"MR. MONTGOMERY! It's nice seeing you back again in the Philippines!"
Hilaw na bati ng isang matandang lalaki sa isang gwapong nilalang na may kasama pang tatlong gwapong nilalang.
The guy with amber eyes furrowed his eyebrows
"it seems like you don't know which Montgomery you're talking about." He said coldly with a husky voice that sent chills to the old hag
"P-pardon?" Kinakabahang tanong ng matanda.
"Get out of our way, old man! Go back to whereyou came from because neither of us four will. invest in your company, Ano ka, chicks?" The guy with hazel eyes said and rolled his eyes to the old man.
Napa atras naman ang matanda saka nagbigay daan sa apat na nag-gagwapuhang lakaki,
They're at the airport right now and everyone's looking at them. Who wouldn't look at these fine hot men? They're real head turners, Mukha silang mga griyegong diyos dahil sa kagwapuhan,
kakisigan at kagandahan ng katawan.
Kanya kanya silang dala ng maleta.
Before we begin let me introduce them to you one by one.
The guy with blue eyes, wearing a white polo, blue shorts and Gladiator sandals, Noah Schmidt.
Noah Schmidt. One of the most trusted people of the Montgomery family. Mayroon siyang dala dalang puting maleta at isang backpack na itim,Isa siya sa mga tauhan ng panganay na Montgomery-Valdez
The guy with argentine eyes, wearing only a white polo and jeans matched with a pair of brown Timberlands, Earl Montgomery-Valdez. The 3rd Montgomery. The kindest, Altruistic Montgomery.
He has a big black travel bag in his back.
The gullible guy with hazel eyes, wearing a black hoodie and jeans matched with a pair of black boots, Duke Montgomery Valdez.
The 6th Montgomery. The happy-go-lucky, 2-faced Montgomery. May dala dala itong maletang itim at nakasalukbit sa balikat nito ang sling bag na may laptop sa loob.
And lastly, the guy will golden amber eyes, King Luther Damnbrooke Montgomery-Valdez. The 1st Montgomery, The merciless, cold, Ruthless Montgomery, Wearing a black knitted turtle neck and a dark blue large coat and black pants matched with his signature black Italian leather shoes.
He's holding a black leather biefcase in his left hand while holding a remote control in his right hand to control the wheels of his black luggage
"Kuya, hindi ka ba naiinitan sa suot mo?" Duke asked his eldest brother, Luther. But Luther just ignored his younger brother and continued walking
"Manahimik ka nga jan Duke Wag mo guluhin si kuya."Suway ni Earl sa kapatid while Noah stayed silent.
They rode on a limo on their way home.
"Magandang tanghali, mga sellorito, Maligayang pagbabalik sa mansyon ng Montgomery"
Sabay sabay na bating mga kasambahay na maayos na nakapila sa gilid ng red carpet na nakakonekta sa hagdanan.
Duke, Earl and Noah gave their things to the maids.Hinayaan nilang ihatid ng mga kasambahay ang gamit nila sa kanya kanya nilang kwarto.
"Señorito Luther"
"Don't call me that." Malamig na tugon ni Luther sa isang kasambahay na tumawag sakanya.
Napalunok naman ito bago magsalita ulit.
"A-ano pong itatawag ko sainyo?"
"Señor King will do." Sabi ni Luther habang inililibot ang mata sa buong kabahayan habang nanatiling walang emosyon ang mukha.
"Señor King, kami na po ang maghahatid ng gamit niyo sa inyong kwarto." Sabi ng kasambahay at akmang kukunin na kay Luther ang dala nitong briefcase ngunit iniwas niya ito.
"Don't touch my things." Mas malamig pa sa yelo. na sabi ni Luther na nagdala ng kilabot sa lahat ng nasa eksena,
"S-señor."
"Where's Ivanov?" Agad na tanong ni Luther at nag simulang maglakad padiretso sa hagdanan.
"Señor King, bumili ho ng alak si Ivanov." Magalang na sabi ng isang pang kasambahay dahil hindi na kinaya ng unang kasambahay ang nakakatakot na si Luther.
"I'm staying in my room, tell Ivanov to go straight to my room."
Sabi ni Luther at walang kahirap hirap na binuhat ang maleta niya papunta sa kwarto niya.
"Hindi po kayo manananghalian, Señor?"
"I don't want to repeat myself." Mahinahong sabi ni Luther at nag patuloy sa pag akyat dala dala ang maleta.
Nakahinga naman ng maluwag lahat ng tao ng makaakyat ng tuluyan si Luther sa taas.
"Pag pasensyahan niyo na si kuya King. Ganun talaga yon, pinaglihi sa yelo." Sabi ni Earl at ngumiti ng mala anghel sa mga kasambahay.
"Nako ayos lang yon señorito Earl." Sabi ng mga kasambahay at sumangayon naman ang iba.
"Hindi namin kayo binabayaran para makipagusap lang samin."
Malamig na sabi ni Duke kaya natigilan silang lahat, kasama si Noah at Earl.
"D-duke?" Tawag ni Earl sa nakababatang kapatid.
"Joke lang! Takot kayo agad eh!" Sabi ni Duke at tumawa kaya nakitawa naman ang mga kasambahay kahit sa totoo lang ay parang nabunutan sila ng tinik nang malaman nilang nagbibiro lang pala ito.
"Matanda na kase yon si kuya King pero wala paring asawa, kaya ang sungit sungit." Natatawang sabi ni Duke habang naglalakad sila papunta sa dinning room.
"Mapapatay ka ni King pag narinig ka niya." Sabi ni Noah habang umiiling ling
Habang kumakain ang tatlong naggagwapuhang nilalang sa dinning room ay nasa kwarto na ngayon si Luther at naghuhubad.
Nang mahubad na niya lahat maliban sa kanyang boxer shorts ay agad siyang nahiga sa kama.
Binuksan niya ang aircon gamit ang remote na nasa one night stand na katabi ng kama niya.
Malakas ang loob niyang mag hubad baro dahil nakalock ang pinto niya at kailangan ng pincode para mabuksan ito mula sa labas.
Habang nakahiga sa kama at nakatingin sa taas ay pumasok bigla sa isip niya ang nakuha niyang digital invitation noong nakaraang linggo..
It is an invitation from one of the well known black markets in the underground. An invitation for an auction party.
Where in the auction will be selling fine women.
Well, he's tired of jacking by himself,He needs a woman to fulfill his horny needs.
Luther seldom attend auctions especially the auctions that sells women, but attending one isn't new to him anymore.
Minsan ay dumadalo siya kasama ang tatlo niyang alagad pero isa lang ang pwedeng umattend ngayon, ayon sa imbitasyon.
Sa isang five star hotel dito sa Pilipinas gaganapin ang ilegal na transaksyon. At bukas iyon ng gabi,kaya kailangan niyang makausap si Ivanov-his very handsome butter and secretary from his very own company-para ikansela lahat ng appointments niya bukas.
Lumaki si Luther ng mag isa simula nang ilipat siya ng mga magulang niya sa Espaita upang dun mag aral at makapagpatapos ng kolehiyo. Isa siya sa mga multi-billionaire bachelors ngayon, at hindi siya yayaman ng ganito kayaman kung hindi dahil sa kumpanya niyang pinaghirapan niyang itinayo.
Sariling pera niya ang ginamit niya at ipinalago niya ang kumpanya niya ng mag isa lang. Ito ang
Brooke Institution, ang pinakamalaking kumpanya ng pagawaan ng langis na tinatransport sa iba't ibang panig ng mundo.
Ang main branch ay nasa España pero mayroon siyang isang branch sa Pilipinas at ilang pagawaan.
Ngunit sa edad na 29 ay wala pa siyang asawa.
Kaya nga ayaw ibigay sakanya ng mga magulang niya ang Montgomery Royale, isang estate company.
Kakailanganin niya yon para mas lumakas sa larangan ng negosyo.
Hindi lang naman siya sa larangan ng negosyo magaling.
Tulad ng ilegal na auction ay may mga ilegal na transaksyon at negosyo din si Luther Montgomery.
Kilala siya bilang isang walang awang mafia boss at pinuno ng pinakamalakas na empiro sa underground ngayon.
Lahat ay pwede niyang gawin dahil sa kapangyarihan at pera.
Idagdag mo pa ang nakakatakot at malamig niyang boses at masungit na mukha.
May pagka snob pa ito at arogante,
Kaya ka niyang pabagsakin sa isang pitik ng daliri niya.
Sino ba namang di matatakot sakanya?
"Mi señor." Tawag ni Ivanov kay Luther habang nakatok
Ivanov Zachariah Felipe. Luther's butler for almost 15 years. He came from a very rich family that supports Montgomery's in their illegal businesses He's one of the most trusted people of the Montgomery-Valdez
Nagsuot muna ng isang tshirt at pambahay na pants si Luther bago pagbuksan si Ivanov.
"Mi señor, what can do for you?" Magalang na tanong ni Ivanov pagkabukas ni Luther ng pinto.
"I just want to tell you to cancel my appointments for tomorrow"
Walang kabuhay buhay na sabi ni Luther kay Ivanov tumango naman si Ivanov.
"Copy that, Mi señor. Anything else?" Tanong ni Ivanov.
Hindi na sinagot ni Luther si ivanov at sinaraduhan nalang ito ng pinto.
Pumunta siya sa kama at padabog na dumapa at natulog.
"ETO NA ang tanghalian mo iha."
Sabi ng isang matandang babae at inilapag ang isang plato na may kanin at ulam sa harap ng isang magandang babaeng gulo gulo ang buhok at damit.
"Salamat po lola Mamang." Pasalamat ng magandang babae habang nakangiti ng malapad at agad na nilantakan ang pagkaing nasa plato gamit ang kamay.
"Nako iha naghugas ka ba ng kamay?" Tanong ni lola Mamang.
Natigilan naman ang babae sa pangatlong beses na pagsubo.
"Hindi po..." Mahinang sabi ng babae at agad na lumapit sa gripo na nasa pader at naghugas ng kamay.
"Sana di ka na naghugas tutal naka subo ka nabnaman." Sabi ni lola Mamang.
"Ahh ganun po ba yon?" Tanong ng magandang babae at bumalik sa kinauupuan kanina para kumain ulit.
"Ang sarap po nito, hindi niyo yata ito luto." Sabi ng magandang babae habang nanguya at puno ng kanin ang bunganga.
"Hindi nga ako ang nagluto niyan dahil binigay yan ng kapitbahay para sayo." Sabi ni lola Mamang at lumapit sa magandang babae at pumwesto sa likod nito para ipitan sana kaso umapila ang babae.
"Wag niyo pong itali. Ayos lang po yan." Sabi ng magandang babae at inubos ang pagkaing nasa plato sa pamamagitan lang ng pagkakamay.
"Ayaw mo bang lumabas?" Tanong ni lola Mamang,
"Lola Mamang, pang ilang tanong mo na yan? Halos araw araw mo nang tinatanong sakin yan eh." Natatawang sabi ng magandang babae at lumapit ulit sa gripo upang mag hugas ng kamay.
"Osiya, maligo ka na, babantayan ko nalang ang pinto para walang pumasok." Sabi ni Lola Mamang at kinuha ang plato at lumabas ng warehouse.
Nagsimula nang maghubad ang magandang babae at nang wala na itong kahit anong saplot ay naligo
na siya gamit ang tabo at timba sa tabi ng gripo sa pader.
Ang magandang babae na ito ay nangangalang
Empress Cadenza Lopez. Pero bakit nga ba ganito?Nakatira lang si Empress sa isang maliit na warehouse, iniwan siya dito ng mga magulang niya at sinabihang hindi ito pwedeng lumabas hanggang sa sinundo na nila ito.
Kaya sa 20 years na paninirahan niya sa warehouse ay kailan man hindi siya lumabas. Nanatili siya sa loob, ng may tatlong damit pantaas, tatlong damit pambaba, mga undergarments, unan, kumot,gripo, timba at tabo.
At ang kapitbahay nilang matanda na si Lola Mamang ay araw araw siyang dinadalhan ng pagkain, tatlong beses sa isang araw. At kada padala niya ng pagkain kay Empress ay tinatanong niya kung gusto na ba nito lumabas.
"Sabi nila dito lang ako, wag daw akong aalis.Ibig sabihin ay babalikan pa nila ako."
Tama.
Apat na taong gulang ng iwan siya ng mga magulang niya sa loob ng maliit na warehouse at kailan man ay hindi siya binalikan.
Kaya nanatiling inosente, mang-mang at walang alam si Empress.
Marunong lang itong magsalit ng tagalog sa tulong ni lola Mamang. Pagkaligo nito ay nagtuyo siya gamit ang nagamit na damit saka tumayo sa bintana para mapatuyo ng buhok.
"Aalis na ako Empi, tapos ka na ba?" Sigaw ni lola Mamang sa labas.
"Opo lola!"
"Nag sabon ka ba? Shampoo?" Tanong ng matanda.
"Hindi po ako nag sabon hehe."
Sabi ni Empress at tinuyo ang buhok gamit ang damit at sinuklay sulay ito gamit ang daliri.
"Nako ewan ko sayong bata ka. Mag iingat ka ha?"
Sabi ng matanda at umalis na sa harap ng warehouse.
Nanatiling nakatayo si Empress at nakatingin sa labas ng bintana habang nagpapatuyo ng buhok.
Nanatili lang siyang nakatayo at nakatingin sa labas ng ilang oras.
"Kelan ko ba balak umalis?" Bulong ni Empress sa sarili