ่าวของเขาแนบชิดกับเธอ เขาได้ถอดเสื้อผ้าของเธอไปไว้ปลายเตียงอย่างรวดเร็วจนเธอแทบไม่ทันได้สังเกตุ ฝ่ามือเขาลูบไล้ไปทั่วก่อนจะเลื่อนลงไปสัมผัสที่จุดกระสันกลาง ทำให้เธอสะดุ้งโหยงเมื่อนิ้วของเขาล้วงลึกเข้าไปในช่องรักอย่างช้าๆ ทำให้อรร้องออกมาด้วยความเจ็บ

"ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันไม่ไช่คนที่คุณรออยู่ ฉันไม่ใช่ได้โปรด"

เขาที่ตอนนี้หน้ามืดและคุมตัวเองไม่ได้เขาไม่ได้ฟังคำพูดของอรเลย เขาไม่รอให้เธอได้พูดต่อเขาประกบจูบปากเธออีกครั้งนิ้วของเขาก็แหย่เข้าออกช่องรักอย่างช้าๆ จนน้ำเริ่มเอ่อนองออกมาจากรูเขาไม่รอช้าเขาได้งัดน้องชายของเขาที่ตั้งแข็งผงาดอยู่กำลังจะเข้าไปสำรวจในช่องรัก เธอทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากปล่อยเลยตามเลยเพราะเธอเมามากเกินจะใช้แรงพลักเขาออกไป

"โอ้ยฉันเจ็บ"

เขาได้ยัดน้องชายเข้าไปช่องรักที่ตอนนี้ชมพูจนออกแดงเพราะเขาเป็นคนทำมัน

"ผมสัญญาผมจะค่อยๆ ไม่ทำให้คุณเจ็บแน่นอน"

เขาหันมาสนใจกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าต่อโดยไม่สนใจเลยว่าเธอไม่เคยผ่านใครมา เขาพยายามเอาน้องชายเข้าออกช่องรักที่คับแคบจนสัมเร็จ ความรุู้สึกของอรตอนนี้ในหัวเธอขาวโพลงไปหมด เธอทั้งเจ็บและเสียวซาบซ่าในอารมณ์เดียวกัน ร่างกายที่ร้อนผ่าวของทั้งคู่เสียดสีกันไปมาตอนนี้ทั้งห้องได้ยินแต่เสียงครวญครางของเธอ เขาก้มลงจูบเธออีกครั้งโดยที่ยังไม่ได้ขยับตัวมือที่หยอกเอินอยู่บนยอดออกทำให้อรเริ่มขาดสติ ร่างกายของเธอสะดุ้งอีกครั้งเมื่อเขาใช้ปากไปเล่นที่ส่วนยอดจนทำให้เธอรู้สึกเสี่ยวส่าน เธอหอบและครางออกมาโดยไม่รู้ตัว เขาพอใจอย่างมากที่ร่างกายของเธอตอนนี้ตอบรับน้องชายเขาอย่างเต็มที่ เขาค่อยๆขยับร่างกายเขาเข้าออกช่องรักอย่างอ่อนโยน เธอสวมกอดเขาอย่างลืมตัว เธอกรี๊ดร้องครางออกมาทุกครั้งที่ความเสียวและความเจ็บแล่นเข้ามาสุ่สมอง เขามองดูร่างกายที่สอดประสานเข้ากับเธอ หน้าอกที่กระเพื่อมขึ้นลงตามแรงกระแทกของเขา ยิ่งทำให้เขาแทบจะเป็นบ้าเมื่อร่างกายเธอตอบสนองเขาทุกๆส่วน ร่างกายของเธอที่บิดเร้าอย่างทรมานเหมือนคนจะขาดใจ และเมื่อเขาเร่งจังหวะมากขึ้นเรื่อยๆเสียงของเธอยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดทุกสิ่งก็จบลงพร้อมๆกับความสุขของเขา ร่างกายของทั้งคู่ชุ่มไปด้วยเหงื่อแม้จะอยู่ในห้องแแอร์เย็นจัด เสียงหายใจที่หอบของทั้งคู่ เธอกระตุกครั้งแล้วครั้งเล่าและต้องสะดุ้งอีกครั้งเมื่อเขาถอดน้องชายออกจากร่างเธอ เธอรู้สึกเจ็บปวดมาก ทั้งโกรธเกลียดตัวเองที่ปล่อยใจปล่อยกายไปกับเขา เธออับอายยิ่งนัก เขากอดเธอเบาๆแล้วหลับไปเธอที่เจอเหตุการณ์นี้ทำให้เธอสร่างเมา เธอตั้งสติที่จะพาตัวเองออกจากห้องๆนี้ แต่ขาที่ไม่มีเรี่ยวแรงของเธอทำให้เธอได้แต่นอนอยู่บนอ้อมแขนของเขาจนหลับไป .....