Maaga akong dumating sa office kanina, una akong dumating sa aming apat. Mukang atat akong makarating sa Cebu sa tingin ng iba, pero ang totoo ayoko pa talaga. Kulang ang tatlong araw na ibinigay sa amin.
Ngayon pa lang na kadarating namin sa Cebu, namimis ko na ang bunganga ng nanay ko tuwing gigisingin niya ako at ayoko pang bumangon. Yung pagkiliti ni tatay sa talampakan ko kapag nagsimula ng maging armalite ang bibig ni nanay.
Naiiyak talaga ako. Hindi naman ako sa ibang bansa nagpunta, dito lang sa Cebu pero feeling ko ang layo-layo mo sa mga magulang ko. Miss ko na agad sila.
Miss ko na rin ang mga babies ko, si Zedley, Harvy, at Hamer. Si Harley namimis ko na rin. Buti na lang after ko magtext sa kanya na nandito na kami tumawag agad siya.
Bukas naka-schedule kami na magsimba. I
