Mika
Rad was sitting on our bed while hugging our baby's supposed to be clothes and pillows. I hate to see her like this.
Naupo ako sa tabi niya, hindi ako nagsasalita dahil alam kong hindi niya kailangan ng kahit anong payo o encouragement, lahat iyon ay babaliwalain lang niya.
Ilang araw na siyang ganito simula nang mailabas yung baby sa sinapupunan niya. I get it, it's one of the biggest challenge a mother could face. Wala akong magawa kahit psychologist ako, hindi ko kayang kausapin si Rad nang ganito siya, nagiging emosyonal din ako at hindi ko na din magampanan ang dapat kong gawin.
Hinawakan ko ang magkabila niyang balikat at inilapit siya sa akin. Kasabay na rin nun ay ang pagyakap ko sa kanya.
"Saan ba ako nagkulang?" Tanong niya bigla na kahit ako mismo ay hindi alam ang sag
