มาเฟียที่รัก7 แค่เริ่ม

2060 Words

“เอาล่ะขึ้นรถ” วันนี้เป็นเข้าค่ายตอนนี้พวกเราทุกคนกำลังขึ้นรถเพื่อที่จะได้ออกเดินทาง เธอได้ที่นั่งติดหน้าต่างส่วนที่นั่งข้างๆนั้นตอนนี้ยังไม่เห็นมีใครมานั่งนอกจากของบางอย่างที่วางอยู่บนเบาะ ถามว่าทำไมถึงไม่นั่งกับเพื่อนนะเหรอเธอก็ไม่รู้เหมือนกันซันนี่เป็นคนจัดแจงที่นั่งให้โดยที่เธอก็ทำตามไม่ได้คัดค้านอะไรเพราะมีแผนบางอย่างที่ตกลงกันไว้ เธอนั่งมองรถบัสคันข้างหน้าที่เคลื่อนตัวออกไปก่อนคันนั้นเป็นคันที่เขานั่ง ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขามาเจอเธอทุกวัน ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน ทำอะไรอยู่ เขาก็หาเธอเจอตลอดแถมยังคอยดูแลเอาใจใส่จนใจเธอหวั่นไหวแบบห้ามไม่อยู่และวันนี้คือวันที่ครบหนึ่งอาทิตย์แล้ว.. พรึบ “อ๊ะ!” “สวัสดีครับหนูเรน” “พี่ต้วน! ทำไมมาอยู่คันนี้ล่ะคะ” เธอหันไปก็เจอกับเขาที่นั่งหน้าหล่อออร่า ส่งยิ้มมาให้เธอจนรู้สึกถึงความร้อนบนหน้าตัวเอง เมื่อกี้เธอเห็นว่าเขาอยู่คันที่พึ่งออกไปก่อนหน้านี้แล้วทำไมถึงได้มาอยู่คันนี้ล่ะ “อยากรู้เหรอครับ” เขายืนหน้าเข้าไปใกล้เธอแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ส่งไปให้ “เรน เรนไม่อยากรู้แล้วค่ะ ถอยออกไปหน่อยสิคะใกล้เกินไปแล้ว” เธอเอามือดันเขาให้ออกห่างจากตัวเธอแต่เขาก็ยังอยู่ท่าเดิมไม่ขยับสักนิด “...” “พี่ต้วนคะ” “...หอมพี่ก่อนได้มั้ยครับ” คนเจ้าเล่ห์ที่คิดถึงหญิงสาวตรงหน้ามากถึงแม้จะเจอเธอทุกวันแต่ก็ทำได้แค่แสดงความจริงใจของเขาให้เธอรู้เท่านั้นทั้งๆที่ใจจริงแล้วเขาอยากจะฟัดเธอใจจะขาด “บ้า! พี่ต้วนพูดอะไรออกมาคะ” เธอตกใจแล้วน่าแดงขึ้นมากกว่าเดิม เขามาพูดอะไรในที่แบบนี้กันนะ “ไม่ได้เหรอครับ” เขายังคงถามเธอด้วยใบหน้าออดอ้อนจนเธอเกือบจะใจอ่อนให้เขาอยู่แล้ว.. แต่จะบ้าเหรอใครจะกล้าทำแบบนั้นกัน “กะ ก็ไม่ได้สิคะ” “...งั้นเหรอครับ” เขาพูดหน้าเศร้าแล้วกำลังจะผละตัวออก “พี่ต้วน...” จุ๊บ ปากหนาประกบปากบางอย่างรวดเร็วแล้วผละตัวออกมานั่งกับที่ของตัวเอง ส่วนเธอนั้นก็ค้างเป็นหินไปแล้วเรื่องเมื่อกี้มันเกิดขึ้นเร็วมากจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัว “พี่..ต้วน พี่ต้วนบ้า!” กว่าจะหาเสียงของตัวเองเจอรถก็ออกตัวพอดี คนหน้าหล่อที่โดนสาวน่ารักข้างๆวีนใส่ก็อมยิ้มมุมปากอย่างชอบใจ ‘ขนาดวีนใส่ยังน่ารักเลย ’ “หึ อย่าทำตัวน่ารักครับ เดี๋ยวโดนพี่จู่โจมนะ” “บ้า!” “หึ” “พี่ต้วนคะ มานั่งคันนี้ด้วยเหรอ” ขณะที่เขากับเธอคุยกันอยู่ก็มีมีผู้หญิงคนหนึ่งแทรกขึ้นมาจากเบาะด้านข้าง “อืม” ท่าทางของเขาตอนที่คุยกับผู้หญิงคนนั้นต่างจากที่คุยกับเธอโดยสิ้นเชิง เขาทั้งเย็นชา หน้านิ่ง เสียงเรียบเฉย จนอีกคนที่ทักมาถึงกับไปไม่เป็น “ค่ะ งั้นพี่เชิญตามสบายเลยนะคะ พั้นไม่กวนแล้ว” เธอรีบหันหน้าไปคุยกับเพื่อนทันทีโดยไม่สนใจเขาอีกเลย “หนูเรนครับน้ำสตอเบอรี่เย็นๆมั้ยครับ” เขาหันมายื่นน้ำสตอเบอรี่ให้เธอ น้ำเสียงนุ่มนวลใบหน้ายิ้มแย้ม ทำให้เธอแอบคิดว่าเขาใช่คนเดียวกันกับคนเมื่อกี้หรือเปล่านะ “ขอบคุณค่ะ” เธอรับน้ำมาแล้วแอบชำเรืองมองดูเพื่อนตัวเองที่กำลังมองมาทางเธอด้วยสายตาเชือดเฉือนโดยที่มีพี่เซนคนหล่อนั่งยิ้มอยู่ข้างๆเพื่อนของเธอ เธอยิ้มแหยๆแล้วรีบหันกลับมานั่งที่ตัวเอง เฮ้อ~ อย่าโกรธเรนเลยน้า สายตาเมื่อกี้จะฆ่ากันหรือเปล่านะ ทะเล~ หลังจากที่เธอต้องนั่งเขินกับคนข้างๆที่คอยหยอดคำหวานเธอมาตลอดทาง ตอนนี้พี่วิทย์เฮดว๊ากเรียกรวมตัวชี้แจงเรื่องกิจกรรมและที่พัก โชคดีที่พวกเธอ4คนได้อยู่บ้านพักหลังเดียวกัน "สวัสดีอีกครั้งครับน้อง กิจกรรมแรกที่เราจะทำวันนี้มีชื่อว่า 'ดีกันนะ' โดยที่เราจะจับคู่ ปี1 กับ ปี2 ไปเล่นเกมตามด่านต่างๆที่มีทั้งหมด 4 ด่านนะครับ" เธอค่อนข้างตื่นเต้นเป็นพิเศษ นี่เป็นครั้งแรกของเธอเลยในการทำกิจกรรมแบบนี้ตอนรับน้องก็ว่าตื่นเต้นแล้ว ครั้งนี้ตื่นเต้นยิ่งกว่าอีก "เอาละครับพี่ๆปี2 เดินไปหาน้องปี1 เลยครับ " เธอเงยหน้าขึ้นมาก็เจอพี่คนหนึ่งที่ยืนหล่อหน้านิ่งอยู่ตรงข้ามเธอ “หวัดดีน้องพี่ชื่อแพน..เป็นเกย์” หนุ่มหล่อหน้านิ่งแนะนำตัวขึ้น เธอแอบเห็นยัยซันนี่ยืนหูผึ่งอยู่ข้างๆ “คะ สวัสดีค่ะ หนูชื่อเรนค่ะ” เธอแอบคิดว่าเดี๋ยวนี้เขาแนะนำตัวกันง่ายแบบนี้เลยเหรอ เธอคิดไปแล้วก็แอบหันไปมอง พี่ต้วนที่ตอนนี้กำลังวุ่นวายอยู่กับอะไรสักอย่างแต่ถึงอย่างนั้นสายตาก็ยังมองมาที่เธอแถมยังยิ้มกระจายออร่ามาให้อยู่ “อ๊าย! พี่ต้วนยิ้มอะแก” “หล่อเว่อร์เลย” “เขายิ้มให้ใครอะ” “ยิ้มให้ฉันแน่เลย” เธอแอบมองบนเล็กน้อยกับความหล่อของเขาที่ทำให้สาวๆหลงใหล นี่ขนาดยังไม่ได้เป็นแฟนกันนะเธอก็แอบเห็นเค้ารางความวุ่นวายสะแล้วสิ “นี่น้องเงียบๆหน่อย” พี่แพนพูดออกมาด้วยท่าทางเบื่อหน่ายแถมยังมองแรงจนสาวๆเงียบกริบ “เอาล่ะครับจับคู่กันครบแล้วใช่มั้ย ปี2 เอาผ้าที่แจกไว้ให้ผูกข้อมือตัวเองกับน้องได้เลยครับ” ระหว่างที่มีพี่อีกคนเข้ามาช่วยผูกข้อมือเธอกับพี่เขา สักพักก็มีเสียงกระแอมดังขึ้น “ฮึ่ม!” “เออไอ้ห่า กูรู้แล้ว” พี่แพนตอบไปด้วยใบหน้าที่เบื่อหน่าย เธอแอบชะโงกมองด้านหลังก็เจอกับพี่ต้วนที่กำลังเดินผ่านไปแล้วหันมายิ้มให้เธอ.. ยิ้มอีกแล้ว เธอเลยยิ้มตอบแล้วหันไปมองเพื่อนที่ตอนนี้กำลังมีฉากหวานอยู่ “โอ้ว! ท้องฟ้าวันนี้มันเป็นสีชมพูวะ เรน ซันนี่” “นั่นสิเรนว่ามดมันกัดเรนด้วยอ่า” เธอร่วมวงแซวด้วยคน พี่เซนจีบเพื่อนเธอซะเธอเขินแทนเลย “อ่าว นี่พวกแกก็เป็นเหมือนกันเหรอ ฉันคิดว่าฉันเป็นอยู่คนเดียวซะอีก โอ้ย! อีกสักพักทะเลเค็มก็จะหวานอะแกเชื่อมั้ย” “เพราะพี่เซนคนเดียวเลย! นี่หนูยังไม่ได้ยกโทษให้พี่เซนนะ ฮึ่ย!” “ขอโทษครับ พี่แค่ทนความน่ารักของหนูไม่ไหว” “หนูไม่คุยกับพี่แล้ว!” “เอาล่ะครับแยกย้ายกันไปตามด่านต่างๆได้เลย” เธอค่อนข้างตื่นเต้นมากจนคนที่อยู่ข้างเธอหันมามอง “ไปเล่นด่านไหนก่อนบอกมา” คำพูดห้วนๆของเขาทำให้เธอยืนเกร็งไปเลย “เอ่อ.. คือ” “ให้ตายสิ.. อยากเล่นด่านไหนก่อนบอกพี่มา” เสียงที่ยังห้วนแต่นุ่มนวลลงเริ่มทำให้เธอหายเกร็ง “ไปด่านตรงนู้นก่อนก็ได้ค่ะ” ด่านที่ว่าคือด่านหาเหรียญ ด่านนี้มีถังขนาดใหญ่ใส่น้ำกับน้ำแข็งเต็มถังด้านใต้มีเหรียญต่างๆอยู่ กติกาการเล่นก็ไม่มีอะไรมากแค่จับฉลากจำนวนเหรียญได้เท่าไหร่ก็หยิบขึ้นมาเท่านั้น “อุ้ย! เย็นจัง” เธอเอามือลงไปในถังไม่นานก็หยิบขึ้นมาได้หนึ่งเหรียญ แต่ด้วยความเย็นบวกกับความบอบบางของมือเล็กนั้น ทำให้มือสวยซีดแล้วค่อยๆแดงอย่างเห็นได้ชัด จนอีกคนทนไม่ได้กับความบอบบางนั้น “พอแค่นั้นแหละ เดี๋ยวที่เหลือพี่จัดการเอง” มือหนาจ้วงหยิบเหรียญอย่างรวดเร็วจนครบจำนวน เสร็จแล้วก็พาเธอเดินมาหยุดอยู่ใต้ร่มที่เป็นจุดคอยปฐมพยาบาลเธอมองเขาอย่างสงสัย ก็ดูปกติดีนี่จะเข้ามาตรงนี้ทำไมหรือปวดมือเหมือนเธอ เขาที่ยืนนิ่งอยู่สักพักก็หันมาแกะผ้าออกจากข้อมือ “พี่แพนแกะทำไมคะ” “เดี๋ยวค่อยผูกใหม่.. กับมัน” เขาชี้ไปที่อีกคนที่กำลังเดินมา “พี่ต้วน” เขาเดินไปหยิบถุงน้ำร้อนแล้วเดินมาหาเธอ “ขอบใจมึง” “เออ อย่าลืมที่ตกลงไว้.. อ้อ น้องเรนพี่ไม่ใช่เกย์ลาล่ะ บาย” พูดจบก็เดินออกไปปล่อยให้เธอยืนงงอยู่คนเดียว “ไหนพี่ดูมือหน่อยครับ” เขาเอาถุงน้ำร้อนที่อุ่นกำลังดีประคบมือให้เธอ “พี่ต้วนคะ เรน..” เธอกำลังจะถามเพราะความสงสัยเรื่องพี่แพน “ไอ้แพนมันเป็นเพื่อนพี่ครับ พี่ให้มันมาดูแลหนูเรนแทนระหว่างที่พี่กำลังยุ่ง” เขาพูดไปเอาถุงน้ำร้อนประคบมือเธอไปด้วย “เรื่องเกย์..” “มันบอกหนูเรนว่าเป็นเกย์เพื่อที่หนูเรนจะได้ไม่เกร็งเวลาอยู่ด้วยไงครับ” ที่จริงบอกให้มันพูดว่าเป็นตุ๊ดต่างหากล่ะ “ค่ะ มือเรนดีขึ้นแล้วไปด่านนู้นกันเถอะค่ะ” ความตื่นเต้นกระตือรือร้นของเธอทำให้เขารู้สึกเอ็นดู “ครับ ไปกันครับ” เขาให้คนช่วยผูกข้อมือให้แล้วจับมือเธอเดินไปที่ด่านวาดเขียนที่มีไว้ให้แต่ละคู่พลัดกันเขียนหน้า “อ้าว! เมื่อกี้ไอ้เซนรอบนี้เป็นมึงเหรอไอ้ต้วน” พี่วิทย์ เฮดว๊ากทักขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มชอบใจ “อิจฉาเหรอพี่” “โหย~ ไอ้นี่พูดกระแทกใจกูอีก ไปเลยไปพาน้องไปทำกิจกรรม” “ครับ” เขายิ้มรับแล้วพาเธอเดินมานั่งเก้าอี้ แล้วก็มีพี่ประจำซุ้มเดินมาอธิบายกติกาให้ฟัง “เอาพู่กันที่เตรียมไว้ให้จุ่มสีพลัดกันเขียนหน้านะครับ” “พี่ขอเขียนก่อนนะครับ” “ได้ค่ะ” เธอนั่งดูเขาที่หยิบพู่กันมาจุ่มสีชมพู เธอนั่งมองอย่างงๆที่เขาวาดบนหน้าของตัวเองแทนที่จะเป็นหน้าเธอ เขาวาดวงกลมบนแก้มทั้งสองข้างและวาดวงกลมลงบนปลายจมูก “เสร็จแล้วครับ” “อ่อค่ะ งั้นตาเรนเขียนนะคะ” “เดี๋ยวครับ” เธอหยิบพู่กันขึ้นมากำลังจะจุ่มสีแต่ก็ชะงักเพราะเขาเรียกไว้ซะก่อน “คะ” เขาหยิบพู่กันในมือเธอเอาวางลงบนโต๊ะ จากนั้นก็ยื่นหน้าไปหาเธอเอาแก้มซ้ายแตะแก้มขวาของเธอ “พี่..” เอาแก้มขวาแตะแก้มซ้ายของเธอ “...” เขากลับมองมองหน้าเธอยิ้มๆ แล้วเอาจมูกของเขาแตะกับจมูกของเธอ ตอนนี้คนตรงหน้าเขาหน้าแดงทะลุสีออกมาอย่างน่ารักเสียง คนรอบข้างที่แอบมองการกระทำของเขานั้นพากันกรี๊ดกร๊าดแต่เขาก็ไม่ได้สนใจ “...” เธอก้มหน้านิ่งด้วยความเขินอาย “ไปด่านอื่นกันครับ” เขาเห็นเธอเอาแต่ก้มหน้าด้วยความอายเลยพาเธอเดินไปที่อื่น “พี่ต้วนบ้าคนอยู่ตั้งเยอะทำไมทำแบบนี้คะ” เมื่อเดินมาจากจุดนั้นเธอก็เงยหน้าขึ้นมาว่าเขา “คนเยอะทำไม่ได้เหรอครับ” “ไม่ได้ค่ะ” เธอตอบโดยไม่ทันคิด “อ๋อ..ได้ครับ” จุ๊บ “อื้อ” “ตรงนี้ไม่มีคน ทำได้ใช่มั้ยครับ” คนเจ้าเล่ห์ที่ได้โอกาสก็รีบฉวยไว้ทันที “บ้า! เรนอยากเล่นด่านอื่นแล้วรีบไปกันเถอะค่ะ” เธออยากจะมุดทรายหายไปซะตอนนี้เลย อยากจะวิ่งหนีหรือเดินหนีก็ทำไมได้เพราะติดตรงผ้าที่ผูกข้อมืออยู่นี่แหละ “หึ” เขาแอบยิ้ม นี่มันแค่เริ่มก่อนเราเป็นแฟนกันเท่านั้นนะครับหนูเรน

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more