PUNONG-puno ng pawis ang mukha at katawan ni Seymor nang magising siya. He had a dream…again. Pero parang hindi lang iyon basta-basta na panaginip dahil isang linggo na siyang binabagabag noon. Paulit-ulit lang niya na napapaginipan si Luna at ang pag-aangkin niya rito.
Hindi niya sigurado kung may ibig sabihin ba ang panaginip. Pero parang totoo ang lahat ng iyon. Hindi nga lang niya makumpirma kung ganoon nga ba dahil hindi naman iyon pinapatunayan ng katawan niya. When he woke up, it is still the usual.
Dead.
Napamura si Seymor nang makita na naman ang kanyang pagkabigo. Paano nga ba niya paniniwalaan si Luna kung sa panaginip lang siya dinadalaw ng mga alaala? At puwedeng hindi totoo ang panaginip. Bukod sa isang beses lang naman ang naalala niya
