NAKAHINGA ng maluwang si Esther pero mabilis pa rin ang kabog ng kaniyang dibdib nang makasakay sila ng kotse at palabas na sila ng probinsiya. Pabalik na sila sa syudad. They were now sbeing escorted by two cars—one in front and the other at the back. Gabi na at madilim ang kalsada maliba sa mga ilaw ng poste na paminsan-minsan lang nakasindi.
The hum of Esther’s heartbeat seemed louder than the roar of the engine as Carlos gripped the wheel.
They were at peace, not until Esther heard a gunshot. Mabilis siyang napatingin sa likuran at nakita ang ilang sasakyan na nakasunod sa kanila.
“Damn these bastards…” Mira muttered. Tumingin siya kay Carlos. “Malayo pa ba sina Ciaran?” tanong niya.
“Malapit na sila, Ma’am.”
“Then we have to hold on until we meet them.” Wika ni Mira. Kinuha n
