Aşk sevdiğinin karşısında çırılçıplak kalmaktır. Soyunmaktır üstüne giydiğin duygu maskelerini. Kendin olabilmeyi başarabilmektir aslında en önemlisi.
Afra esneyerek yatakta bir iki kez döndü. Gözlerini açtığında Devrim’in kendisini izleyen yeşil gözleriyle karşılaştı.
“Günaydın,” diye mırıldandı uyku sersemi.
“Gün ayalı epey oldu güzelim.” Kocasının dalga geçen ses tonuyla etrafı bulanık gören gözlerini ovuşturdu ve “Saat kaç?” diyerek yataktan doğrulmaya çalıştı. Devrim karısının kalmasına engel olup kolları arasına çekti.
“Saat öğleni geçti. En iyisi hiç kalkmamak, birazdan akşam olacak zaten!”
“Bakıyorum da performansın sabah sabah yerinde! Niye beni uyandırmadın? Bugün Oğuz gelecekti.” Devrim suratını buruşturarak gözlerini kıstı.
“Yatağımızda bari anma şu adamın adını! Hem niye
