(พ่อเดย์คลั่งรักเด็ก)
“ไปเถอะ” วายุพูดกับน้องสาวแค่นั้น ก่อนจะหันหลังเดินออกไป โดยมีคนรักอย่างมิราเดินเกาะแขนตามเขาไม่ห่าง
“พี่วะ"
“หนูพายไปกันเถอะครับ”
ด้านพระพายไม่ทันจะเอ่ยรั้งพี่ชาย คนอายุมากก็เอ่ยขัดขึ้นมาเสียก่อน เธอจึงตัดใจที่จะรั้งพี่ชายแล้วหันกลับมามองคนอายุมาก ก่อนจะพยักหน้าให้เขาเบาๆ
จากนั้นเดชาก็พาสาวน้อยของเขาเดินไปขึ้นรถตู้คันหรูสีดำคันเดิม ขณะนึกหมั่นไส้ลูกเขยของตนไม่น้อยเสมือนอิจฉาที่สาวน้อยดูจะแคร์อีกฝ่ายมากซะเหลือเกิน เพราะเขาก็อยากถูกเธอให้ความสำคัญแบบนี้บ้าง
...
รถตู้คันหรูสีดำขับเคลื่อนไปด้วยความเร็วปกติ ภายในรถมีสาวน้อยคนสวยนั่งอยู่บนตักแกร่งของคนอายุมากเช่นเดิมเหมือนก่อนหน้า ถึงจะเป็นการทรมาณตัวเองแต่เขาก็ยังอยากให้คนตัวนุ่มนั่งอยู่บนตักของเขาแบบนี้
“หนูพายเจ็บมากไหมที่ไอ้วายุมันทำเมื่อกี้” เมื่อนั่งรถมาได้ไม่นาน เดชาก็เอ่ยถามขึ้นน้ำเสียงอ่อนโยน พลางลูบแขนเรี
