Ms. Villainess Prince Charming

Kabanata 1

"Father," pagtawag ko sa aking amang kasalukuyang namamahinga sa isang mahaba't eleganteng sofa.

Bahagya naman itong nagdilat ng mga mata at ako ay tiningnan.

"What do you want?"

"Nothing," saad ko. "I just wanted to say that it's all your fault,"

"What are you talking about brat?" tanong nitong muli, at umupo.

"Why does my suitors keeps running away from me?" aking panimula. "Are you threatening them?" pinaningkitan ko ito ng mga mata.

"Mind your words my lady," pagsingit ni Issac sa usapan. "He's still your father," pagtukoy nito sa aking amang umiinom na ng tsaa.

"Why are you keep cutting my words Issac?" masungit kong saad. "And may I remind you, I am the countess here okay? I can say whatever I want. At isa pa, my father and I talks like this,"

"You can leave now Issac," wika ng aking ama na siyang sinunod naman nito.

Hindi makapaniwalang sinundan ko ng tingin ang papalayong bulto ni Issac.

"Tingnan mo ng naman ang isang 'yon," mariin kong bulong. "I am the new head of the house yet you're still the one he's following,"

My father chuckles and signals me to sit beside him, na siyang mabilis ko namang sinunod.

"You should be gentle towards those people around you my daughter," my father said as he started caressing my hair. "You see, I was once arrogant as you are," dugtong nito na siyang kinasinghap at kinalaki ng mga mata ko.

"Father, I'm not arrogant!" mabilis kong pagtutol.

"Hmm? I already said that too, but guess what? I am wrong," tumatawang wika nito.

Napaikot na lamang ako ng aking mga mata sapagkat alam kong sa away lamang magtutungo ang usapan naming ito.

I scanned my father's huge study room and I can't help but to be amaze on how neat and huge it is. I can smell books in the air, maybe because it is full of books and so as alcohol.

Natigil ang aking mga mata sa tatlong bote ng alak na walang laman at nakapatong sa ibabaw ng study table ng aking ama.

"You've been drinking again father?" tanong ko at ito'y tiningnan.

"Nightmares," my father replied while shrugging his shoulder.

I heave a sigh and touches my father's wrinkled hand. "It's not your fault father,"

"It's my fault Quynh. Hindi mo na kailangan pang pagaanin ang loob ko," may lungkot sa labing saad nito.

Nagpakawala na lamang ako ng isang malalim na hininga sapagkat alam kong wala na akong magagawa.

My father struggles with nightmare. Bangungot na kahit kailan ay hindi maiaalis sa aming angkan. Para iyong sumpa na nakakabit sa huli naming pangalan.

Ayon sa aking ama, isang daang taon na ang nakakaraan magbuhat noong nagkaroon ng sumpa ang aming pamilya. Ang sumpang iyon ang dahilan kung bakit hindi kami nagiging masaya.

That curse of ours, is also the reason why my mother is not here anymore. Ayon sa mga nakakatandang Heist, lahat daw ng naging kabiyak at nagmamahal sa kanila ay namamatay. I always find it funny all the time, but everytime I saw my father cries because of that thing—I can't help but to believe in it too.

"Is it really true father?" pagtukoy ko sa sumpang umiikot sa aming pamilya.

My father heave a sigh and nod, slowly.

Imbes na matakot at mahabag, ako ay malawak na napangisi. I got a bright idea that will benefit me and the whole kingdom in the future.

"I don't like your smile my daughter," puna nito.

I rolled my eyes and said, "Kailan mo ba nagustohan ang ngiti ko?"

"When you're still a kid because your smile is cute and pure, but now? You smile wickedly," umiiling-iling nitong saad na siyang aking kinasinghap.

"Father!"

"What?" maagap nitong tugon. "Hindi ba't tama naman talaga ako? At isa pa, why are you smirking? You're supposed to be brokenhearted because the King got new lover," dugtong nito na kinabagsak balikat ko.

"His majesty can't marry his peasant lover thou," I said while looking at my new polish nail. "His peasant lover will be forever his mistress, as long as I am not agreeing on their marriage."

"You sounded like a villain right now my daughter," my father commented while chuckling.

"Mayroon nga kasi tayong kasabihan Ama," wika ko at tumayo na. "Kung ano ang puno, siya rin ang bunga."

Nakangiting tinapik ko ang balikat nito bago tuloyang lumabas ng study room. And as I close the door, I hear my father screams my name

My father is an intelligent, wealthy, cunning, and respectable man. Pero may mga pagkakataon talagang nauutakan ko ito, kagaya na lamang ngayon.

Should I really be brokenhearted? Of course not! Kaya lang naman ako nagkakaganito sa kadahilanang ipinahiya at niyurakan nila ang pagkatao ko.

I admit, I admire the King. Simula noon hanggang ngayon. Humantong na rin iyon sa pag-ibig na matagal ko na ring nilimot sapagkat wala naman itong Magandang maidudulot sa akin kundi sakit lamang sa puso.

The King used to be sweet on me. We always spends time together and he often sends me gifts, pero simula noong minana niya ang trono ay nawala na sa akin ang kaniyang atensyon. He never greeted and visited me even once when he got crowned. I a snap, he forgot that he have a fiance and that's me.

I waited for him patiently, I ignored most of my admirers because we're getting married. I preserved my self for him but in another hand, he laid his eyes on someone else.

I got all he needs. I am a perfect Queen for the Kingdom and so as a perfect wife for him. Pero kahit gaano pa ako kaperpekto, nagawa niya pa ring yurakan ang pagkatao ko sa pamamagitan lamang ng isang liham pag-ibig.

"Good morning Countess,"

"Do you want some tea and cake my lady?"

"You got new tea party invitation my lady,"

"Countess you're investors are here,"

"Countess nagkaroon po ng problema sa Heaven's Dean Orphanage,"

"A new competitor arise my lady,"

Ilan lamang iyan sa mga salitang naintindihan at narinig ko mula sa mga attendants ko.

I gracefully sat on my retro high white armless chair as my attendants covered me with their news and concerns.

"Calm down everyone," wika ko at sila'y pinaayos ng tayo.

I take off my red cocktail hat first before facing them. And as I saw their faces, I gasps in horror. My attendants looks so tired, na kahit yata ang pinakamagaling na mangguguhit sa kaharian ay hindi sila kayang iguhit sa isang tinginan lang.

"What's with the long face?" kunot noong tanong ko.

"Can I speak on their behalf my lady?"

"Oh god Issac!" I screamed in surprise. "Don't surprise me again or else, I'll die!"

Hindi ko maiwasang ito ay batohin ng hawak-hawak kong lapis sapagkat bigla na lamang itong sumulpot sa aking harapan. Umarte ang aking kilay ng makitang hindi nito suot ang kaniyang knight uniform.

"Stop over acting my lady. Hindi mabilis mamatay ang masamang damo," may ngisi sa labing saad nito.

"Really Issac?" taas kilay na wika ko. "If you're here to ruin my day, you succeed. Go away before I fire you,"

"I'm all smile when you dare me, my lady. It would be my honor," pang-aasar pa nito.

Sumuko na lamang ako at pinagtuonan na lang ng pansin ang dokumentong inabot sa akin ni Ava. Panigurado naman kasing mas lalo lamang masisira ang araw ko kung patuloy ko pa ring kakausapin si Issac.

Issac is my first cousin in blood, and just like me—he lost his mother in very young age. Issac is a good guy, iyon nga lang madalas niyang sinasagad ang pasensya ko. He is super strict when it comes to me, and I am also the reason why he decided to become a knight. He said that my stubbornness is the reason why he joined knighthood.

His majesty, Issac and I are used to he childhood friends. Issac witness it all. He witness how I cried when I discovered that his majesty didn't see me as a woman. He witness how I sneaked out on my classes just to be with his majesty, kaya nga gusto ko na siyang itumba dahil masyado na siyang maraming nalalaman.

Issac is an older brother figure to me, kaya nga kahit anong inis ko rito ay hindi ko pa rin ito matiis. I will always have soft spot for Issac in my heart. Besides of my father, he is also the one I trusted the most.

Nagpakawala na lamang ako ng isang malalim at napangiti ng hinalikan ni Issac ang noo. My cousin is really sweet, but he's annoying most of the time.

Issac smiled at me, caresses my cheeks and said, "Don't crease your forehead Quynh, hindi bagay."

"Hindi rin bagay sa 'yo ang pagiging-sweet," maagap kong saad na siyang kinabagsak balikat nito.

Hindi na talaga naaalis ang asaran sa pagitan naming dalawa, at minsan nga'y wala na kaming ibang ginagawa kundi ang bwisitin ang isa't isa.

"I am being honest here my lady," nakanguso nitong sabi. "By the way, I'll be out tonight."

"Where are you going?"

"To a bachelor party," may bahid na sayang saad nito. "One of my friends in knighthood is getting married that's why,"

"Oh I see..." naninimbang kong sabi.

Mahirap na kasing paniwalaan ang sasabihin nito lalo na't makailang ulit ko na iyong narinig.

"Yes. I got an invitation this time kaya huwag ka ng magduda riyan," saad nito at inilapag sa mesa ang isang color black invitation.

Bago ko pa man iyon mabuksan ay mabilis na itong umalis tanda na ito'y muling nagsinungaling.

"Mukhang naisahan ka na naman ni Issac my lady," komento ni Ava na nasa aking tabi.

"I will surely take my revenge one of this days Ava," nanggagalaiti kong wika. "Lintik lang ang walang ganti, at sisiguradohin ko huling lakwatsa niya na 'to,"

Muli, ako ay napairap na lamang at tiningnan ang aking mga attendants. Isa-isa kong tinanggap ang folders na hawak ng mga ito at iyon ay binasa ng tahimik.

I don't like reading loud, it's not lady like. At isa pa, my voice is expansive.

"Countess, may I speak?" A familiar voice said.

"Yes you may," tugon ko habang patuloy pa rin sa pagbabasa.

"May bagong establisyimentong nakatayo sa harapan ng fragrance shop na pagmamay-ari mo Countess," panimula nito. "Ayon sa nasagap kong balita ay isang hamak na mamamayan lamang ng kaharian ang may-ari niyon—"

"A peasant?" pagputol ko sa sasabihin nito. "Can't you handle a damn peasant?" Ito'y aking tiningnan. "Mukhang nagkamali yata ako sa pagpili sa 'yo,"

Ito ay namutla dahilan para umangat ang sulok ng labi ko. Mabuti naman at may takot ito, ibig sabihin lamang noon ay nasa akin ang kaniyang loyalty nito—pero nasa akin pa nga ba?

"H-hindi niyo po pagsisisihan ang pagpili sa akin, Countess. Iyon nga lang ay hindi basta-bastang mamamayan ang may-ari niyon," mahaba nitong saad at hindi ko mawari kung bakit bigla akong kinabahan.

Isinarado ko ang hawak-hawak kong folder at deretso itong tiningnan sa mga mata. I saw sweat in his forehead and he's slightly trembling too.

"Talk," utos ko. "Don't make me wait," dugtong ko pa dahil ako'y naiirita na.

"Ang bagong kasintahan ng Hari ang may-ari ng naturang establisyimento," mabilis nitong tugon kasabay ng pagyuko.

Napuno ng katahimikan ang buong opisina ko. Tanging ang tunog lamang ng orasan ang naririnig sa mga oras na ito. Walang nagtangkang magsalita, lahat sila'y hinihintay ang magiging reaksyon ko.

I repeatedly tap my fingers on the table that surprisingly creates a satisfying sound.

"That peasant again, aye?" pagbasag ko ng katahimikan. "Talagang sinusubokan nilang dalawa ng Hari ang pasensya't pag-uunawa ko,"

"My lady..." nahahabag na wika ni Ava at bahagyang hinawakan ang balikat ko.

Mabilis ko itong tinapunan ng tingin at nginitian. "Relax Ava, wala akong gagawing masama."

Wala? Syempre meron. Ubos na ang pasensya at pag-uunawang inilaan ko sa kanilang dalawa , lalong-lalo na sa lapastangang babaeng 'yon.

"Do they have more customers than us?" tanong ko sa manager ng aking fragrance shop.

Bahagyang naglikot ang mga mata nito na siyang kinasama nang timpla ng mukha ko.

"Looks like they do," wika ko dahilan para ito ay mapasinghap at mabilis sa yumukod.

Paulit-ulit itong humihingi ng patawad at tanging blankong ekspresyon lamang ang itinapon ko rito. Kung ibang araw lang siguro 'to ay mapapatawad ko pa siya, kaso hindi e.

I am not that cruel, pero kasi malakas ang pang-amoy ko. Hindi naman kasi hahantong sa ganito kung sinunod niya ang unang pinag-uutos ko.

"You're annoying," wika ko na siyang kinatigil nito. "Akala mo ba hindi ko alam na nakipagsabwatan ka sa Hari? Baka nakakalimutan mong marami akong mata at tainga sa kahariang ito,"

"H-hindi ko maintindiha—"

"Talagang hindi mo maiintindihan Ang nais kong sabihin dahil isa kang mangmang." pagputol ko sa sasabihin nito at binalingan ng tingin ang suot-suot nitong kuwintas na may kumikinang na batong itim. "You got a nice necklace," puri ko na siyang kinahimatay nito.

Napaikot na lamang ako ng aking mga mata dahil masyado naman pala itong mahina.

"Hindi niya naman pala kayang harapin ang galit mo my lady pero nagawa ka pa rin niyang traydorin," naiiling na saad ni Ava.

"Ganiyan talaga pag hindi nakukuntento Ava," wika ko habang pinagmamasdan ang aking kuko. "You all can leave now. Nawalan na ako ng ganang makipag-usap,"

"Have a good day Countess,"

"I will come back tomorrow my lady,"

"Please come and visit our orphanage Countess. The kids are waiting for you,"

"Okay," tanging wika ko at bahagyang nginitian ang mga ito.

Nang tuloyan na silang nakaalis kasama ang walang malay na katawan ng traydor kong tauhan ay saka lamang ako malakas na napasigaw sa inis.

"Wine my lady?" alok ni Ava.

Imbes na sumagot ay hinablot ko na lamang ang boteng hawak-hawak nito. Samu't saring ideya at plano ang pumapasok sa utak ko. Mga plano ng paghihiganti at pagpapahirap dahil hindi ako makakapayag na nasa kanila ang huling halakhak.

Kung makukuha at mababayaran man nila ang mga taong nasa panig ko, puwes ako na mismo ang kikilos at ipapatikim ko sa kanila ang pait at poot na nararamdaman ko.

"Ava do me an errand,"

"What is it my lady?"

"Hired someone to spy over that peasant's store, and make sure that the person you'll hire will not betray me kundi alam mo na ang mangyayari sa 'yo at sa taong kukunin mo. Maliwanag ba?" mahaba kong wika at tinungga ang hawak-hawak kong bote.

"Yes my lady," Ava replied then walks away.

Aside from being my lady in waiting, Ava do errands for me. Errands that no one can know even my father.

I met Ava when I was twelve years old. She's a beggar and an experience snatcher too! She stole my wallet and that's the reason why we met and eventually naging magkaibigan kami. I always found my self heading towards the street where Ava lives at dahil napapagod na ako kabalik-balik ay napagdesisyunan ko na lang na kupkopin ito, father didn't say a word though. Hinayaan niya lamang ako sa nais kong gawin at tanging si Issac lamang ang may nasabi sa desisyon kong iyon.

Ava and I, attended the same class because I want too. Ayaw ko siyang iwanan sa mansion at pagawin ng gawaing bahay because she's talented and I see something in her at hindi naman ako nagkamali.

Look at Ava now, she got her own title and own business while still serving me as her countess. I trust Ava so much to the point that she knows my evil deeds and to my surprise, imbes na pigilan ako ay nagbibigay pa ito ng suhestiyon.

"Indeed, I found a diamond in the dark street of the Kingdom."