Chapter thirty-eight

1776 Words

Tatlong taon na pala ang matul8n na lumipas at masasabi ko na naka-recover na ako sa sakit, pangungulila at sa anxiety ko. Yong mga unang taon ko ay hindi naging madali, i have been living in agony, anxiety and pospartrum dahil na rin sa pagkawala ng anak ko. Now i can stand on my own now na hindi nag-aalala ang pamilya ko kaya naman unti-unti ay nagiging maayos na ang buhay namin. Our new life had been good lately at nakikita ko na tahimik na ang pamilya ko. Nakita ko na papunta sa akin si Rose na malaki na ang tiyan kaya nakaramdam ako ng lungkot. Buntis na naman ito sa pangalawa nilang anak ni Dylan kaya napahinga ako ng malalim. “Kanina pa kita hinahanap nandito ka lang pala.“ Sabi nito na tinabihan ako ng upo kaya napangiti lang ako. “It's been three years now since that happen

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD