Mainit, sobrang init. Iyong klase ng init na parang personal kang kinaiinisan ng araw. Tirik na tirik ang sikat ng araw habang dahan-dahang naglalakad si Jeidence sa dalampasigan, may bitbit na dalawang malalaking bato sa magkabilang kamay. Samantalang ilang metro sa likuran niya, may isang lalaking parang malapit nang maghain ng reklamo sa kalikasan mismo. Balot na balot ang mukha nito ng hinubad nitong t-shirt. Hindi niya alam kung ihahampas ba niya ang bato sa ulo nito o ibabato diretso sa mukha nito. Mas pinili nitong protektahan sa init ang mukha nito kesa sa katawan nito.
"Jeidence..." Hindi siya lumingon.
"Hmm?"
"Pakiramdam ko namamatay na ako."
"Tatlong beses mo nang sinabi 'yan ngayong umaga."
"Pero ngayon sincere na." Napairap siya. Limang araw na, limang buong araw na silan
