📖 72. BÖLÜM — İNSAN KELEBEK OLSA
Bazen insan bir sabah uyanır ve anlar ki artık aynı insan değildir. Aynı evde, aynı sokakta, aynı yüzlerin arasında yaşar ama içindeki ses değişmiştir. Eskiden herkese yetişmeye çalışan o telaşlı hali gitmiş, yerine daha sakin, daha seçici, daha yorgun ama daha olgun bir benlik gelmiştir. O anda fark eder ki hayat, onu dışarıdan değil içerden değiştirmiştir.
İnsan, tıpkı kelebek gibi önce içe doğru çekilir. Kalabalıktan uzaklaşır, gereksiz konuşmalardan yorulur, tartışmaların içine girmek istemez. Kimileri buna küslük der, kimileri kırgınlık sanır, ama gerçek bambaşkadır. İnsan artık kendini kaybetmekten korkar ve susmayı öğrenir. Bu susuş bir kaçış değildir, tam aksine, kendini duymayı öğrenmektir.
Yalnız kaldığı o sessiz zamanlarda, yıllarca üzerini ör
