📖 49. BÖLÜM – TECRÜBE İLE GÖRÜNEN
Sabah uyandığımda içimde garip bir açıklık vardı; sanki zihnimden ağır bir perde kalkmıştı. Aynaya baktım. Yüzüm aynıydı ama bakışlarım değişmişti. Daha sakin, daha dikkatli... Bir zamanlar "insanlar ne der" diye yaşar, sözleri ölçerdim ama kalbimi değil. Şimdi fark ettim ki tecrübe, insanın kendi gözlüğünü takmayı öğrenmesiymiş.
Gün boyu konuştuğum herkesin dili ve tonu başkaydı. Kimi tatlı konuşuyor ama içinde diken saklıyor, kimi sert konuşuyor ama yüreği temiz. Eskiden sözün parıltısına kanar, içindeki niyeti görmezdim. Artık duruyorum, dinliyorum ve soruyorum: "Bu söz kimin işine yarıyor? Beni mi büyütüyor yoksa beni yönlendirmek için mi söyleniyor?" Çünkü algı yönetimi tam da böyle başlar; biri korkunu okşar, zaafını yakalar ve seni kendi istediği
