(พ่อเดย์คลั่งรักเด็ก)
ด้านพระพายที่หนีอีกคนกลับคอนโด เธอก็มานั่งคิดทบทวนเรื่องราวและความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาอยู่บนโซฟา คิดไปคิดมาด้วยความน้อยใจคนอายุมากและผิดหวังในตัวเขา จึงทำให้น้ำใสๆที่เอ่อคลอเบ้าตาไหลลงมาอาบแก้มนุ่มอย่างห้ามไม่ได้ เธอนั่งร้องไห้อยู่อย่างนั้นเป็นเวลาหลายนาทีโดยไร้เสียงสะอื้นไห้ มีแค่เสียงซื้ดน้ำมูกที่ดังออกมาเป็นระยะเท่านั้น
ทว่าไม่นานก็ได้ยินเสียงคล้ายกับมีคนกำลังเปิดประตู แต่เธอไม่ได้หันไปมองแต่อย่างใดเพราะรู้ดีว่าเป็นใครที่กำลังจะเปิดประตูเข้ามา เธอจึงรีบเช็ดน้ำตาออกจากแก้มนุ่ม ไม่ให้เหลือคราบน้ำตาแม้แต่นิดเดียว
แกรก!
"หนูพาย!" เดชาเอ่ยเรียกเด็กสาวด้วยความโล่งอกเมื่อเปิดประตูเข้ามาแล้วเห็นเธอยังอยู่ดี ไม่ได้หายไปไหนไกลอย่างที่เขาคิดกังวลไปเอง จึงไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปหาเด็กสาวอย่างเร็ว ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างเธอแล้วคว้าตัวเธอมากอดไว้แน่น
หมับ!
พระพายไม่ได้
