Devrim odada sabırsızca bir kez daha döndü. Odalarına geçmeleriyle Afra’nın duşa girmesi bir olmuştu ve hâlâ çıkmamıştı. Karısı duşunu yıllık mı alıyordu acaba? Koca bir saat olmuştu banyoya gireli. Kapısını kilitlememiş olsaydı çoktan beşinci kez içeriye dalmış olurdu. Dudaklarını kemirirken gergin bakışlarını bir kez daha banyonun kapısına dikti. Daha fazla sabırlı davranamayacağını anlayınca hışımla kapının önüne dikildi ve yumruklamaya başladı.
“Çıkmayı düşünüyor musun güzelim?” Devrim her ne kadar sakin konuşmayı denemişse de başaralı olamamıştı. Adamın sesindeki kızgınlığı hisseden Afra endişeyle tırnaklarını yemeye başladı. Korkusu Devrim ile birlikte olmak değil, sonrasında olabileceklerdeydi. Ya o yatakta yine kendi başına kalırsa? Gecenin sonunda olacakları kestirememek içeriye
