วันรุ่งขึ้น
ห้องทำงานไมค์ที่โรงแรม
ก๊อกๆ
“ขออนุญาตครับนาย”
“เข้ามา” ในระหว่างที่ผมนั่งเซ็งเอกสารอยู่นั้น เสียงลูกน้องคนสนิทของผมก็ดังขึ้น
“ผมมารายงานเรื่องคุณทิชาครับ” หลังจากที่ไอ้เจอาร์พูดจบ ผมก็วางปากกาแล้วเงยหน้ามองมันนิ่งๆเพื่อรอฟังสิ่งที่มันจะพูด
“คุณทิชา ชื่อจริงคือ ทิชา ภัทรศิลป์ เป็นคนเชียงใหม่ ที่บ้านทำไร่องุ่น เรียนอยู่มหาลัย L ปี 4 คณะบริหารธุรกิจระหว่างประเทศ และที่สำคัญ เธอเป็นเพื่อนกับคุณอบอุ่นคู่หมั้นคุณลูฟครับ”
“ฮึ! ใกล้ตัวชะมัด” ผมพูดขึ้นพร้อมกับยกยิ้มมุมปาก ‘นามสกุล ภัทรศิลป์งั้นเหรอเหมือนได้ยินที่ไหน ช่างเถอะ’
“อืม มึงไปได้ละ”
“ครับนาย” ไอ้เจอาร์พูดขึ้นและเดินออกจากห้องไป
เธอกล้ามากนะที่ทำให้ฉันจดจำแต่รสจูบของเธอยัยตัวแสบ แล้วมาดูกันว่าเธอมีดีอะไร ถึงเวลาราชสีห์ออกล่าแล้ว
…………..
สองอาทิตย์ต่อมา
งานหมั้นอบอุ่น
ทิชา
“หวัดดีชะนีน้อย” เมื่อเดินเข้ามาภายในห้อ
