📖 29. BÖLÜM – YERİNİ BİLEN İNSAN YORULMAZ
İnsan bir noktadan sonra yorulmamayı öğrenir. Bu, hayatın hafiflemesiyle değil, insanın değişmesiyle olur. Eskiden her şey yorardı beni; insanlar, kelimeler, bakışlar ve bitmek bilmeyen beklentiler... Sanki her şeyi ben taşımak zorundaymışım gibi hissederdim. Meğer yorulmamın sebebi hayat değil, yanlış yerlerde durmam ve bana ait olmayan yükleri sırtlanmammış. Tecrübe bana şunu öğretti: İnsan yerini bildiği zaman yorulmaz. Yorulan, kendine ait olmayan yerde ısrar edendir.
Ben uzun süre ait olmadığım yerlerde kendimi ait hissettirmeye çalıştım. Olmadı. Çünkü bazı kapılar açılmaz; açılsa bile insan içeride nefes alamaz. Nefes alamadığın yerde ne sevgi büyür ne de emek karşılık bulur. Artık biliyorum ki; her kalabalık destek, her yakınlık bağ ve her
