ที่นอนยวบลง เมื่อชายหนุ่มนั่งลงข้างเธอ
ฟ้าใสถอนหายใจยาว เอ่ยด้วยน้ำเสียงสำนึกผิด “ที่คุณเห็นฟ้าเดินหอบผ้าหอบผ่อนตามแดเนียล เพราะฟ้าขอร้องให้เขาช่วยเป็นธุระหาเรือกลับเกาะพาราไดซ์”
คาร์ลอสทำเสียงในลำคอแทนการตอบว่าเข้าใจ โดยไม่จำเป็นต้องฟังการสาธยายรายละเอียดปลีกย่อยเพราะความคล่องตัวและลักษณะการพูดของแดเนียลเป็นเหมือนป้ายประกาศที่ชี้แจงว่าชายหนุ่มคือผู้ดูแลรับผิดชอบความเรียบร้อยของรีสอร์ตไอรา
“ทีหน้าทีหลัง ถ้าเจอเหตุการณ์ทำนองนี้อีก ฟ้าอย่าวิ่งหนีเด็ดขาด” เขาเว้นจังหวะ “ให้วิ่งมาอาละวาดหรือตบหน้าผมได้เลย”
ชายหนุ่มพูดยิ้มๆ นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มหรี่ลงอย่างมีเลศนัย ก่อนจะผลักเธอนอนราบบนเตียงแล้วตามลงมาทาบทับ เธอเอาฝ่ามือดันไหล่หนาไว้ เอียงหน้าหลบริมฝีปากคุกคามที่กดลงบนแก้มเนียนนุ่มแทน
“คุณเป็นพวกชอบความเจ็บปวดรึไง” เธอถามเสียงสั่น ยิ่งมองสบกับแววตาหื่นกระหายร้ายกาจยิ่งทำให้รู้สึกถึงความไม่
