ฉันนั่งเม้มริมฝีปากแน่น ไม่นานน้ำส้มที่สั่งก็มาเสิร์ฟ จากนั้นก็ยื่นมือไปรับพร้อมกับฝืนยิ้มส่งไปให้
………
ตง
ผมได้แต่มองสาวน้อยที่นั่งข้างๆไอ้เจ้าชายเย็นชาด้วยความสงสาร แววตาของเธอดูเศร้าขึ้น สีหน้าไม่สู้ดี หลังจากที่ไอ้บรูโนถามไอ้ไมค์ ไอ้นี่มันเป็นคนพูดน้อย โหดเหี้ยมและเย็นชาซึ่งพวกผมรู้ดีว่ามันไม่เคยควงผู้หญิงคนไหนมาเจอเพื่อน และมันพาสาวน้อยคนนี้มาด้วย ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ และสิ่งที่ทำให้ผมมั่นใจมากยิ่งขึ้นก็คือเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ที่ทำให้มันหงุดหงิดอย่างที่ผมไม่เคยเจอมาก่อน
‘ฮึ! มึงกำลังจะเข้าไปอยู่ในสมาคมเดียวกันกับไอ้ลูฟเพื่อน’ ผมมองมันพร้อมกับยกยิ้มมุมปากด้วยความพอใจ
“มึงมองกูทำไม” ไอ้ตัวต้นเรื่องถามขึ้น ผมไม่ตอบอะไรเพียงไหวไหล่ไปให้มันก็เท่านั้น ‘ฮึ! มึงพลาดแล้วไอ้ไมค์เพื่อนรัก’
“ปากแข็งชิบหาย”
“แต่กูว่า ไม่กล้ายอมรับความจริงมากกว่าว่ะ” ตามด้วยเสียงของไอ้แดเนียลและไอ้บรูโน
“ฮึ!” ไ
