I smiled at her and she gave me a smile too.
Sino ba ‘tong bruhildang ‘to?
Tumikhim ang babae at inabot ang kamay niya sa akin at nagsalita. “Hello, I’m Scylla Ileana Gittel. Arzhel's childhood friend.” sabay ngiti.
Inabot ko naman ang kamay niya. “Is that so? Sorry hah, hindi ka kasi nabanggit ng boyfriend ko. After all bago pa lang naman kami.”
May balak sanang magsalita ang katabi kong lalake but I squeez his legs warning him to shut up. Sinunod naman niya at napangiti naman ako sa pagkamasunurin niya.
“Kakatransfer ko lang kasi kahapon because my father’s business and influence here in the Philippines is getting wider in business world.”
Is she flaunting her rich daddy to me? Hah! With just a snap of my fingers and I can buy your poor company in less than a day!
“Siya nga pala, you mentioned na bago lang kayo ni Arzhel… ? “ she asked at tumingin kay Arzhel na nanahimik habang kumakain na parang gusto niya ng explanation galing sa baby ko.
We don’t need to explain to you! Ano ka? Judge ng korte? Echoserang palakang ‘to!
I thought at inirapan siya in my head. Tsk.
“Yes, a week ago.” Saad ko.
Napaubo naman ang katabi ko at siyang ikanataranta ko. “Bambino are you okay?! “ I asked worriedly.
“O-okay la-ng ak-o *cough*” sabi niya habang nauubo pa rin at tinapik tapik ko ang likod niya.
I sighed at hinayaan na lang siya kasi parang okay-okay naman siya.
I looked at the people who were staring at us at napansin ko ang ibang mga kaibigan ni Arzhel. I smiled at them at nagsalita. “Oh my, I forgot to introduce myself to you-“
I was cut off by a beki. “Oh no need na girl we heard your introduction kanina. Infernes ganda ng name mo nakaka envy.” Pataray niyang saad sa akin na siyang ki na ngiti ko. I laughed at his words.
“Then can I know your names instead?” tanong ko sa kanya at ngumiti naman siya at nagsalita. “I am Stephane but you can call me Stephanie or Steph in short. This girl beside me naman is our nerdy but smart girl na si Geraldine–” kumaway siya kaya kumaway rin ako. “–and that boy katabi ni Scylla is Javier and and katabi namin ni Javier is my boyfriend Chaviz.” Mataas niyang introduction.
“I see. Nice to finally meet mi Marito Bambino's friends!” I said with my bright smile.
Kita sa mga mata nila ang pagkalito sa nasabi ko. Ngumiti lang ako sa kanila. Napatingin ako kay Yuna at malapit kong masampal ang ulo ko. I forgot to introduce Yuna!!!
“By the way, this is my best friend, Yuna. “ pagpapakilala ko at bumati naman sila sa isa't-isa. Narinig ko ang pag cough ni Bambino ko at natuon ang atensyon ko sa kanya.
He looked at me and to my food. “Kumain ka na baka maabutan ka ng bell.” He said with a hint of concern from his voice. Napangiti naman ako ng malaki sa sinabi niya.
Is he worried about me??? Galing talaga ng charm ko!
Dahil sa sinabi niya ay kumain na ako with a happy smile on my face. Parang may nalalasahan ako ng kaunti sa mga kinakain ko. Bilib rin ako sa charm ni Bambino eh. I just laughed it off in my head.
Nakita ko naman ang ngiting makahulugan ni Yuna habang nakatitig sa amin ni Arzhel and her eyes landed on mine then she smirked and ibinaling ang tingin kay Scylla na ngayon ay madidilim ang mga tingin. When the b***h noticed me her face changed in a second and smiled at me like nothing happened. I smiled at her too. Cheh! I secretly rolled my eyes.
I heard a vibration na galing pala sa phone ng bruhilda she picked it up and her eyebrows knitted. I looked at Yuna at she met mine at mukhang na intindihan niya naman ang ibig sabihin ko.
Pagkatapos ng bruhang tignan ang phone niya ay nagpaalam na siya dahil tinawag raw siya ng kaibigan niya.
Nang umalis naman siya ay timing rin ang pagtapos ko sa kinain ko. Pagkatapos kung uminom ng tubig ay umubo ako para makuha ang atensyon nila. Tumingin naman sila lahat sa akin. Na shy tuloy ako. Lol.
“Uhm, I just want to invite you guys to a grand opening in our resort in Palawan if that is okay with you and your available.”
Walang pang dalawang segundo ay nagsalita na si Stephane ng malaexcited at tumili pa ito. “Of course beh! Gora kami jan! Libre naman diba?” Tanong niya na ninigurado. Natawa naman ako.
“Steph.” Babala ni Arzhel sa kanya. I pat Arzhel’s head na ikina statwa niya. I laughed at his very cute reaction. “Bambino, it’s okay. Libre syempre lahat so don’t worry guys. All you have to bring is your things and yourself there.” Sabi ko at kinindatan sila.
Napatalon talon naman si Stephane sa excitement. “Yasss! Sure na yan girlalu hah, wlang bawian.”
“Yes, yes. So friends na tayo?”kapal kong tanong at sumagot naman siya. “Oo noh, tagal na girl nung pagpapakilala mo pa ay friends mo na kami. “ tumawa naman ako at pinagmasdan silang nagchi-cheer ni Geraldine at Javier while si Chaviz ay ngumingiti lang.
Cute rin nitong mga friends ni Arzhel ko.
I look at Arzhel who was looking at me. “What is it Bambino?” curious na tanong ko.
May dumi ba sa mukha ko?
Umiling naman siya.
Nabaling ang atensyon ko kay Stephane ng magtanong ito. “Kailan pala yang opening niyo? “
“2 weeks from now.” Sagot ko. Tumango naman siya.
When the bell rang ay nagpaalam na kami ni Yuna na mauna na.
PAGSAPIT ng alas dose ay lunchbreak na. Sumabay kami ni Yuna kina Arzhel ko. Pinahanap ko pa sila kasi nga nakalimutan kong kunin ang contacts nila. Pero nahanap naman ni Yuna ang magbabarkada.
If it weren’t for acting all not knowing Arzhel, I would have done the easiest way.
Nakita ko si Arzhel kasama ang mga friends niya—at ang si Scylla ugh. Ngayon ay magkatabi na ang dalawa. Bwesit!
I walked faster towards them while calming myself down... Woo-!
“Sorry were late.” Sabi ko patawag sa atensyon nila at lumingon naman ang mga ito napaawang pa ang labi ni Arzhel ng kaunti.
“Excuse me, I'll sit beside my boyfriend.” Tapik ko sa lintang nakadikit sa Bambino ko. Tumingin sya sa akin at aangal na sana kaso nginitian ko si Arzhel at smart naman niya para sabihan ang lintang umalis sa tabi niya but in a gentle way. Inirapan ko nalang ang pagkapolite ni Arzhel ng palihim. Mabuti at umalis na ang bruha at umupo sa tabi ni Yuna na naka upo na.
I want him to be gentle only to me. Nakanguso ako sa inisip ko at mukhang nakita naman to ni Yuna at nagpupumigil naman siyang tumawa. Mukhang alam na niya ang nasa isipan ko. Sige! Tumawa ka! Pinanliitan ko siya ng mata babala para umayos siya or ipapadala ko siya sa Africa.
Pinalapag ko ang baon ko na niluto ko pa kanina bago kami pumasok. I looked at my bambino's food and mukhang nag order na lang siya sa cafeteria. Pakbet ang ulam niya and I know he doesn’t hate it but he doesn’t also like it either.
Pinalo ko ng mahina ang kamay niya dahil kakainin niya na sana ang ppagkain niya. Tumingin siya sa akin na nagtataka. Napatawa ako mentally kasi narealize ko na hinahayaan niya lang ako sa kalokohan kong ginawa.
“Kainin mo ‘to. You should wait for me next time. Sayang naman ang na sobrang ulam na kinain natin kaninang umagahan. “ sabi ko sabay pag kuha ng pagkain niya at pinalit iyon sa baon ko.
Napaawang siya pero di ko na pinansin iyon at umakting inosente sa ginawa ko. Magsasalita na sana siya ng isubo ko ang pagkain sa kanya gamit ang kutsara ko. He was stunned.
“Oo na, Alam kong maganda ako, pero kailangan mong inguya ang pagkain baka mabilaukan ka.” sabi ko habang natatawa at tumili naman ang mga kasama namin except lang kay Scylla na madilim na ang tingin sa akin ngunit di yun napansin ng iba dahil nag change uli yung mukha niya. Cheh! Akin lang sya mamatay ka sa selos.
After he gulped down the food inside his mouth, dali dali kong nilagyan ng pagkain ang kutsara at isunubi sa kanya. Wala na siyang magawa kundi sabayan na lang ako kasi tinapik ko ang hita niya ng palihim.
“W-what about you? Kumain ka na–“ I cut off his words. “Mamaya na akong kumain, oh. Say Ahhh~”
“But-“
“No buts. Let me. Kung ayaw mong kainin kita.” He stilled at kita sa Adams apple niya ang paglunok niya. Natawa naman ang mga kaibigan niyang pinapanood kami.
Namula ang buong mukha ni Arzhel at umiwas ng tingin sa akin pero kahit ang tainga nya ay nagmula rin. Half-chinese at half-filipino si Arzhel at kaya napaka puti nito na mas maputi pa nga sa akin eh. So visible talaga ang pagkapula niya. Napatawa naman ako sa itsura niya.
“Ay sweet! “ sabi ni Chaviz.
“Wala kayong awa sa mga single! “ habol naman ni Geraldine.
“Oo nga, pag ako makahanap ng boylet, yari kayo sakin!” Sumbat naman ni Stephane.
“Sa susunod mas malala pa ang makikita niyo.” Sabi ni Yuna at humahalak naman sila.
“Ew.” Sabi ni Geraldine.
Tumawa kami lahat except sa namumula pa ring Arzhel sa tabi ko at ang impaktang linta na kanina pang madilim ang tingin sa aming dalawa.
When she noticed me staring at her nagiba na naman ang mukha niya at of course di ako magpapatalo kung smile lang noh. Mas nmaganda ako sa kanya nad my smile is better than hers. So I smiled beautifully.
I noticed how she clenched her jaw pero stay pa rin ang bright smile niya. Ano toh, close up? Di ka bagay teh at walang bibili ng close up kung ikaw magdadala ng ad nila. Why? Kasi sabi ko. Magplastikan tayo hanggang sa dulo dahil di ako magpapatalo.
SABAY kaming umuwi ni Arzhel sa bahay ko. Nang makarating ay hinila ko siya sa kwarto. Ni lock ko ito siyempre. I threw my bag on the chair and bounced on my bed.
Napansin ko na kinakatakot lang ang lalakeng hindi pa kumikibo kanina pa. Nainis na man ako sa inaakto niya. Is he scared of me that’s why he’s like this? Hindi ko napansing kumunoy ang noo ko sa naisip kong possibility.
Tumayo ako at lumapit sa kanya na siyang ikinagulat niya. Para siyang nataranta at napaatras habang humahakbang ako palapit sa kanya. I felt a pang on my heart because I can see fear in his eyes. H-he's scared of me…. Who wouldn’t? I sarcastically said to myself.
Never akong naka vibes ang mga ka edad ko. Ever since I was young, I had everything in my palm except friends. Mostly kids in my age hates me because of my background. I suffered being an outcast just like that until I met them my friends who I saved from their misery. Hindi naman ako talagang masama na hindi ko magawang tulungan ang naghihirap at naabuso noh. I was taught to kill the sinners and not the innocent.
Bumuntot hininga ako habang tumitingin sa mata niya. He looked scared like a dog who doesn’t bark. Maa naiinis ako dahal hindi siya pumapalag. Hindi naman siya ganito sa iba na kahit ano man siya kabait at inosente ay hindi siya bumibigay sa nambu-bully sa kanya!
Minasahe ko ang sentido ko at napamura. Of course he’ll be scared! His parents' life is at sake here–maybe that’s what’s in his head right now.
“Don’t be scare Bambino. I won’t hurt you and I swear that my father won’t hurt your family either. He knows his bounds so you don’t have to worry about it. “
He just looked at me at parang may sasabihin ata siya pero hindi niya nasabi dahil may kumatok sa pintuan.
“Young lady, handa na po ang pagkain ninyo.” Sabi ng katulong sa likod ng pintuan. I looked at him na umiwas naman ng tingin sa akin and I hopelessly sighed. “We’ll be there.” Saad ko sa katulong.
“T-tara na't kumain baka gutom ka na. “ malambot kong Saad sa kanya. He looked at me in confusion which is clearly visible in his greenish-grey eyes. “Dali na. “ sabi ko at siyang nagpabalik sa kanya sa realidad at sumunod na sa akin pababa.
But then, he suddenly grabbed my left arm kaya napalingon ako sa kanya with a questioning look. He looked hesitant to say it but still let out his words.
“B-bakit ‘Bambino' ang tawag mo sa'kin?” Nautal niyang tanong. Na siyang nagpalaki ng mata ko. Nanlambot naman ako sa malambot niyang tanong and then I smiled cheekily and said, “I-serge mo.”
I laughed at his bewildered look at inawan na siya sa taas at bumaba na ako papuntang dining room.
One day, you’ll feel comfortable beside me too…
To be continued….