ซาตานที่รัก

ขยะแขยง

ในขณะที่ฉันกำลังจะหลับก็ได้ยินเสียงเหมือนมีใครไขประตู ฉันสะดุ้งเฮือกใหญ่พร้อมกับจ้องมองไปที่ประตูหัวใจเต้นรัวด้วยความกลัว ไม่นานประตูก็ถูกเปิดด้วยฝีมือของซาตาน

“คุณเข้ามาทำไม” ดวกตาของฉันเบิกกว้างรีบลุกขึ้นนั่งพร้อมกับขยับตัวหนีเขาและพูดขึ้นด้วยตวามตกใจ

“ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้” ฉันพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ประตู

“ฮึ! เธอลืมอะไรไปหรือเปล่า ห้องนี้เป็นของฉัน ฉันจะเข้าห้องไหนก็ได้” เขาพูดขึ้นพร้อมกับเดินเข้ามาด้วยความเร็วและคร่อมฉันไว้มองมาที่ฉันด้วยสายตาแข็งกร้าว

“แต่ห้องนี้คุณยกให้ฉันแล้วนะ” ฉันพูดออกไปพร้อมกับขึงตามองเขาอย่างขุ่นเคือง

“ฉันไม่สนเพราะเธอคือนางบำเรอของฉัน”

“แต่ฉันขยะแขยงคุณ สำส่อนไปทั่ว” ฉันตวาดขึ้นเสียงดังด้วยความโมโหและจ้องเข้าไปในดวงตาสีนิลด้วยความท้าทาย

“ปากดีนักนะ” เขากัดฟันกรอดดวงตาประกายกล้าโหดเหี้ยมอย่างน่ากลัว จากนั้นก็ส่งปากตัวเอกประกบปากบางพร้อมกั