Hindi ako makapagsalita nang dahil sa labis na kabang aking nararamdaman, ni tingnan sa mata ang lolo ako ay kinakabahan kahit na alam ko naman sa sarili ko na wala akong ginawang anumang kasalanan.
"Breathe muffin..." Zacchaeus whispered who's sitting beside me, calmly.
Pilit ko mang kalmahin ang sarili ko ay hindi ko magawa sa kadahilanang napapaligiran kami ngayon ng mga lalaking Heist na kapwang masasama ang tingin sa akin—lalong-lalo na kay Zacchaeus.
But strangely, my father who supposedly more angry at the moment is calm as the waves in the vast deep ocean. Imbes na galit ay masaya pa ito, and his aura screams it all.
"I believe we've meet before your grace," panimula ni lolo na halos pumutol ng hininga ko.
"Yes we are my lord," Zacchaeus replied politely as they shook their h
