Turan
Bütün geceyi, gözlerim kapalı, ama uykusuz geçirdim. İçimdeki öfke ve kıskançlıkla, bir türlü rahat edemedim. Lale’nin, köyde Emir’le birlikte vakit geçirmesi, içimi kemiren bir ateşe dönüştü. Her geçen dakika, içimdeki huzursuzluk arttı. O çocuk... O kadar masum, o kadar neşeli... Ama bir yandan tehlikeli olduğunu hissediyorum. Lale’nin ona yakınlaşması, beni delirtmeye yetiyordu.
Ama asıl mesele şu: Lale’yi ben ne kadar istesem de, o bana doğru adım atmıyor. O uzak, mesafeli tavrı, beni her geçen gün daha fazla çılgına çeviriyor. Bu duygularla nasıl başa çıkacağımı bilmiyorum. Oysa o kadar kolaydı... Bir adım atıp her şeyi düzeltmek. Ama olmadı. O, her zaman bir adım daha geri çekildi.
Bir yandan içimdeki öfke büyürken, diğer yandan ona duyduğum sevgi her geçen gün derinleşiyord
