I'm in love with my Ninong

Chapter two

It's been two years since i last saw my friend Leroy Cortesi pero hindi ako makapaniwala na yon na rin pala ang huling araw na makikita ko itong buhay.

His entire family are already dead now, at ang masakit ay hindi lang isang simpleng aksidente ang nangyari sa mga ito.

“Theres only one survivor sir.“ Sabi ng sekretarya ko kaya napaangat ang tingin ko dito.

Nagpapalakad ako ng isang private agency dito sa Batangas at kasosyo ko si Xanty San Gabriel na dati kong ka-trabaho at kaklase.

At ngayin nga ay isang masamang balita ang pinaalam sa akin ni Fatima na ikinagulat ko ng labis.

“Ang nag-iisang anak nito sir ay buhay at nag-aagaw buhay sa hospital.“ Sabi nito na may lungkot sa boses.

“Go now Fatima i want to be alone for awhile.“ Sabi ko dito mayamaya kaya tumango ito at saka na lumabas ng opisina ko.

The news spread all over the television and newspaper pero nagawan pala ng paraan ni Xanty na ipaalam sa publiko na patay ang buong pamilya ni Leroy.

Delikado kasi kung malalaman ng mga kalaban na may isang survivor sa ginawa ng mga ito at lalong manganganib ang buhay ni Lira.

That chubby little girl who always has this aura with me that keep me thinking of her.

“Nagawan ko na pala ng paraan lahat at nanahimik na ang mga tao sa pampublikong hospital na pinagdalhan sa pamilya ni Mr. Cortesi.“ Sabi ni Xanty na kakapasok lang dito sa opisina ko.

“Hindi talaga tumigil ang kalaban hanggat hindi nauubos ang mga kasamahan natin na tahimik na ang buhay.“ Bulong ko kaya napahinga ito ng malalim at kinuha ang baril nito sa tagiliran ang nilapag sa lamesa ko at kinuha ang laptop ko.

“Ano ang balak mo ngayon? That little girl is the posible witness. Nagpa-imbestiga ako na buhay pa ang pamilya nila bago sila patayin isa-isa at sigurado ako na nakita nito ang mga taong pumatay sa pamilya niya.“ Sabi nito kaya napakuyom ako ng kamao at tinawagan ko agad si Marcheu ang doktor namin na kaibigan.

Pumunta kami ng hospital kung na saan si Lira at nang makita ko ang kalagayan nito ay nakaramdam ako ng kakaibang sakit sa dibdib ko.

Ang masigla at masayahin na batang babae na kaysarap titigan noon ay isa nang maputla at nakikipaglaban sa kanyang buhay sa mga oras na ito.

Bakas ang mga sugat sa iba't ibang parte ng katawan nito at may dalawang tama ng baril sa tagiliran at sa kanang hita.

Nakabenda ang buong katawan nito dahil sa malalaking sugat na natamo nito sa pagkabanga ng sasakyan ng pamilya nito.

Sunod namin na pinuntahan ay ang pamilya nito na hindi ko lubos maisip na sasapitin ng pamilyang ito ang bagay na ito.

Leroy has concusion and gun shot in different part of his body pero ang ikinamatay nito ay ang mismong tama ng baril sa leeg nito, while his wife has two shot both near in her heart marami rin itong galos sa katawan.

Pero ang mas masakit ay ang dalawang anak nito, the eldest one has three shot in his abdomenal area and the youngest one has one shot in his heart too both has deep wound due to acident.

Hindi talaga binuhay ng mga hayop na iyon ang pamilya kaya lalo akong nanggigil sa galit.

Leroy is my superior back in navy and he is a like a big brother to us together with Xanty and Claude.

Mabait ito at tumayo naming nakatatandang kapatid kapag may mga misyon kami na kalahati ng buhay namin ay nasa hukay.

“We need to get her out of here.“ Bulong ko habang nakaupo kami dito sa labas ng ICU kung nasaan si Lirabelle.

“Ipapahanda ko ang cessna, saan natin siya dadalhin?“ Tanong nito kaya napahinga ako ng maluwag at nag-isip.

Hindi pumayag si Marcheu na dalhin namin ito sa Batangas dahil nandoon lang din naman ang agency namin at delikado.

Naisip ko na dalhin ito sa bahay namin sa Cebu dahil mas ligtas ito sa lugar na iyon.

“Iuuwi ko siya sa bahay para doon ay mas matutukan siya ng mga doktor.“ Sabi ko na lang dito kaya tumango ito at tinawagan na marahil ang isa pa nitong kapatid.

Everything went well walang nakakaalam na may nabuhay sa pamilya Cortesi.

Then someone is looking for the family, isang representative raw ito ng pamilya ni Leroy na nakabase na sa Italy.

At dito ko nalaman ang totoong pagkatao ng tinuring kong kaibigan.

“I can't believe it that Leroy is the only son of Mafia Boss in Italy.“ Bulong ni Troy habang naninigarilyo dito sa labas ng funeral homes at nakatanaw sa kalangitan.

Nakaburol dito ang buong pamilya ni Leroy at halos mga matatalik lang nitong kaibigan at mga tauhan sa shop nito ang mga nakikilamay.

Bakas sa mga mukha nito ang lungkot at hindi makapaniwala sa nangyari.

“This family is a definition of my own family too, ako lang rin ang nakaligtas at tignan mo ako ngayon still seeking justice for my own family.“ Sabi ko mayamaya kaya tinapik ako nito sa likod at saka na nito inubos ang sigarilyo nito.

“Balik na ako sa likod pare.“ Paalam nito kaya tumango ako at nang may pumarada na puting kotse sa harap ay napatayo ako at naging listo saka ko kinapa ang baril sa tagiliran ko.

“Anton kumusta ka.“ Bati ng lalake na hindi ko inaasahan na makikita ko.

“Claude Montefalco.“ Bulong ko saka ako nakipagkamay dito.

“Three years na pala mula nang magkita tayo, and then i last saw Leroy five months ago.“ Sabi nito kaya napatango ako.

Claude is my friend too back in navy, pero mas mataas ang rango nito sa akin at ang kanang kamay ni Leroy.

Ang alam ko ay kakakasal lang nito sa isang actress na nabuntis raw nito.

“I need your help kaya ako nandito at sa nangyari kay Leroy at sa pamilya nito ay kailangan ko ng proteksyon para sa pamilya ko.“ Walang paligoy-ligoy nitong turan kaya napahinga ako ng malalim.

“Utang ko ang buhay ko sa pamilya mo Claude kaya hindi ako magdadalawang isip na tangapin ang bagay na hinihingi mo.“ Sabi ko dito kaya tumawa ito ng mahina at napatango na lang.

“Hows the daughter of him?“ Tanong nito nang umupo sa tabi ko.

“She's not fine, all her vitals are still in risk the doctor declared her as comatose.“ Sagot ko dito kaya napailing na lang ito.

“She's just thirteen years old.“ Sabi nito kaya napatayo ako at sumilip sa loob na kung saan ay may mga tao na nakikiramay sa pamilya.

“Her family is gone now, i feel so sorry for her.“ Sabi nito na niyaya na akong pumasok sa loob.

Napagdesisyunan namin na apat na araw lang ang burol ng pamilya, halos wala kasing dumating na kamag-anak sa asawa ni Leroy.

Belinda is an orphan at wala na itong kamag-anak at hindi ko rin alam kung saan ko hahanapin ang kapatid raw nito.

While Leroy is an half-italian at ang kamag-anak naman nito sa mother side na isang pilipina ay nasa malalayong lugar.

Ang father side niya ay isang representative lang ang narito dahil hindi basta-bastang tao ang ama ni Leroy.

“Ang bahay nila hijo?“ Tanong ni Manang Gina kapitbahay nina Leroy na siyang halos nag-asikaso ng lahat ng ito.

Ito at ang anak nito na malapit sa pamilya, nagpa-background check pa ako sa mga ito pero malinis ito at simpleng civilian lang.

Lahat halos ng tao na malapit sa pamilya ay considered o posible na suspect habang nagpapatuloy ang investigasyon.

Maging ang mga tauhan sa shop at car wash shop ni Leroy ay under investogation rin.

Pero dahil mabilis kumilos ang mga kaibigan ko lalo na si Xanty ay malinis ang mga ito at walang personal na galit sa pamilya.

But one thing is for sure and the only person na kakaiba ang background nito.

Ang isa sa mga cashier sa welding shop ni Leroy, that woman has something at ito na lang ang natitira sa mga ini-imbestigahan ni Xanty.

Speaking of this woman na tumutulong rin dito, nahuhuli ko itong tila laging nasa telepono nito at madalas ay umiikot ang tingin sa buong kwarto.

“Something is off with that woman.“ Bulong ni Dylan kaya napatingin ako dito at kahit pala ito ay napansin rin ito.

Then ako na mismo ang nag-boluntaryo na sundan ito at habang nakasunod ako dito ay nakapagtatala na tinutumbok ng daan nito ay ang papunta sa bahay ni Leroy.

And then i conpirmed everything to this woman who is agent of one of Triad leader who we took of in Singapore six years ago.

Ito ang nagpapatay sa buong pamilya ni Leroy but something is off too.

May mas mabigat pa na bagay ang dahilan sa bagay na ito.

“I don't think that the daugher is already dead sir.“ Napakunot noo ako sa sinabi nito sa kausap kaya naging alisto ako.

“She seem alive at hindi nito katawan ang pang limang nakaburol.“ Sabi nito ulit sa kausap kaya sinenyasan ko na si Xanty na kumilos dahil nandito na rin pala ito.

Sa mabilis na kilos ay agad naming nahuli ang babae at nawalan ito agad ng malay.

“Ako na bahala dito Anton.“ Sabi ni Xanty kaya napatango ako at bumalik na ulit sa funeral homes.

It's been a year now since Lirabelle is in comatose, hamgang ngayon wala pa rin progreso dito pero hindi ko ito susukuan.

Nakatitig ako ngayon dito na nabawasan na rin ang tuno na nakakabit dito.

Ang katawan nito ay wala pa ring nagbago, napakapayat at walang kulay pero ang mukha nito na kahit tulog ay napakaganda pa rin sa paningin ko.

“Just sleep tight babe, maghihintay ako kahit gaano pa katagal pero gusto kong magising ka na.“ Bulong ko dito habang hawak ko ang kamay nito na may nakakabit na IV fluid.

Matapos ang ilang minuto ko na pamamalagi sa silid nito ay lumabas na ako at inayos ang salamin ko at bumaba na ng hagdan.

I will never get tired of waiting for her to wake up, dahil gusto ko ulit na makita ang matamis nitong ngiti.