ASMİN,
Serhan abi ve Surhay, ablamı kurtardıktan sonra ablamla konuştuğumda o kadar rahatladım ki anlatamam. Tüm gün ve gece sürekli beklemiş, ara ara Surhay’a yazıp bir gelişme yok mu, diye darlamıştım. Sağ olsun bana sabırla her seferinde teselli edecek şekilde cevap vermiş ve gece de,
‘’Benden haber bekle Asmin, güzel şeyler olacak inşallah. Biraz uyumaya çalış sen.’’ demişti. Tabii ki o heyecanla uyumam ne mümkündü. Nihayet sabaha doğru Surhay beni arayıp,
‘’Bak telefonu kime veriyorum.’’ dediğinde kalbim hızlanmıştı. Ablamla konuşup da iyi olduğunu ve dinlenmek için eve geçtiğini öğrendiğimde artık gevşemişti bedenim. Surhay ablamları eve bırakıp iyi miyim diye beni aradığında uyumak üzereydim.
‘’Sayenizde çok iyiyim, çok teşekkür ederim ablamı kurtardığınız için.’’ demiştim.
‘’
