ซาตานที่รัก

สงสัย

ฉันกดลิฟต์ย้ำๆเพื่อให้ลงไปถึงชั้นหนึ่งโดยเร็ว เมื่อมาถึงชั้นที่ต้องการก็ต้องหยุดชะงักทันที ‘ถ้าพี่นิ่มกับพี่เอ๋ยเห็นเข้าจะตอบว่ายังไงเนี่ย’ จากนั้นก็ชะโงกหน้าไปมองเมื่อไม่เจอใครก็รีบก้มหน้าเดินออกมายังหน้าโรงแรม ประจวบกับแท็กซี่ที่ว่างวิ่งเข้ามาพอดี

“พี่คะไปคอนโด H ค่ะ” หลังจากนั้นรถก็เคลื่อนตัวมุ่งหน้าสู่ถนนสายหลักที่เต็มไปด้วยรถยนต์หลากหลายยี่ห้อ ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงคอนโด

คอนโด ทิชา

หลังจากที่ฉันจ่ายเงินค่าแท็กซี่เรียบร้อยแล้วก็เดินตรงมายังร้านขายยาที่อยู่ตรงข้ามคอนโดทันที ฉันเห็นว่ารถแท็กซี่ว่างก็รีบวิ่งเข้าไปทันที พี่คะไปคอนโด…. รถเคลื่อนตัวมุ่งหน้าเข้าสู่ถนนที่การจราจรคับคั่งไม่นานก็มาถึงคอนโดของฉันแล้ว…

“สวัสดีค่ะ รับยาอะไรค่ะ”

“สวัสดีค่ะ คือว่า…..” อือ จะบอกยังไงดีอะ น่าอายชะมัดเลย

“คุณลูกค้าเป็นอะไรมาค่ะ” เภสัชกรถามขึ้นอีกครั้ง

ฉันสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดแล้วพูดออกไปอย่างรวดเร็ว “ซื้อยาคุมฉุกเฉินและยาลดไข้ค่ะ”

“ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ” ฉันพยักหน้าให้เภสัชกร จากนั้นเธอก็หมุนตัวไปหยิบยาที่อยู่ด้านหลังมาวางไว้ตรงหน้าฉัน

“ได้แล้วค่ะ ยาคุมฉุกเฉินวิธีใช้ตามข้างกล่องเลยนะคะ ส่วนนี่ยาลดไข้ค่ะ ทานตามที่เภสัชเขียนให้นะคะ” ฉันพยักหน้าส่งไปให้เธออีกครั้ง

“เท่าไหร่ค่ะ” ฉันพูดขึ้น

“150 บาท” หลังจากที่จ่ายเงินเรียบร้อยแล้วก็รีบกลับคอนโดทันที

เมื่อเข้ามาภายในห้องก็รีบกินยาคุมฉุกเฉินเม็ดแรกทันที ตามด้วยยาลดไข้พร้อมกับตั้งเวลาที่ต้องกินในครั้งที่สอง จากนั้นก็หยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำทันที

อีกด้าน

โรงแรม

ไมค์

พึบ! ผมพลิกตัวควานหายัยผู้หญิงขี้ยั่วจนทำให้สติแตกเมื่อคืน หลังจากที่ลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบแต่ความว่างเปล่า ‘ไปไหนแล้ว?’ ในขณะที่ผมกำลังจะเดินไปหยิบโทรศัพท์สายตาก็ไปสะดุดกับคราบเลือดที่เลอะผ้าปูที่นอน

“ผู้หญิงที่ไม่เคยผ่านผู้ชาย ยังมีอีกเหรอ??? แล้วเลือดออกขนาดนี่ เดินออกไปได้ยังไง” ‘แล้วลีลาที่อยู่ในรถนั่นอีกคงเป็นเพราะยาซินะ ผมพึมพำกับตัวเองเบาๆพร้อมกับนึกถึงบทรักที่เร่าร้อนในรถ

แล้วจะไปสนใจยัยนั้นทำไมกัน ในเมื่อกล้าขอร้องผู้ชายแปลกหน้าให้ช่วยก็คงไม่ธรรมดา เมื่อคิดได้ยังนั้นผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาลูกน้องตัวเองทันที

“ครับนาย”

“เจอาร์ มึงเอาเสื้อผ้ามาให้กูที่ห้องสวีทของโรงแรม” ผมพูดขึ้นด้วยเสียงนิ่งเรียบ

“ครับนาย” หลังจากที่วางสายจากไอ้เจอาร์ผมก็หยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำอย่างสบายใจ

……..

เจอาร์

“ทำไมนายถึงให้เอาเสื้อผ้าไปให้ที่โรงแรมวะ” หลังจากที่วางสายผมก็พูดขึ้นด้วยความสงสัย

“ลูกพี่ครับ คนของเรารายงายว่าเมื่อคืนนายพาผู้หญิงไปนอนที่ห้องสวิทของโรงแรมนะครับ” ผมหันไปมองไอ้ชายทันที

“ปกตินายไม่เคยค้างกับผู้หญิงและที่สำคัญไม่เคยพามาที่โรงแรมของตัวเองนิ” ผมพูดขึ้นพร้อมขมวดคิ้วด้วยความสงสัยมากขึ้นกว่าเดิม

“ผมก็สงสัยเหมือนกัน แต่ว่าตอนนี้ผมว่าพี่ไปเอาชุดมาให้นายก่อนดีกว่า ก่อนที่หัวจะขาด”

“จริงด้วยวะ ไปแล้วโว้ย!” พูดจบผมก็รีบเข้าไปเอาเสื้อผ้าที่คอนโด จากนั้นก็ขับรถไปโรงแรมด้วยความเร็ว

เมื่อมาถึงโรงแรมก็ได้รับคำสั่งจากคุณไมค์ ผ่านพนักงานต้อนรับ เมื่อผมมาถึงให้เข้าไปในห้องทันที ผมสาวเท้าเข้ามาในลิฟต์อย่างเร่งรีบพร้อมกับกดขึ้นมาชั้นบนสุด จากนั้นก็นำเสื้อไปแขวนไว้หน้าตู้เสื้อผ้าตามคำสั่งของเขา

……..

ไมค์

เมื่อผมแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยมองดูนาฬิกาข้อมือบ่งบอกว่าเวลา 15.00 น. จากนั้นก็รีบเดินออกจากห้อง

“ไอ้เจอาร์ ไปท่าเรือแหลมฉบัง”

“ครับนาย” หลังจากที่ไอ้เจอาร์พูดจบผมก็สาวเท้าตรงมาที่ลิฟต์และกดลงมาชั้นหนึ่งทันที

ผมเข้ามานั่งในรถที่ลูกน้องของผมเตรียมไว้ หลังจากที่ลูกน้องคนสนิทของผมขึ้นรถก็เหยียบคันเร่งออกไปอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาไม่นานก็มาถึง ผมเดินเข้ามาภายในโกดังด้วยความเร่งรีบเพราะกลัวว่าลูกค้าคนสำคัญที่ผมนัดไว้จะอารมณ์ไม่ดี

“สวัสดีครับคุณราม ขอโทษที่ให้รอ” ผมพูดขึ้นด้วยใบหน้าเรียบนิ่งติดเย็นชา

“ไม่เป็นครับ ผมว่าเรามาคุยเรื่องของเราเลยดีไหมครับ” ผมพยักหน้าให้กับลูกค้าคนใหม่ จากนั้นก็เดินนำไปยังห้องทำงานของตัวเองที่อยู่ด้านใน

“เชิญนั่งครับ” ผมพูดขึ้นพร้อมกับนั่งลงบนโซฟาในห้องทำงาน

“ผมต้องการส่งสินค้าผ่านท่าเรื่อของคุณ ค่าใช้จ่ายผมไม่เกี่ยง แต่สินค้าของผมต้องถึงที่หมายอย่างครบถ้วนสมบูรณ์” คุณรามพูดในสิ่งที่ต้องการทันที

“ผมรับประกันว่าสินค้าทุกชิ้นที่ส่งผ่านท่าเรือของผมไม่เคยเสียหาย” คุณรามไม่ตอบอะไรเพียงแต่ยกยิ้มมุมปากส่งมาให้

“ตกลงตามนี้นะครับ” ผมพูดพร้อมกับยื่นเอกสารเสนอราคาให้

“ตกลงครับ” คุณรามพูดจบก็วางเงินลงตรงหน้า จากนั้นผมก็ส่งสัญญาณให้ลูกน้องนำเงินไปเก็บ

“ไม่เช็คดูก่อนเหรอครับ” คุณรามพูดขึ้นอีกครั้ง

“ไม่จำเป็นหรอกครับ เพราะทุกคนรู้ดีว่าผมเป็นคนยังไง” ผมตอบออกไปด้วยเสียงเย็นยะเยือกใบหน้าเรียบนิ่งเย็นชา

“เดี๋ยวผมจะนัดวันอีกที” คุณรามพูดพร้อมกับลุกขึ้นเต็มความสูง

หลังจากที่ผมพยักหน้าให้เขาก็เดินออกไปพร้อมกับลูกน้องของตัวเอง จากนั้นผมก็ลุกเดินออกจากห้องตามคุณรามออกมาเช่นกัน เมื่อมาถึงหน้าห้องก็เจอกับไอ้เจอาร์ที่เดินเข้ามาพอดี

“นายจะไปไหนต่อที่ไหนหรือเปล่าครับ”

“ยัง กูจะเดินตรวจความเรียบร้อยที่นี่ก่อน มึงไปดูด้านหลังโกดังว่าสินค้าเป็นยังไงบ้าง”

“รับทราบครับนาย” หลังจากที่ไอ้เจอาร์พูดจบก็เดินออกไปทันที

ผมเดินดูสินค้าไปเรื่อยๆ เมื่อเรียบร้อยแล้วก็เข้ามาเซ็นเอกสารในห้องทำงาน

ก๊อกๆ “ขออนุญาตครับนาย”

“เข้ามา” ผมพูดขึ้นในขณะที่ก้มหน้าเซ็นเอกสารไปด้วย

“ด้านหลังไม่มีความผิดปกติครับนาย”

“อืม มึงไปเตรียมรถกูจะไปผับไอ้ลูฟ” ผมวางปากกาเงยหน้าขึ้นไปคุยกับไอ้เจอาร์

“ครับนาย” ไอ้เจอาร์พูดขึ้นพร้อมกับก้มหัวให้ผมก็เดินออกจากห้องทันที

หลังจากที่ไอ้เจอาร์ออกไปไม่เกินสิบนาทีผมก็เคลียร์เอกสารเรียบร้อยและเดินออกจากห้องตรงไปขึ้นรถที่ลูกน้องเตรียมไว้ ในระหว่างเดินทางผมพักสายตาไปด้วย แต่หลับตาไปสักพักใบหน้าหวานๆของผู้หญิงคนเมื่อคืนก็ลอยเข้ามา

“ทำไมต้องนึกถึงยัยนั่นด้วยวะ??”

“นายว่าอะไรนะครับ” ผมหันไปมองไอ้เจอาร์ด้วยสายตานิ่งเรียบโดยไม่พูดอะไร จนกระทั่งมันหลบสายตาแล้วหันกับไปที่เดิม

หลังจากนั้นผมก็พักสายตาลงอีกครั้ง ผ่านไปประมาณ 1 ชั่วโมงรถก็เคลื่อนมาจอดที่ลานจอดรถด้านหลังผับ