Bazen bir Hata bir hayatı mahfeder
447 Words
Gözlerimi açtığımda yatakta çıplak bir şekilde uzanmıştım bu ne kadar iğrenç bir durum hiç bir kadın böyle birşeyi değil yaşamak düşünmek bile istemez içinde bulunduğum durumun ne kadar kötü olduğunu anlamışsınızdır,Ama bir gerçek vardı Kızlar annelerinin kaderini yaşar derlerya evet annemde bir pislik tarafından taciz edilmiş ve ben o pislik Adamdan mışım babamın kim olduğunu bilmiyordum bilmekte istemiyorum , Annem bana hep
"Her ne yaşarsan yaşa şunu asla unutma derdi : Sen bir kadınsın ne yaşarsan yaşa yıkılmıçaksın güçünle diğer kadınlara ilham veriçeksin" Sözleri aklıma geldiğinde Biraz duygulandım daha sonra
hemen kalkıp yatağın üzerine oturdum ağlamaya başladım ağlamak neye çareki hemen vakit kaybetmeden üzerime kıyafetlerimi giymek için yataktan kalktım üzerime iç çamaşırı giydiğim sırada kapı nın açıldığını görünce cok utanmıştım tedirgindimde hemen ellimle vücudumu saklamaya çalıştım içeri giren kişi semihti
"Günaydın karıcım, utanmana gerek yok" dediğinde hem ağlamak istiyor hemde ölmek istiyordum , bende hemen üstüme uzun bir tişort giyerek sinirle yanına gitim ağlayarak "Bana sakın bir daha karıcım deme" dedim öfkeyle sonra gülerek "Kendini kandırmayı bırak dün gece olanlardan sonra ,ister inkar et ister etme sen artık karım sayılırsın " bu pislik adamı öldürmek istiyordum bu nasıl iğrenç bir konuşma şekli
"Sen tam bir pisliksin" dedim nefes alarak "allah senin belanı versin!" sinirle bana yaklaşarak
"Kes sesini ! " dedi .
o Anlık sinirle semihe yaklaşarak yüzüne sertçe bir tokat indirdim beni arkaya doğru itmesiyle duvara sertçe çarptım "Sakın bir daha bana vurmaya kalkma , yoksa" sinirle
"Yoksa Ne , beni öldürcekmisin , yada namusumlamı tehtid ediceksin ?! " dedim
" Anlaşma burda bitti Anladınmı beni öldürecek olsan bile artık seninle adım geçmiçek" diyerek odadan çıktım merdivenden hızlı adımlarla dışarı kapısına doğru giderken kafamda bin bir türlü ses yankılanıyordu bir an ayağımın takılmasıyla merdivenden düştüm Aksilik hep beni bulur zaten başım çok sert bir şekilde yere çarpmasıyla başım dönüyordu ayağa kalkmaya çalıştım ama kalkamıyordum . Semih merdiven aşağı inerek yanıma geldi onu yüzünü bile görmek istemiyordum
"Ah canım neden böyle yapıyorsun, benden kaçmayı bırak " dedi ardından
"İnsan gölgesinden kaçamaz" dediğinde onun yüzüne tükürerek " pislik erif!" Dedim yüzündeki tükürüğü silerek
"Sakın hadin aşma ! " dedi ağlamaya başladım "Lütfen beni bırak! Artık" dediğimde "kapı orda nereye gidiyorsan git" dediğinde güçlükle ayağa kalkarak kapıya doğru gitim ne zaman napıcağını kestiremiyordum beni bırakmasına hem şaşırmış hem sevinmiştim,dışarı çıktığımda korumalar bana acıyarak bakıyorladı sinirle "Ne bakıyorsunuz be !!" İçlerinde biri "gelen giden bize çatıyor !" Dediğinde biraz üzülmedim değil fakat onlar semih pisliğin korumaları ,hemen hızlıca evden uzaklaştım kafamda bir sürü düşünce vardı taksi beklemeye başladım nihayet çok geçmeden taksiye bindim ağlamamak için kendimi zor tutuyordum berk beni öpmeseydi şuan bunların hiç biri yaşanmıştı "Bir öpüçüğün bedeli bu kadar ağır olmamalıydı" belki yarın gidip herşeyi berke anlatmalıydım
___________________
- Writer
